Ο άλλος Μεντιλίμπαρ, τι έλειψε χθες και τι χρειάζεται του χρόνου για Ευρώπη

Ένας άνθρωπος στα 65 του χρόνια όπως ο Χοσέ Λουΐς Μεντιλίμπαρ (πρέπει να) είναι άνθρωπος που κρατάει το λόγο του. Ο συγκεκριμένος σίγουρα το κάνει. Το ξέρουμε αφού πια έχει συμπληρώσει 2 χρόνια στον Ολυμπιακό και την ελληνική πραγματικότητα. Μας έχει συστηθεί για τα καλά. Τσιμπήθηκαν(με) οι περισσότεροι ακούγοντάς τον παραμονή της ρεβάνς (0-0) των Πειραιωτών με τη Λεβερκούζεν στη Γερμανία για τη φάση των KO play offs του Champions League ότι η ομάδα του θα προσπαθήσει να έχει την κατοχή μπάλας. 

Πόσες φορές το έκανε στη φετινή League Phase της διοργάνωσης; Με την Πάφο στην πρεμιέρα (63-37%) όπου ο αντίπαλος έπαιξε ενάμιση ημίχρονο με παίκτη λιγότερο και με την Καϊράτ εκτός (45-55% υπέρ των ερυθρόλευκων). Ακόμα και στην -άτυχη λόγω αποτελέσματος- ματσάρα που έκανε με την PSV (1-1) στο Γ.Καραϊσκάκης η κατοχή ήταν 55-45% υπέρ των Ολλανδών. Με τη Λεβερκούζεν στη νίκη του Ολυμπιακού με 2-0 η κατοχή ήταν 62-38% υπέρ των Γερμανών και προ μίας εβδομάδας που κέρδισαν οι «ασπιρίνες» με το ίδιο σκορ η κατοχή μοιράστηκε ουσιαστικά με 51-49%.
Χθες ωστόσο ο Ολυμπιακός μπήκε να πάρει την κατοχή, όπως είπε - προανήγγειλε, ο προπονητής του και την πήρε. Και με δεδομένο το εις βάρος του 2-0 του πρώτου ματς, δεν ήθελε απλά να πάρει μια ανούσια κατοχή αλλά να επιτεθεί κιόλας. Στο 33' η κατοχή ήταν μοιρασμένη, 50-50%. Και όσο περνούσε η ώρα ο Ολυμπιακός κέρδιζε χρόνο με τη μπάλα στα πόδια. Στο ημίχρονο ήταν υπέρ του 55-45% και στο φινάλε του ματς ουσιαστικά το ίδιο, 46-54%. Με δεδομένο ότι το έκανε απέναντι στη συγκεκριμένη ομάδα και μάλιστα στο σπίτι της, έχει αξία. 

Ναι, η Μπάγερ ήταν εμφανώς αλλαγμένη τακτικά. Περίμενε. Δεν ήταν εκείνη που είχε να αλλάξει - διεκδικήσει κάτι μετά το πρώτο ματς. Την υποχρέωση ήθελε να βγάλει. Όμως υπήρχε και μια εμφανής αμηχανία - αγωνία της. Μια ανησυχία. Το έβλεπες από το πόσες φορές πέταξαν, υπό πίεση, τη μπάλα πλάγιο άουτ για να αποφύγουν μοιραίο λάθος. Στα 39 πρώτα δευτερόλεπτα του ματς η πίεση του Ολυμπιακού οδήγησε τους γηπεδούχους να πετάξουν πρώτη φορά τη μπάλα πλάγιο. Δεν ήταν η τελευταία. Τόσο νωρίς φάνηκαν οι προθέσεις του Ολυμπιακού στο ματς.
Έγραψα πιο πάνω ότι ο Ολυμπιακός δεν μπήκε απλά να πάρει τη μπάλα αλλά και να προσπαθήσει να κάνει κάτι σημαντικό με αυτή. Να επιτεθεί βασικά. Στο 33' οι τελικές ήταν 3-1 υπέρ της Μπάγερ αλλά οι επιθέσεις 13-18 υπέρ των ερυθρόλευκων. Στο τέλος του ημιχρόνου η Μπάγερ δεν είχε κάνει άλλη επίθεση, έμεινε στις 13, ο Ολυμπιακός ήταν πια στις 29! Και στο φινάλε του ματς οι επιθέσεις ήταν 28-62 (!) υπέρ της ομάδας του Μεντιλίμπαρ. 

Ναι, θα πει κανείς: έκανε επιθέσεις ο Ολυμπιακός, και; Σωστά, ουσία δεν υπήρξε. Ουσία θα ήταν να σκοράρει και να τρομάξει τη Λεβερκούζεν. Σ' αυτό το ματς λοιπόν που επιβεβαιώθηκε ότι τελικά ο old school Μέντι μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι ένας γέρικος -ποδοσφαιρικός- σκύλος (μεταφορικά, μην παρεξηγηθούμε) που μπορεί να μάθει νέα κόλπα. Ή μάλλον τα ήξερε και τα χρησιμοποιεί όποτε κρίνει ότι είναι απαραίτητο. Τώρα ήταν. Να έχει κατοχή μπάλας και να κάνει κάτι διαφορετικό.
Διαφορετικό και ως ένα βαθμό επιτυχημένο είναι αυτό που έκανε. Με τον Έσε πίσω από τον φορ Ταρέμι όπως είχε κάνει για ένα διάστημα και στη Βαρκελώνη με τη Μπαρτσελόνα, έως ότου αποβληθεί ο Αργεντινός χαφ. Τον Τσικίνιο στο ένα άκρο και τον Ζέλσον στο άλλο. Και επιστροφή του πολύπειρου (και δίχως αμφιβολία γνώστη της θέσης όσο κανείς άλλος στο ρόστερ) Ντάνι Γκαρθία στην 11άδα αγώνα Champions League μετά από καιρό. Και ο Ισπανός ανταπέδωσε με μια εξαιρετική εμφάνιση (όπως κάνει τελευταία όταν παίζει βασικός στο πρωτάθλημα και μετράει μόνο νίκες μαζί του ο Ολυμπιακός και απώλειες δίχως αυτόν), ήταν από τους καλύτερους. Και Γκαρθία με Μουζακίτη λοιπόν στην 11άδα στις θέσεις 6-8 και Έσε μπροστά τους. Και Τσικίνιο στο ένα πλάι (μάλλον ο μοναδικός που υστέρησε) και Ζέλσον στο άλλο. Τι έλειπε από τον Ολυμπιακό για να σκοράρει τουλάχιστον ένα γκολ και να το κάνει... ροντέο; Μια καλή τελική πάσα. Μία. Μόνο μία ήθελε. Που ποτέ δεν έγινε δυστυχώς. Ούτε ο κατά τα άλλα φανταστικός Ζέλσον την έκανε. Ούτε φυσικά ο Τσικίνιο. Ο Έσε το πάλεψε όσο μπορούσε, έδωσε κάθε ικμάδα δύναμης.

Ο Ταρέμι σε άχαρο ρόλο μπροστά, να μην τροφοδοτείται. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο διάστημα που αγωνίστηκε ο Ιρανός πήρε μόλις μία πάσα από τον Ζέλσον ενώ π.χ. από τον Τζολάκη είχε 3! Ναι, μία πήρε από τον Ζέλσον. Πόσες έδωσε ο Ταρέμι στον Πορτογάλο; Συνολικά 8 (!) πάσες. Απίστευτο. Αντί να πασάρει ο εξτρέμ στον φορ πάσαρε ο φορ στον εξτρέμ. Και ο Ιρανός που προσπάθησε να κάνει συνεργασίες στις λίγες φορές που πήρε τη μπάλα, έδωσε και 3 πάσες στον έτερο (κατά συνθήκη) εξτρέμ, τον Τσικίνιο ο οποίος ανταπέδωσε 6. Το εύκολο (και πολύ λογικό) να πει κανείς πια είναι ότι η πρόκριση χάθηκε στο Φάληρο. Ναι, έχει δόση αλήθειας.
Από την άλλη πολύ θα ήθελα να δω τι θα μπορούσε να συμβεί αν στο 8' ο Τσικίνιο, όντας μόνος στη μεγάλη περιοχή με στρωμένη μπροστά του τη μπάλα μετά την ωραία κομπίνα κόρνερ του Μουζακίτη, σημάδευε εστία και δεν έκανε εκείνο το απογοητευτικό τελείωμα. Πολύ θα ήθελε επίσης να δω τι θα γινόταν αν στο 27' ο Ζέλσον έδειχνε να είναι σε μεγαλύτερη εγρήγορση και όχι να πιάνεται στον ύπνο. Μιλώ για 'κείνο το κλέψιμο του Ντάνι Γκαρθία λίγο εκτός περιοχής της Μπάγερ που ταυτόχρονα ήταν και πάσα στον Πορτογάλο εξτρέμ. Αιφνιδιάστηκε και μη κάνοντας καλό κοντρόλ έχασε τη μπάλα αντί να έχει ένα ουσιαστικά μοναδικό τετ-α-τετ. 

Και δε χρειάζεται καν να πω ότι πολύ θα ήθελα να δω τον Ολυμπιακό να προηγείται στο πρώτο ματς αν η μπάλα δεν χάιδευε την πλάτη του Ταρέμι στην κεφαλιά του Ελ Καμπί ή αν δεν τράκαραν Ρέτσος με Πιρόλα με συνέπεια να στερηθεί τον Ιταλό η ομάδα στο β' ημίχρονο και να αντικατασταθεί από τον Μπιανκόν με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα.
Όμως τώρα κάνω κάτι που δεν πρέπει. Γέμισα αυτή την ηλεκτρονική κόλλα χαρτί με «αν». Με τα «αν» δεν πας πουθενά. Δεν ζεις. Τα δεδομένα μετράνε. Και τα δεδομένα λένε ότι ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στο Γ.Καραϊσκάκης δεχόμενος δύο γκολ σ' ένα τρίλεπτο και ότι χθες είχε κατοχή μπάλας και επιθέσεις αλλά υστέρησε στην ΜΙΑ καλή τελική πάσα. 

Τι χρειάζεται ο Ολυμπιακός για την επόμενη σεζόν 

Συνοπτικά αυτά είδαμε. Μας φτάνουν; Ο καθένας κρίνει. Εγώ θα πω ότι το βέβαιο είναι ένα: ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε ότι εκεί ανήκει, στο Champions League. Και δικό μου σχόλιο είναι ότι τη νέα σεζόν ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί κι άλλους παίκτες στην 11άδα του με το IQ του Ταρέμι τη νέα σεζόν (ακόμα και του πανέξυπνου Ντάνι Γκαρθία, όχι τον ίδιο πια που μεγάλωσε αρκετά) για να ελπίζει ότι (σίγουρο δεν είναι τίποτα) θα πάει ακόμα πιο μακριά στο Champions League εφόσον βέβαια βρεθεί εκεί.
Μερικές ποιοτικές πινελιές θέλει ο Ολυμπιακός για να πάει παραπέρα. Ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο μας το (ξανα)επιβεβαίωσε η -υποτίθεται- μικρούλα Μπόντο Γκλιμτ για πολλοστή φορά τον τελευταίο χρόνο. Οι καλές ομάδες δεν είναι απαραίτητα οι ακριβές ομάδες. Οι καλές ομάδες έχουν έναν κανονικό καλό προπονητή και μια σειρά από καλούς και εξασκημένους - γυμνασμένους - εκπαιδευμένους παίκτες ώστε να παίζουν σωστά και ως σύνολο. Παίκτες που ξέρουν, μίνιμουμ, να κάνουν τα βασικά και ανάμεσά τους υπάρχουν και κάποιοι με χαρακτήρα και υψηλό IQ (εγκεφαλική ποιότητα, πέρα από τη σωματική, το ταλέντο) για να κάνουν τη διαφορά στα δύσκολα.
Ένα, ακόμα, υπέροχο ευρωπαϊκό ταξίδι ολοκληρώθηκε λοιπόν για τον Ολυμπιακό ο οποίος πια θα είναι συγκεντρωμένος (και πιο φρέσκος θα πω εγώ) για να κάνει αυτό που πρέπει στο εγχώριο πρωτάθλημα. Κι αυτό που πρέπει είναι να το κατακτήσει γιατί έχει ό,τι χρειάζεται για να το κάνει. 

Βεβαίως έχει και πολύ ισχυρό ανταγωνισμό. Και ο ΠΑΟΚ, που έχει «σκάσει», λογικά θα απαγκιστρωθεί από την Ευρώπη ενώ με ξένες υποχρεώσεις μένει η ΑΕΚ. Τώρα θα μάθει τον αντίπαλό της στα πλέι οφ του Conference και ματς θα έχει 12 και 19 Μαρτίου, πριν και μετά το εκτός έδρας ματς της με τον Ατρόμητο για το πρωτάθλημα.

ΥΓ: Όσοι είστε πιστοί επισκέπτες του sportdog και της στήλης boxtobox δεν χρειάστηκε να γραφτεί κάτι τώρα στη Σαουδική Αραβία για να μάθετε ότι γυρίζει το καλοκαίρι ο Φορτούνης στον Ολυμπιακό. Στις 4 του περασμένου Δεκέμβρη είχαμε αποκαλύψει την ξαφνική του επίσκεψη στο Ρέντη σ' ένα κείμενο που κατέληγε ως εξής: «Μια εικόνα από το μέλλον λοιπόν είδαν όλοι το πρωί της Πέμπτης (4/12/) στο Ρέντη και την προπόνηση του Ολυμπιακού την οποία επισκέφθηκε ο Κώστας Φορτούνης. Μένοντας ελεύθερος από την Αλ Καλίτζ στο φινάλε της σεζόν, θα επιστρέψει στον Ολυμπιακό με τον οποίο έχει αγωνιστεί 343 φορές (+2 με την ομάδα β') σκοράροντας 94 φορές και δίνοντας 106 ασίστ». 

Και προφανώς εμείς ακούγαμε βερεσέ πράγματα που λέγονταν και γράφονταν ότι τάχα μου μπορεί να σκεφτεί πιθανή πρόταση ανανέωσης της Αλ Καλίτζ ή πρόταση από άλλη ομάδα εκεί. 

Ο Κώστας μετάνιωσε που πήγε εκεί από το πρώτο δευτερόλεπτο. Στην πραγματικότητα μετάνιωσε όταν το έπαιξε δύσκολος στην πρόταση ανανέωσης του Ολυμπιακού προ διετίας μετά το Conference League και προσπάθησε να το «σώσει» όταν οι ερυθρόλευκοι διέρρευσαν ότι δεν θα περιμένουν άλλο την απάντησή του. 

Και φυσικά ήταν αληθές, όπως επίσης γράψαμε πέρυσι τον Μάιο που ξαναχτύπησε την πόρτα του Ολυμπιακού, ότι και τότε προσπάθησε να γυρίσει θεωρώντας ότι θα καταφέρει να απαγκιστρωθεί από το συμβόλαιό του (τότε του απέμενε ένας ακόμα χρόνος, ο τρέχων) δίχως να χρειαστεί να πληρώσει κάτι ο Ολυμπιακός. Ωστόσο αυτό δεν αποδείχθηκε ρεαλιστικό και παρέμεινε «δεμένος» εκεί.