Ώρα αποφάσεων για Αλαφούζο! Μάχη για αντί-Μπενίτεθ - Οδηγός ο Ηλιόπουλος

Η τρέχουσα περίοδος στον Παναθηναϊκό δεν μοιάζει απλώς με μια αγωνιστική κρίση, αλλά με μια βαθιά θεσμική και ποδοσφαιρική περιδίνηση που αγγίζει κάθε επίπεδο του συλλόγου. Η πραγματικότητα είναι οδυνηρή και αποτυπώνει την απόλυτη δυσαρμονία μεταξύ της διοικητικής κατεύθυνσης, της τεχνικής ηγεσίας και των προσδοκιών του κόσμου. Η ομάδα, λίγο πριν το τέλος της σεζόν, βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι όπου οι αποφάσεις που θα ληφθούν δεν θα καθορίσουν απλώς την επόμενη χρονιά, αλλά το ίδιο το ποδοσφαιρικό DNA του συλλόγου για τα επόμενα έτη.

Τελειώνει ο Μπενίτεθ

Το κλίμα γύρω από τον Ισπανό τεχνικό, Μπενίτεθ δεν είναι το καλύτερο, δείχνει όμως ποια θα είναι η κατάληψη της υπόθεσης. Ο κύκλος του Ισπανού τεχνικού στον Παναθηναϊκό κλείνει οριστικά με την ολοκλήρωση της σεζόν. Ωστόσο, η κριτική που ασκείται δεν περιορίζεται στα αποτελέσματα, αλλά στην ίδια την ποιότητα του ποδοσφαίρου που παρουσίασε η ομάδα υπό τις οδηγίες του. Οι αναλυτές έκαναν λόγο για ένα αγωνιστικό «έκτρωμα», ειδικά στις εμφανίσεις εντός έδρας, όπου η ομάδα έδειξε μια πρωτοφανή έλλειψη ενέργειας και συγκέντρωσης.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, όπως επισημάνθηκε, ήταν η εικόνα «καλοκαιρινού φιλικού» σε επίσημα παιχνίδια κρίσιμης σημασίας. Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε ως ένα σύνολο χωρίς αρχή, μέση και τέλος, στερούμενο πλάνου και, το κυριότερο, στερούμενο της απαραίτητης έντασης που απαιτεί η φανέλα και η ιστορία του συλλόγου. Αυτή η «βραδιά ντροπής» στη Λεωφόρο δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά το αποκορύφωμα μιας πορείας όπου η ομάδα έδειχνε να αποσυντίθεται αγωνιστικά παιχνίδι με το παιχνίδι.

Η "αμαρτία" της απομάκρυνσης Γιοβάνοβιτς και το ντόμινο των λαθών

Εάν θέλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς για όσα συμβαίνουν στον Παναθηναϊκό, πρέπει να παραδεχθούμε ορισμένες αλήθειες που εξηγούν την παρούσα κατάσταση. Στη ρίζα των τωρινών προβλημάτων βρίσκεται, η απόφαση της διοίκησης να τερματίσει τη συνεργασία της με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίζεται από πως το σημείο όπου χάθηκε η «ποδοσφαιρική λογική» στον σύλλογο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ξεκίνησε ένα ντόμινο λανθασμένων επιλογών, όπου κάθε νέα κίνηση επιχειρούσε να διορθώσει την προηγούμενη, καταλήγοντας όμως σε ακόμα μεγαλύτερα αδιέξοδα.

Η διοίκηση κατηγορείται ότι λειτούργησε παρορμητικά, παρασυρόμενη από εξωγενείς παράγοντες και «εξωτικές» εισηγήσεις, αντί να στηριχθεί σε ένα στέρεο ποδοσφαιρικό πλάνο. Η πρόσληψη προπονητών χωρίς την απαραίτητη ανάλυση των αναγκών του ρόστερ και της κουλτούρας του συλλόγου οδήγησε σε μια πλήρη αποξένωση της ομάδας από τις αρχές που την είχαν καταστήσει ανταγωνιστική τα προηγούμενα χρόνια. Βέβαια, όπως αναφέρεται πολλές φορές στην εκπομπή «Το καρέ της Δευτέρας – Powered by Sportdog» τα προβλήματα στον Παναθηναϊκό αφορούν όλο τον οργανισμό, ειδικά όσους ασκούν επικοινωνία εντός και εκτός «πράσινης» ΠΑΕ.

Ένα από τα πλέον καυτά ζητήματα που αναδείχθηκαν είναι ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στην κορυφή της ΠΑΕ. Υπάρχει μια έντονη δυσφορία για το γεγονός ότι οι άνθρωποι που επηρεάζουν τις αποφάσεις του Γιάννη Αλαφούζου δεν βρίσκονται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Η κριτική εστιάζει στο ότι είναι αδύνατο να ασκείται διοίκηση ή να γίνονται εισηγήσεις για το μέλλον του συλλόγου μέσω τηλεφώνου από την Αφρική ή άλλες τοποθεσίες του εξωτερικού.

Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από ανθρώπους που «ζουν και αναπνέουν» την καθημερινότητα της ομάδας, που γνωρίζουν τι συμβαίνει στα αποδυτήρια, που βλέπουν τις προπονήσεις και αντιλαμβάνονται τις ψυχολογικές μεταπτώσεις των ποδοσφαιριστών. Και σίγουρα δεν χρειάζεται παράγοντες με “ρόλους” τύπου Μπαλντίνι και Κορώνα. Είναι περιπτώσεις που απλά έχουν καεί και δεν πρόσφεραν τίποτα. Η απόσταση δημιουργεί μια στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις να στερούνται ρεαλισμού. Η ανάγκη για έναν ισχυρό σύμβουλο ή τεχνικό διευθυντή που θα έχει φυσική παρουσία και θα λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ διοίκησης και αγωνιστικού τμήματος θεωρείται επιτακτική.

Η συζήτηση για τον διάδοχο του Μπενίτεθ

Καθώς η αναζήτηση για τον διάδοχο του Μπενίτεθ έχει ήδη ξεκινήσει, το ρεπορτάζ υπογραμμίζει ότι ο σύλλογος δεν έχει περιθώρια για άλλο ένα πείραμα. Η διαδικασία επιλογής πρέπει να αλλάξει ριζικά. Δεν αρκεί ένα όνομα με βαρύ βιογραφικό αν αυτό δεν συνοδεύεται από μια βαθιά ανάλυση.

Ανάλυση Προσωπικότητας: Πώς διαχειρίζεται τις κρίσεις; Ποια είναι η σχέση του με τους παίκτες και πώς επιβάλλεται στα αποδυτήρια;

Τακτική Ταυτότητα: Ταιριάζει το ποδόσφαιρο που πρεσβεύει στο υλικό που διαθέτει ο Παναθηναϊκός ή θα χρειαστεί να ξηλωθεί όλη η ομάδα για να εξυπηρετήσει ένα νέο σύστημα;

Ιστορικό Συνεργασιών: Πώς λειτούργησε στις προηγούμενες ομάδες του; Υπήρχε σταθερότητα ή συγκρουσιακές σχέσεις;

Η διοίκηση οφείλει να κάνει «όχι ένα, αλλά τέσσερα ραντεβού» με κάθε υποψήφιο, να ρωτήσει πρώην συνεργάτες και να καταλήξει σε μια απόφαση βασισμένη σε ποδοσφαιρικά κριτήρια και όχι σε εντυπώσεις της στιγμής. Μέχρι στιγμής στο ρεπορτάζ ακούγονται τα ονόματα του Πέδρο Μαρτίνς, του Σεμπάστιαν Λέτο και του Ματίας Αλμέιδα. Ποιός από τους τρεις ανταποκρίνεται στους τρεις προαναφερθέντες πυλώνες; Αυτό μπορεί να το κρίνει ο κόσμος...

Κουράστηκε ο κόσμος

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού βρίσκεται στα όριά του. Μετά από χρόνια υπομονής και στήριξης, η εικόνα της ομάδας να «παρατάει» παιχνίδια έχει προκαλέσει ένα κύμα οργής και απογοήτευσης. Η απώλεια της σύνδεσης μεταξύ της κερκίδας και της ομάδας είναι ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα της φετινής σεζόν. Οι οπαδοί νιώθουν ότι η ομάδα τους έχει χάσει τον προσανατολισμό της και ότι οι θυσίες τους δεν εκτιμώνται από εκείνους που κρατούν τις τύχες του συλλόγου στα χέρια τους.

Ο Παναθηναϊκός εισέρχεται σε μια περίοδο όπου το «τηλέφωνο του προέδρου χτυπάει ασταμάτητα», δείγμα της κινητικότητας που υπάρχει για την επόμενη μέρα. Ωστόσο, η κινητικότητα αυτή από μόνη της δεν εγγυάται την επιτυχία. Η επόμενη μέρα απαιτεί ειλικρίνεια, αυτοκριτική από τη διοίκηση και επιστροφή στις βασικές ποδοσφαιρικές αρχές.

Ο Ηλιόπουλος παράδειγμα για τον Αλαφούζο

Αν ο σύλλογος θέλει να βγει από το τέλμα, πρέπει να σταματήσει να ψάχνει για «μαγικές λύσεις» και να επενδύσει σε ένα σοβαρό, μακροπρόθεσμο πλάνο με ανθρώπους που θα είναι παρόντες στην καθημερινή μάχη. Η σεζόν που φεύγει αφήνει πίσω της συντρίμμια, αλλά και ένα σκληρό μάθημα. Στον Παναθηναϊκό, η έλλειψη ποδοσφαιρικής λογικής τιμωρείται πάντα με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Η ευθύνη για την ανασυγκρότηση ανήκει αποκλειστικά στη διοίκηση, η οποία καλείται να αποδείξει αν μπορεί να οδηγήσει την ομάδα ξανά στην κορυφή ή αν θα συνεχίσει να ανακυκλώνει τα ίδια λάθη σε ένα ατέρμονο κύκλο εσωστρέφειας.

Το παράδειγμα του Μάριου Ηλιόπουλου που στη δεύτερη χρονιά του στην ΑΕΚ βρίσκεται κοντά στην κατάκτηση του τίτλου ρίχνει ακόμα περισσότερο νερό στον μύλο της κριτικής κατά του Γιάννη Αλαφούζου, τον οποίο οι Παναθηναϊκοί κατηγορούν, ότι εδώ και 14 χρόνια που έχει τα ηνία της ΠΑΕ δεν έχει καταφέρει... να πιει νερό, παρότι έφτασε κάποιες φορές κοντά στην πηγή. Η επιλογή Μάρκο Νίκολιτς, ενός φιλόδοξου αλλά δουλευταρά προπονητή με βαλκανική ψυχρή λογική αποδείχτηκε λίρα εκατό για τον Super Mario...