Λίγο πριν αρχίσει η αναμέτρηση ο Ζίβκοβιτς αποχωρεί με ενοχλήσεις στον τένοντα. Ήταν ήδη εκτός αποστολής ο Κένι με τον Γιακουμάκη. Δεν μπορούσαν να παίξουν από την αρχή του αγώνα ο Τάισον, ο Κωνσταντέλιας, ο Μεϊτέ και ο Ντεσπόντοφ. Ο ΠΑΟΚ αναγκάζεται να αρχίσει το ματς με τον Ιβανούσετς αριστερά και τον Μπιάνκο δεξιά ενώ ο Χατσίδης αναγκαστικά μεταφέρθηκε στη δεξιά πλευρά.

Και εκεί κάπου στα δημοσιογραφικά του Γ. Καραϊσκάκης ακούω αρκετούς να λένε "αν όχι σήμερα πότε;" αναφερόμενοι στην προοπτική νίκης του Ολυμπιακού που δεν είχε απουσίες και που γνώριζε πως με νίκη θα παρέμενε και στην κορυφή και θα άφηνε τρεις βαθμούς πίσω τον ΠΑΟΚ. Αλλά όλοι αυτοί λογάριαζαν χωρίς πολλούς... ξενοδόχους.

Από που να αρχίσω; Ογκόλιθος πραγματικός ο Κεντζιόρα δίχως υπερβολή αυτό το ματς είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του με την ασπρόμαυρη φανέλα. Δίπλα του επίσης ένας αλάνθαστος Μιχαηλίδης. Όχι πως ο ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος μόχθησε να κρατήσει  το μηδέν. Μια φάση του Νασιμέντο είχαν οι ερυθρόλευκοι. Και υπό αυτές τις συνθήκες δεν είχα καμιά απαίτηση από τον ΠΑΟΚ να δημιουργεί. Ο Γερεμέγεφ έκανε τη δουλειά του απασχολώντας τους στόπερ του Ολυμπιακού, ο Ζαφείρης έτρεχε ασταμάτητα, ο Χατσίδης διεκδικούσε κάθε μπαλιά ενώ και οι ακραίοι μπακ του ΠΑΟΚ ήταν συνεπέστατοι και αναφέρομαι κυρίως στον Σάντσες που ήταν εξαιρετικός στα αμυντικά του καθήκοντα.

Κεντζιόρα και Τσιφτσής πανηγυρίζουν
InTime

Οσο περνούσε η ώρα ήμουν σίγουρος πως κάπου στο 60' θα δω και τον Κωνσταντέλια και  τον Τάισον. Τους είδα μαζί και στη μια μεγάλη φάση του αγώνα οι δυο τους συνεργάστηκαν για να διώξει τη μπάλα πάνω από τη γραμμή ο Πιρόλα. Μπήκε στο ματς και ο Ντεσπόντοφ, μπήκε και ο Μεϊτέ και επέστρεψε η... κανονικότητα. Ναι χρειάστηκε και η επέμβαση του Τσιφτσή στο σουτ του Μαροκινού. Αλλά όπως και στο ματς Κυπέλλου, ο ΠΑΟΚ δεν ένιωσε αφόρητη πίεση, απλά σε αυτό το ματς δεν κατάφερε να σκοράρει.

Όμως αυτή η ισοπαλία είναι σαν νίκη. Όχι δεν αναφέρομαι σε εκείνες τις παλιές εποχές που όταν έπαιρνε ο ΠΑΟΚ ισοπαλία στον Πειραιά, όλοι πανηγύριζαν. Εκείνα τα χρόνια έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Απλά με τα πολλά προβλήματα που έχει η ομάδα, απέναντι σε ένα πλήρη Ολυμπιακό, ναι αυτή η ισοπαλία είναι σαν νίκη. Και έρχεται στο τέλος μιας σειράς αγώνων συνεχόμενων για τον ΠΑΟΚ. Και προσέξτε ήταν το 11ο ΣΕΡΙ ματς που ο ΠΑΟΚ χάνει ξανά παίκτη λόγω τραυματισμού. Δεν χρειάζεται να το αναλύσω πάλι.

Επιβεβαίωση ότι ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα του προπονητή

Πλέον ο ΠΑΟΚ έχει τον Λεβαδειακό στην έδρα του και τον ΝΠΣ εκτός. Αλλά έχει μια εβδομάδα να προετοιμαστεί για κάθε παιχνίδι. Θα έχει επίσης την προσεχή Κυριακή τον Τάισον έτοιμο, τον Ντεσπόντοφ έτοιμο, τον Κωνσταντέλια έτοιμο, τον Μεϊτέ έτοιμο και πιθανώς και τους Κένι, Γιακουμάκη στη διάθεση του. Εχασα το μέτρημα αλλά όλες αυτές οι επιστροφές είναι σημαντικές για τον ΠΑΟΚ που έχει μπροστά του εκτός από τον τελικό Κυπέλλου και άλλους οκτώ για να πάρει τον τίτλο. Δεν  θα μπορούσα επίσης να προσπεράσω τον τρόπο που προσέγγισε το ματς ο Λουτσέσκου. Και κυρίως στο πνευματικό κομμάτι. Μέχρι και ο Μπιάνκο που κλήθηκε να αγωνιστεί την τελευταία στιγμή ή ακόμη και ο Ιβανούσετς που γνωρίζει πως δύσκολα θα παραμείνει και μετά το καλοκαίρι, έκαναν τη δουλειά τους. Και αυτό δείχνει πως ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα του προπονητή που μπορεί να πάρει απ΄ όλους τους παίκτες αυτό που μπορούν.