Συζητούν, φυσικά και με άλλους υποψήφιους: οι μεν Άγγλοι με τους Νάγκελσμαν και Χούντζελερ. Οι δε Ιταλοί με τους Σιμόνε Ιντσάγκι, Στέφανο Πιόλι. Ένα είναι όμως το όνομα του ανθρώπου τον οποίο, οι φίλαθλοι και των δύο συλλόγων θεωρούν καταλληλότερο για να τους ξαναβάλει στον ίσιο δρόμο. Και να ξαναβρεί τον χαμένο προσανατολισμό της ένδοξης Ιστορίας τους. Τον παρεξηγημένο, αλλά και τελειομανή, σκληρό, μεθοδικό, αλλά στο τέλος πάντα νικητή, Αντόνιο Κόντε.

 Με τα σημερινά δεδομένα, το μέλλον του 57χρονου Ιταλού προπονητή, πρωταθλητή Ιταλίας τρεις φορές με τη Γιουβέντους, μία με Ίντερ και Νάπολι, αλλά και Αγγλίας με την Τσέλσι είναι περισσότερο κοντά στο Μάντσεστερ, απ’ ότι στο Τορίνο. Όπου και διαμένει μόνιμα, από το μακρινό ’91 με την οικογένειά του.

 Το γιατί μπορεί να τον δούμε ξαφνικά και απότομα στον πάγκο της Γιουνάιτεντ, παρά σ’ εκείνο της Γιουβέντους προέκυψε εντελώς τυχαία, μεσοβδόμαδα μετά τις τέσσερις σφαλιάρες και την πλήρη γελοιοποίηση που υπέστη η Μάντσεστερ από την Κόμο. Για τον λαό του «Ολντ Τράφορντ» ήταν το κερασάκι στην τούρτα, αλλά και μία επιπλέον απόδειξη του ότι οι «Κόκκινοι Διάβολοι», ύστερα από 4 ισοπαλίες και μία ήττα στα πέντε τελευταία παιχνίδια της Premier League και κυρίως μετά το βαρύτατο 4-1 στη διάσημη ιταλική Λίμνη δεν γίνεται άλλο να συνεχίσουν με τον Κάρικ στον πάγκο τους.

 Ακριβώς τα ίδια, όμως σκέφτονται και στο Τορίνο, ειδικά μετά το εξίσου βαρύ και άκρως αποκαρδιωτικό 0-3 από τη Λάτσιο του Γκατούζο (άσχετο, αλλά και ειρωνεία της τύχης, αντικαταστάτη του Σπαλλέττι στη Squadra Azzurra), στο οποίο ακολούθησε ένα απογοητευτικό 2-2 με τη Ρεν για το Europa League.

 Οι «Bianconeri», πέρα από χαμένοι, ανοργάνωτοι, ακίνδυνοι κι εντελώς ανήμποροι ν’ ακολουθήσουν τις ιδέες του όποιου προπονητή τους θα είχαν επίσης επείγουσα ανάγκη για μία αλλαγή γιατί παρά είναι μεγάλο το διάστημα που ξέχασαν το βάρος της φανέλας που φορούν. Και κυρίως ότι, για μία Γιουβέντους είναι αδιανόητο να έχει να κατακτήσει έναν τίτλο έξι χρόνια, στην Ιταλία και, ακόμη χειρότερα τριάντα στην Ευρώπη.

 Δεν είναι τυχαίο ότι, τα δύο τελευταία χρόνια, στο Τορίνο πέρασαν από τον πάγκο της «Γηραιάς Κυρίας» τρεις προπονητές: οι Τιάγκο Μότα, Ίγκορ Τούντορ και Σπαλλέττι με τα πανομοιότυπα, απογοητευτικά αποτελέσματα.

 Και ούτε είναι τυχαίο πως στο ίδιο διάστημα, τρεις υπήρξαν και οι προπονητές που κάθισαν στον πάγκο της Μάντσεστερ: Τεν Χαγκ, Αμορίμ και Κάρικ. Ο κόσμος των «Κόκκινων Διαβόλων» πιέζει για αλλαγή, η διοίκηση το αντιλαμβάνεται, αλλά επειδή η διαχείριση Ράτκλιφ έχει ήδη υποπέσει σε αρκετά και χονδροειδέστατα λάθη αποφάσισε να δώσει δύο τελευταίες ευκαιρίες στον Κάρικ, την Κυριακή με τη Μπόρνμουθ (που ειρωνεία της τύχης μόλις διέλυσε 3-0 τη Μίλαν του… Αμορίμ) κι αμέσως μετά με την Τσέλσι.

 Ο Κόντε, βέβαια παραμονεύει, παρατηρεί και περιμένει το κατάλληλο τηλεφώνημα. Και παρόλο που δεν το συνηθίζει, άφησε να εννοηθεί ότι θ’ αποδεχόταν μία κλήση ακόμη και στη μέση της περιόδου γιατί παρά είναι η επιθυμία του να βοηθήσει, με την πείρα και τις γνώσεις του μία ομάδα που έχασε ξαφνικά στον δρόμο τον προσανατολισμό της ένδοξης Ιστορίας της. Το ποια θα είναι από τις δύο, θα το μάθουμε πολύ πιο σύντομα απ’ ότι, ίσως φανταζόμαστε.       

Λουτσάνο Σπαλλέττι Μάικλ Κάρικ Αντόνιο Κόντε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Γιουβέντους