Δεκάδες είναι οι κατηγορίες (δημοσιογράφοι, συγγραφείς, μεταφραστές, σύμβουλοι διοίκησης, τεχνικοί ιατρικού τομέα, λογιστές, εκπαιδευτικοί, πολιτικοί επιστήμονες, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, δικηγόροι), που αναρωτιούνται πόσο συντριπτικές θα είναι η ορμή, η πρόσκρουση, αλλά και οι επιπτώσεις της «AI» στην καθημερινότητά μας. Αν και οι σωστές ερωτήσεις που θα’ πρεπε ν’ απαντήσει ο καθένας μας δεν είναι ούτε το πότε θα συμβεί, ούτε το τι θα γίνει εάν, αλλά το πόσο προετοιμασμένοι είμαστε ν’ αποδεχθούμε τη νέα τάξη πραγμάτων.

 Ξεκαθαρίζοντας ότι η «AI» έχει ήδη εισβάλλει στη ζωή μας ως πολύτιμο εργαλείο, και όχι ως αντικαταστάτρια ρόλων ή επαγγελμάτων που απαιτούν συγκεκριμένη κριτική σκέψη, συναισθηματική νοημοσύνη ή φυσική αλληλεπίδραση, όσο εξελίσσεται η τεχνολογία, τόσο διαπιστώνουμε ότι, σε κάποιους τομείς η ανθρώπινη παρουσία, τελικά ίσως να μην είναι και τόσο απαραίτητη.

 Πρόσφατα στην Τζακάρτα, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Γυμναστικής εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το «Judging Support System». Ένα πείραμα της Τεχνητής Νοημοσύνης, που με βάσει έναν συγκεκριμένο αλγόριθμο φωτογραφίζει τον χ.ψ. αθλητή και μέσω ενός υπέρ σύγχρονου software με αισθητήρες 3D είναι ικανό ν’ αναλύσει 2εκ. κινήσεις, των χεριών, των ποδιών ή του κεφαλιού, ανά δευτερόλεπτο (!).

 Το αποτέλεσμα (;), ότι οι αποφάσεις και οι κρίσεις του δεν διέφεραν και πολύ σε σχέση με τις βαθμολογίες των υπόλοιπων, με σάρκα και οστά, κριτών. Ενώ ελάχιστη ήταν και η απόκλιση στον πρόσφατο αγώνα μποξ ανάμεσα στον Ούσικ και τον Φιούρι. Οι ειδικοί αισθητήρες βλέπουν και καταγράφουν τα πάντα, ανά χιλιοστό και με χειρουργική ακρίβεια, δυστυχώς ή ευτυχώς πολύ καλύτερα από ένα, γυμνό και σε πραγματικό χρόνο, ανθρώπινο μάτι. Μήπως έρχεται και η σειρά του ποδοσφαίρου;

 Η αλήθεια είναι ότι στον Κόσμο της μπάλας τα πράγματα μοιάζουν λίγο περισσότερο πολύπλοκα, έως ιδιαιτέρως συγχυσμένα. Γιατί παρόλο το Var, το Goal-line technology ή το ημιαυτόματο οφ- σάιντ εξακολουθούν να γίνονται τερατώδη λάθη που κανένας κανονισμός ή κανενός είδους τεχνολογικού βοηθήματος είναι ακόμη σε θέση ν’ αποκωδικοποιήσουν.

 Το ποδόσφαιρο αιωρείται στον δικό του πλανήτη, μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και αναπόφευκτου δίνοντας την αίσθηση ότι ζει σ’ έναν κόσμο πειθαρχημένο και κυρίως, τακτοποιημένο ενώ στην πραγματικότητα παραμένει βυθισμένο σ’ ένα απόλυτο, αλλά ελεγχόμενο χάος.

 Στον συγκεκριμένο τομέα, ο διαιτητής δεν θα είναι εύκολο ν’ αντικατασταθεί γιατί παραμένει ο άνθρωπος που θα χρειαστεί να παρέμβει για να ηρεμήσει τα πνεύματα, όταν η κατάσταση θα έχει ξεφύγει ή που θα εξηγεί στους αρχηγούς τη δυναμική των όποιων αποφάσεών του. Και ο ρόλος ενός «ισορροπιστή» δεν γίνεται να καταργηθεί εύκολα.

 Το ερώτημα, όμως που ενδεχομένως να προκύψει είναι το πόσο η «AI» θα καταφέρει να συμβιώσει μαζί του, με δεδομένο ότι η τεχνολογία μπορεί να μετρήσει και να καταγράψει γραμμές, αποστάσεις ή χρόνους, όχι όμως και να παίξει τον ρόλο ενός κριτή, είτε ευαίσθητου, είτε αναίσθητου που βάσει κανονισμού (και μέχρι την ημέρα που θα τον αλλάξουν κι αυτόν) δικαιούται της όποιας τελικής απόφασης.

Τεχνητή Νοημοσύνη Γυμναστική Διαιτητές Ποδόσφαιρο