Ας έφερνε τον... Μπόλονι αντί του Μπενίτεθ - Άδικο το ανάθεμα σε Μπακασέτα

Χρόνια τώρα λέμε και ξαναλέμε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα του Παναθηναϊκού, δεν είναι αυτή καθ' αυτή η αγωνιστική του κατάσταση ή τα όποια αποτέλεσματα φέρνει κάθε φορά, αλλά η διαχείρισή αυτών των αποτελεσμάτων και ειδικά η διαχείριση κάποιων  περιστασιακά καλών τέτοιων.

Μια διαχείριση που συνήθως αγνοεί επιδεικτικά την πραγματικότητα και την εικονα της ομάδας μέσα στο γήπεδο και με βάση το αποτέλεσμα αποθεωνει μετριότητες, μιλάει για φοβερές  και τρομερές ποδοσφαιρικές τακτικές και μετά από λίγο που αυτά εμφανίζονται ακριβώς πανομοιότυπα, αλλά με... κακό αποτέλεσμα αυτή τη φορά, ρίχνει τους πάντες και τα παντα στα τάρταρα.

Για μια ακόμα φορά ξαναείδαμε αυτό ακριβώς το έργο μετά την νίκη στο Καραϊσκάκη.
Λιοντάρια, ήρωες παικταράδες και πάνω απ' όλα μια αποθέωση της "τακτικής" του Μπενίτεθ που έδεσε κόμπο, λέει, τον Μεντιλίμπαρ.
Τώρα για ποια τακτική ήταν όλη αυτή η αποθέωση;
Του παίζουμε όλοι πίσω και... κάποια στιγμή θα βρούμε κι ένα γκολ κι αν είμαστε και τυχεροί θα είναι και ο αντίπαλος στην κακή του μέρα και τα σχετικά.

Και πάει λοιπόν ο Παναθηναϊκός στην Τούμπα και προφανώς μετά από την τόσο επιτυχημένη συνταγή, επιχειρεί να την εφαρμοσει και εκεί.
Παραβλέποντας εντελώς όμως δυο τρεις λεποτμερειούλες.
Πως πρώτον και βασικό σ' αυτό το παιχνίδι ήθελες νίκη και μάλιστα με δύο γκολ διαφορά.
Και δεύτερον, κανείς δεν σου είχε υποσχεθεί πριν το παιχνιδι, ότι και ο ΠΑΟΚ θα βρεθεί στην ιδια κακή μέρα με τον Ολυμπιακό.
Αποτέλεσμα;
Άστα να πάνε.

Με λίγα λόγια και επειδη πολύ το... κλωθογυρνάνε γύρω-γύρω εδώ και καιρό το πραγμα.
Δεν χρειαζόταν να μπούμε σε τόσα έξοδα και τόσο ντόρο για να φέρουμε ένα προπονητή και συγκεκριμένα τον Μπενίτεθ που θα έκανε αυτά που κάνει στον Παναθηναικο.
Θα μπορουσαμε απλά να φέρουμε πίσω τον... Μπόλονι που ακριβώς τα ίδια έκανε και ήταν και πιο φτηνός, άσε που όπως λένε και οι ειδικοι της μπάλας, είχε ένα επιπλέον προσόν , το ότι... ήξερε ήδη την... ελληνική πραγματικότητα και τον Παναθηναϊκό.

Αν κάποιος πάντως θεωρεί υπερβολικό το σχόλιο και διαφωνεί, ας μας πει λίγο που ακριβως διέφερε η εικόνα του Παναθηναϊκού που βλέπαμε επί Μπόλονι με αυτή που βλέπουμε τώρα.
Ίσως στο μόνο, το ότι εκείνη δεδομένων των τότε συγκυριών, ήταν λίγο πιο αποτελεσματική και γι' αυτό αν θυμάστε διαβάζαμε και τότε... διθύραμβους για το... σερί του Μπόλονι.

Τραγικός όλος ο Παναθηναϊκός, όχι μόνο ο Μπακασέτας 

Για να γυρίσουμε όμως στο παιχνιδι της Τούμπας.
Κι επειδή όλοι από χθες ξαφνικά, βρήκαν τον ένοχο και έχουν πέσει με τα μουτρα πάνω σ' αυτόν που μέχρι λίγο αποθέωναν και τον είχαν χρήσει δια βοής "χαρισματικό αρχηγό" λέγοντας μάλιστα πως ο Μπενίτεθ θέλει να χτίσει τον νέο Παναθηναϊκό πάνω και γύρω απο τον Μπακασέτα.

Δεν ήταν λοιπόν η παρουσία του Μπακασέτα στην ενδεκάδα η αιτία αυτής της τραγικής εμφάνισης του Παναθηναϊκού.
Κι είναι άδικο αυτό το ξαφνικό ανάθεμα από παντου, ακόμα και από τους "δικούς του" από χθες.
Ο Παναθηναϊκός ήταν συνολικά τραγικός και απλά για μια ακομα φορά, έπαιζε σαν ομάδα που τίποτα δεν έχει δουλέψει τόσο καιρό, χωρίς ουσιαστικά ΚΑΝΕΝΑ σύστημα και χωρίς τίποτα που να δείχνει ότι κάτι ή κάποιος βελτιωνεται έστω και στο ελάχιστο κάθε φορά.

Όποιος και να έπαιζε το ίδιο θα γινόταν.
Εδώ μιλάμε για ομάδα που όπως και στο Καραϊσκάκη παρά την νίκη της, δεν άλλαξε δεύτερη μπαλιά.
Για παίκτες που είτε έδιωχναν στα τυφλα και όπου πάει την μπάλα, είτε όταν την είχαν λίγα δευτερόλεπτα στο πόδια τους δεν ήξεραν τι να την κάνουν.
Ακομα και αυτοι οι φρέσκοι και καινουργιοι, είχαν "ενσωματωθεί' σούμπιτοι στην όλη ανυπαρξία και μετριότητα και ήταν και αυτοί στο ίδιο μοτίβο.

Λίγη λογική με τον Ταμπόρδα

Και με αφορμή αυτούς, κάτι ακομα.
Μια ισορροπία δεν γίνεται τελικά να υπάρξει σ' αυτή την ομάδα;
Δηλαδή με αυτόν τον έρμο τον Ταμπόρδα, λίγη λογική στην χρησιμοποίηση και στην διαχείρισή του, ειναι τοσο δυσκολο να υπάρξει;
Ή θα τον έχουμε εκτός και άντε να τον βάζουμε και στο ενενήντα για τις... καθυστερήσεις, ή θα τον έχουμε μόνιμα ενδεκάδα και μάλιστα για ενενήντα λεπτά ακόμα και όταν φαίνεται το παιδί ότι από το 60' περίπου και μετά δεν μπορεί ούτε να περπατήσει;
Τι σόι πτυχία και περγαμηνές έχουν ρε γαμώτο και ο προπονητής και ολόκληρο επιτελείο δίπλα του, που δεν μπορουν να διακρίνουν τα αυτονόητα;

Τέλος πάντων για να καταλήγουμε και καπου.
Δεν ξέρω αν αυτο που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι ομάδα και ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων κάθε φορά.
Ξέρω όμως σίγουρα πως αυτό το πράγμα ή δεν δουλεύει καθόλου όλη την εβδομάδα, ή αν δουλεύει, αυτή η δουλειά όχι μόνο δεν βγαίνει στο χορτάρι,αλλά είναι τέτοια που όλο και χειρότερο τον παρουσιάζει κάθε φορά.
Κι αυτό δεν λύνεται μόνο με μεταγραφές.
Κι ούτε μπορεί να παραπεμφθεί για του... χρόνου.

Γιατί αν του χρονου ξεκινήσεις να στήσεις μια ομάδα, που ακομα και οι καινουργιοι που έχουν έρθει σ' αυτή έχουν συνηθίσει στην μετριότητα και στην ήττα, έχουν συνηθίσει να μην βελτιώνονται και να μην λειτουργούν ουτε στο ελάχιστο ποδοσφαιρικά, δεν θα υπάρχει τίποτα που θα μπορείς να στηριχτείς πάνω του και να φτιάξεις κάτι καλό.

Κι αυτό είναι ακόμα πιο σοβαρό από τις πρόσκαιρες αποτυχίες και απο την με ευκολία εγκατάλειψη ΟΛΩΝ των στόχων φέτος, εν ονόματι του χτισίματος... του χρόνου.