Παράσταση χωρίς θεατές! Παίκτης-κλειδί ο Μάνταλος - "Έδειξε" ο Γκεοργίεφ

Όταν στήνεται γιορτή χωρίς κόσμο, τότε αυτό δεν είναι γιορτή, αλλά κάτι άλλο. Μια βουβή εκδήλωση. Αυτόν χαρακτήρα είχε η εμφατική νίκη της ΑΕΚ με τον Λεβαδειακό σε μια αναμέτρηση που διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών εξαιτίας της τιμωρίας για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Και έχασε ο κόσμος της Ένωσης ένα παιχνίδι με όμορφη εξέλιξη, με έξι γκολ, εκ των οποίων τα δύο ακυρώθηκαν για οφσάιντ. Ήταν μια παράσταση χωρίς θεατές, κάτι που μόνο κακό κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σίγουρα πρέπει να βρεθούν λύσεις για να μην παίζονται ματς χωρίς την παρουσία οπαδών. Πρέπει όμως και οι οπαδοί επιτέλους στην Ελλάδα να ωριμάσουν και να συνειδητοποιήσουν, ότι ανάρμοστες συμπεριφορές στοιχίζουν στην ομάδα τους.

Για την ΑΕΚ αυτό το παιχνίδι είχε χαρακτήρα τελικού. Χιλιάδες κόσμου μαζεύτηκε έξω από το γήπεδο και υποδέχτηκε την ομάδα για να την στηρίξει στο παιχνίδι, το οποίο είχε αρκετούς βαθμούς δυσκολίας, από τη στιγμή που ο Λεβαδειακός δεν είναι μια απλή επαρχιακή ομάδα. Είναι ένα συγκροτημένο σύνολο, το οποίο τα τελευταία χρόνια υπό τις οδηγίες του Νίκου Παπαδόπουλου παίζει εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Μόλις πριν μια αγωνιστική έφερε ισοπαλία με τον Ολυμπιακό. Παρότι έπαιζε με δέκα λόγω της αποβολής του Όζμπολτ δεν φάνηκε το αριθμητικό μειονέκτημα και οι Πειραιώτες τα βρήκαν σκούρα.

Η σημασία του παιχνιδιού είχε επισημανθεί και στις δηλώσεις του Μάρκο Νίκολιτς. Η ΑΕΚ όμως ήταν αυτή που έπρεπε. Σοβαρή – στις περισσότερες στιγμές της αναμέτρησης – και κυρίως ουσιαστική. Χτύπησε σε δύο καθοριστικά σημεία, σκοράροντας στις αρχές κάθε ημιχρόνου. Ήταν τα τέρματα με Μουκουντί και Γιόβιτς που έδωσαν αέρα στους «κιτρινόμαυρους». Είναι σημαντικό όμως, ότι και ο Στρακόσια στην πρώτη κακή στιγμή της μεσοαμυντικής λειτουργίας με το λάθος του Μαρίν, επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και κράτησε το μηδέν. Ο Ρουμάνος πάντως εξιλεώθηκε με το τέρμα που πέτυχε στο 68', με το οποίο διαμορφώθηκε το τελικό σκορ, ενώ είχε δώσει και την ασίστ στο 1-0 από εκτέλεση φάουλ.

Ο παίκτης-κλειδί της αναμέτρησης όμως ήταν ο αρχηγός της ΑΕΚ! Δίνει την ασίστ στον Γιόβιτς στο 2-0, ενώ σκοράρει ένα πανέμορφο γκολ δέκα λεπτά αργότερα. Έκανε πλάκα στην άμυνα του Λεβαδειακού, μοιράζοντας... σακούλες στον Τσάπρα και τον Κορνέζο. Και τα δύο τέρματα ήταν προϊόντα πίεσης και κλοπής της μπάλας στο κέντρο του γηπέδου, από τον ίδιο παίκτη, ο οποίος δικαίωσε τον προπονητή που του έδωσε φανέλα βασικού. Και φυσικά αποδεικνύει, ότι είναι σαν το παλιό καλό κρασί. Όσο ωριμάζει τόσο καλύτερο γίνεται.

Από την αναμέτρηση κρατάμε μία ακόμα γεμάτη εμφάνιση του Γιόβιτς με ευκαιρίες και γκολ, καλή αμυντική λειτουργία από τα στόπερ Μουκουντί-Ρέλβας και τα χαφ Πινέδα-Μαρίν, ενώ και ο Λιούμπισιτς είχε θετική παρουσία στα δεξιά, ενώ είδε και γκολ του να ακυρώνεται ως οφσάιντ του Πήλιου, ο οποίος επίσης είχε θετικό αποτύπωμα στην αναμέτρηση με πολλά τρεξίματα και συμμετοχή στο επιθετικό τρίτο. Ότι δεν σκόραρε ο Βάργκα σε μια αναμέτρηση ανοιχτή με τέσσερα τέρματα σίγουρα θέλει την ανάλυσή του. Γιατί ο Ούγγρος δεν κατέγραψε ευκαιρίες, ούτε δημιούργησε φάσεις, ενώ πήρε και μια κίτρινη για θέατρο.

Θα ήθελα όμως να σταθώ περισσότερο στην εμφάνιση του Μάρτιν Γκεοργίεφ. Ο Βούλγαρος αποκτήθηκε από τη Σλάβια Σόφιας ως στόπερ. Με τον Λεβαδειακό ξεκίνησε για πρώτη φορά βασικός, κάλυψε το κενό του Ρότα στα δεξιά και έκανε εξαιρετικό παιχνίδι. Έφτιαξε μάλιστα την πρώτη ευκαιρία στον Γιόβιτς με καταπληκτική κάθετη. Το ότι δεν φάνηκε η απουσία του Ρότα τόσο αμυντικά όσο και δημιουργικά σίγουρα είναι και δική του επιτυχία εκτός από ομαδική. Η εμφάνισή του δημιουργεί υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια. Είναι δεδομένο συν τοις άλλοις, ότι ο Ρότα πρέπει να πάρει και καμία ανάσα, από τη στιγμή που δεν υπάρχει μπακ απ στη θέση του.

Η ΑΕΚ λοιπόν έκανε ένα ακόμα βήμα, για να εξασφαλίσει την πρωτιά στην κανονική διάρκεια. Έχει το ευκολότερο πρόγραμμα από τους έτερους συνδιεκδικητές του τίτλου, πρέπει όμως να παραμείνει σοβαρή, γιατί όλα τα παιχνίδια κρύβουν παγίδες. Με τον Λεβαδειακό δεν έδειξε αφέλεια και ήταν ουσιαστική κάτι που πρέπει να επιδείξει μέχρι και τα πλέι οφ. Έχει σοβαρό προπονητή, καλό υλικό, αλλά θα απαιτηθεί και διαχείριση, αφού τον Μάρτιο μπαίνουν και τα ματς για τους “16” του Conference League στην εξίσωση. Ο Νίκολιτς ξέρει καλύτερα πως θα διοικήσει σε αυτές τις καταστάσεις και μέχρι στιγμής όλα δείχνουν να πηγαίνουν ρολόι.