Τα μαθήματα της ΑΕΚ από Έτιχαντ και η ευθύνη της επόμενης μέρας

Τελικά, ο κόσμος της ΑΕΚ δεν έφυγε με χαμόγελο από την Αγγλία. Στο Λονδίνο έμεινε με την πίκρα της ήττας με 3-1 από τη Σαχτάρ, σε ένα παιχνίδι από το οποίο η Ένωση μπορούσε να πάρει πολύ περισσότερα. Στο Μάντσεστερ βρέθηκε απέναντι σε μια διαφορετική πραγματικότητα. Η Σίτι έδειξε πόσο μεγάλη παραμένει η απόσταση από την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και το βαρύ 5-1 υποχρεώνει την ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς να μετρήσει τις αντοχές και τις αδυναμίες της.

Ακόμα και με τον Χάαλαντ στον πάγκο και τον Σεμένιο εκτός, οι «Πολίτες» είχαν τις λύσεις. Είχαν παίκτες που μπορούσαν να δημιουργήσουν, να κινηθούν χωρίς την μπάλα και να τελειώσουν τις φάσεις με ταχύτητα που η ΑΕΚ δυσκολεύτηκε να ακολουθήσει.

Διαβάστε επίσης...

Γι’ αυτό “χαλάστηκε” ο Νίκολιτς - “Δείξαμε υπερβολικό σεβασμό”

Το πρώτο γκολ αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Έντσο Φερνάντες εκτέλεσε το φάουλ, η μπάλα χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι, στη συνέχεια στο σώμα του Μπρινιόλι και κατέληξε στον Άντερσον, ο οποίος σκόραρε σε κενή εστία. Υπήρξε ατυχία για την Ένωση στην αναπήδηση. Υπήρξε όμως και καθυστερημένη αντίδραση στη δεύτερη μπάλα. Ο σκόρερ ακολούθησε τη φάση, ενώ η άμυνα δεν τον ακολούθησε.

Σε αυτό το επίπεδο, ακόμη και μια στιγμή αδράνειας αρκεί. Η ποιότητα του αντιπάλου μετατρέπει το μικρό λάθος σε μεγάλη ζημιά.

Μέχρι τότε, η ΑΕΚ είχε προσπαθήσει να βγει μπροστά, με τον ενθουσιασμό και τη διάθεση να παίξει. Μετά το 1-0, όμως, περιορίστηκε και η Σίτι εγκαταστάθηκε γύρω από την περιοχή της. Το δεύτερο γκολ του Φόντεν στο 34΄ επιβάρυνε ακόμη περισσότερο μια εικόνα που ήδη είχε διαμορφωθεί.

Το ουσιαστικό πρόβλημα ήταν πού παιζόταν το παιχνίδι. Οι συνολικές τελικές, 17-11 υπέρ της Σίτι, δεν αποτυπώνουν από μόνες τους το μέγεθος της κυριαρχίας της. Οι γηπεδούχοι είχαν 13 σουτ μέσα από την περιοχή, έναντι μόλις τριών της ΑΕΚ. Η Ένωση επιχείρησε τις οκτώ από τις έντεκα προσπάθειές της έξω από αυτήν. Ακόμη πιο χαρακτηριστικές ήταν οι επαφές στην αντίπαλη περιοχή: 54 για τη Σίτι και μόλις 10 για την ΑΕΚ.

Εκεί φάνηκε η διαφορά. Η μία ομάδα έφτανε συστηματικά σε θέσεις εκτέλεσης. Η άλλη δυσκολευόταν να μεταφέρει την μπάλα κοντά στην εστία του Ντοναρούμα.

Η επιλογή του Νίκολιτς που σήκωσε συζητήσεις

Η επιλογή της ενδεκάδας, ασφαλώς, σήκωσε συζήτηση. Ο Νίκολιτς είχε ξεκαθαρίσει πως δεν σκόπευε να αλλάξει την αγωνιστική ταυτότητα της ΑΕΚ εξαιτίας του ονόματος του αντιπάλου. Παρέταξε τον Αριάγκα δίπλα στον Μαρίν, τον Ζοάο Μάριο αριστερά, τον Μάγερ δεξιά και τους Γιόβιτς και Βάργκα στην επίθεση.

Το ερώτημα ήταν αν αυτή η σύνθεση μπορούσε να υπηρετήσει τη συγκεκριμένη προσέγγιση. Δύο επιθετικοί μπορούν να κρατήσουν απασχολημένα τα αντίπαλα στόπερ και να δώσουν επιλογές στην πρώτη πάσα. Για να συμβεί αυτό, όμως, χρειάζεται η υπόλοιπη ομάδα να φτάσει κοντά τους. Διαφορετικά, η απόσταση από τη μεσαία γραμμή μεγαλώνει και οι φορ μετατρέπονται σε απομονωμένους θεατές.

Αυτό συνέβη στο πρώτο ημίχρονο. Ο Γιόβιτς ολοκλήρωσε την παρουσία του χωρίς τελική και με μόλις μία επαφή στην αντίπαλη περιοχή. Ο Βάργκα, που αντικαταστάθηκε στην ανάπαυλα, επίσης δεν σούταρε και δεν κατέγραψε επαφή μέσα στην περιοχή της Σίτι. Οι δύο φορ έμειναν μακριά από τις συνθήκες στις οποίες μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι.

Η χρησιμοποίηση του Αριάγκα είχε λογική ως προς τα χαρακτηριστικά που αναζητούσε ο προπονητής, δηλαδή δύναμη, τρεξίματα, διεκδικήσεις και κάλυψη χώρων δίπλα στον Μαρίν. Το ερωτηματικό αφορούσε τον αγωνιστικό ρυθμό του. Με βάση τον χρόνο συμμετοχής του πριν από το ταξίδι στο Μάντσεστερ (1' με ΛΑΣΚ και 67' ως αλλαγή σε τρία ματς στη Super League με 90 λεπτά στο Κύπελλο), κλήθηκε να ανταποκριθεί σε μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή έχοντας περιορισμένα λεπτά στα πόδια του.

Ο Αριάγκα ολοκλήρωσε 37 στις 37 πάσες. Το ζήτημα του ήταν περισσότερο η ταχύτητα της απόφασης, η κατεύθυνση της πάσας και η δυνατότητα να μετατραπεί μια ανάκτηση σε οργανωμένη επίθεση. Μπορείς να έχεις απόλυτη ευστοχία και να μην καταφέρνεις να προωθήσεις αποτελεσματικά το παιχνίδι.ωΗ φάση στην αρχή του ματς στην οποία έκλεψε την μπάλα, αλλά δεν τροφοδότησε όπως χρειαζόταν τον Ζοάο Μάριο, έδειξε ακριβώς αυτή τη δυσκολία. Απέναντι στη Σίτι, το παράθυρο για την αντεπίθεση μένει ανοιχτό για ελάχιστο χρόνο.

Ούτε ο Μαρίν κατάφερε να δώσει τον απαιτούμενο έλεγχο. Στο ημίχρονο που αγωνίστηκε είχε 13 εύστοχες πάσες σε 18 προσπάθειες και 26 επαφές με την μπάλα. Η ΑΕΚ χρειαζόταν από τον Ρουμάνο περισσότερη καθαρότητα στην πρώτη μεταβίβαση, αλλά συνολικά δεν κατάφερε να δημιουργήσει σταθερά στηρίγματα απέναντι στην πίεση.

Ο Μάγερ επίσης εγκλωβίστηκε ως προς την επιρροή του στο επιθετικό παιχνίδι. Οι τέσσερις επιτυχημένες ντρίμπλες σε πέντε προσπάθειες δείχνουν ότι είχε ατομικές ενέργειες, όμως η συνολική παρουσία του απέφερε μόλις ένα σουτ και καμία επαφή στην αντίπαλη περιοχή. Μια επιτυχημένη ενέργεια μακριά από την εστία χρειάζεται συνέχεια για να αποκτήσει ουσία.

Η ΑΕΚ είχε συνολικά 89% ακρίβεια στις πάσες. Ένα αρκετά υψηλό ποσοστό, που θα μπορούσε να δώσει παραπλανητική εντύπωση αν διαβαζόταν αποκομμένο από το υπόλοιπο παιχνίδι. Η Σίτι πραγματοποίησε 213 πάσες στο επιθετικό τρίτο και η Ένωση μόλις 48. Η κυκλοφορία της ΑΕΚ δεν μεταφέρθηκε αρκετά συχνά εκεί όπου θα μπορούσε να πληγώσει τον αντίπαλο.

Παράσταση αποτελεσματικότητας από Φόντεν

Στην άλλη πλευρά, ο Φόντεν έδωσε μια παράσταση αποτελεσματικότητας. Πέτυχε τρία γκολ με τέσσερις τελικές και είχε 13 επαφές στην περιοχή της ΑΕΚ. Δεν χρειάζεται, πάντως, να περιγραφεί απλώς ως ο «αντί-Χάαλαντ»: ο Σαμπά ξεκίνησε στην κορυφή και ο Άγγλος δημιούργησε προβλήματα με τις μετακινήσεις και τις εισόδους του στις θέσεις εκτέλεσης.

Δίπλα του, ο Σερκί είχε πέντε σουτ, 108 επαφές με την μπάλα και επίσης 13 επαφές στην αντίπαλη περιοχή. Η ΑΕΚ δεν κατάφερε να περιορίσει ούτε τη συμμετοχή του στη δημιουργία ούτε την παρουσία του κοντά στην εστία.

Καθοριστικός ήταν και ο Λιούις. Με 56 εύστοχες πάσες σε 57 προσπάθειες, δύο τελικές πάσες στα γκολ του Φόντεν και συμμετοχή στην ανάπτυξη του πέμπτου τέρματος, έδειξε πόσο επικίνδυνες έγιναν οι κινήσεις από τη δεξιά πλευρά της Σίτι. Η Ένωση δυσκολεύτηκε να παρακολουθήσει ταυτόχρονα τον παίκτη με την μπάλα και εκείνον που κινούνταν στην πλάτη της.

Οι αλλαγές του Νίκολιτς στην ανάπαυλα βελτίωσαν την επιθετική λειτουργία. Ο Ζίνι και ο Κοϊτά έδωσαν κινητικότητα, ο Μάγερ μεταφέρθηκε στον άξονα και η ΑΕΚ άρχισε να βρίσκει διαδρομές προς την περιοχή.

Το γκολ του Πήλιου στο 52΄ ήταν προϊόν αυτής της αλλαγής. Συνδυασμός με τον Ζίνι, κίνηση στον χώρο και σωστό τελείωμα. Για τον αριστερό μπακ, που είχε χάσει το τετ α τετ στο «Στάμφορντ Μπριτζ», ήταν μια ουσιαστική προσωπική απάντηση. Για την ομάδα, ήταν η απόδειξη ότι μπορούσε να δημιουργήσει όταν έπαιζε γρήγορα και με συντονισμένες κινήσεις.

Η αντίδραση, όμως, δεν συνοδεύτηκε από την απαραίτητη αμυντική σταθερότητα. Το 2-1 κράτησε μόλις πέντε λεπτά. Ο Σερκί απέφυγε τον Αριάγκα και έκανε το 3-1, πριν ο Φόντεν σκοράρει στο 65΄ και στο 76΄. Η Σίτι τιμώρησε ξανά τις αποστάσεις και την αδυναμία ελέγχου των κινήσεων μέσα στην περιοχή.

Τα αναμενόμενα γκολ ήταν 2,84-0,72, ενώ οι τελικές στον στόχο 7-3. Η Σίτι πέτυχε πέντε γκολ σε επτά προσπάθειες προς την εστία. Αυτό δείχνει και την ποιότητα των τελειωμάτων της. Το 5-1 ήταν βαρύ, αλλά η διαφορά δεν μπορεί να αποδοθεί στην ατυχία της πρώτης φάσης.

Υπάρχει και ένα στοιχείο που αξίζει να κρατηθεί! Η ΑΕΚ κέρδισε περισσότερες μονομαχίες, 39 έναντι 34. Δεν της έλειψε συνολικά η διάθεση να διεκδικήσει. Της έλειψε η αποτελεσματικότητα στην τοποθέτηση, στην κάλυψη και στην αξιοποίηση της μπάλας μετά τη διεκδίκηση.

Τα μαθήματα από Αγγλία

Από τις δύο αγγλικές αναμετρήσεις προκύπτουν διαφορετικά μαθήματα. Με τη Σαχτάρ, η Ένωση πλήρωσε τις χαμένες ευκαιρίες και στιγμές κακής διαχείρισης. Η καθυστέρηση στην αντικατάσταση του Γιόβιτς, που κράτησε τον Βάργκα εκτός πριν από το 2-1, ήταν ένα περιστατικό που έπρεπε να αποφευχθεί. Δεν εξηγεί μόνο του την ήττα, αλλά υπογραμμίζει πόσο ακριβά κοστίζει η απώλεια συγκέντρωσης.

Με τη Σίτι, το μάθημα ήταν ευρύτερο. Η διατήρηση της ταυτότητας απαιτεί σωστές αποστάσεις, επιλογές για τον κάτοχο της μπάλας και ομαδική αντίδραση όταν αυτή χάνεται. Η πρόθεση να παίξεις ποδόσφαιρο πρέπει να υποστηρίζεται από την ικανότητα να αντέξεις τον ρυθμό του αντιπάλου.

Η παρουσία περίπου 10.000 φίλων της ΑΕΚ στο Λονδίνο και 3.500 στο Μάντσεστερ αποτέλεσε το σταθερό κέρδος του ταξιδιού. Μαζί με την αήττητη παρουσία της Κ19 απέναντι σε Σαχτάρ και Σίτι, έδωσε στην κιτρινόμαυρη αποστολή στιγμές υπερηφάνειας μέσα σε μια δύσκολη αγωνιστική εβδομάδα.

Ακολουθεί η Ρεάλ Μαδρίτης στο πρόγραμμα της League Phase και η ΑΕΚ χρειάζεται να παρουσιάσει βελτίωση στα συγκεκριμένα προβλήματα που φάνηκαν στην Αγγλία. Περισσότερη προστασία μετά το δικό της γκολ, καλύτερη παρακολούθηση των κινήσεων χωρίς μπάλα και ταχύτερες αποφάσεις στις αντεπιθέσεις. Οι εμπειρίες αποκτούν αξία όταν μετατρέπονται σε αλλαγές μέσα στο γήπεδο.

Πριν από τη Ρεάλ, όμως, υπάρχει ο Παναιτωλικός, ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός σε ένα πρόγραμμα φωτιά. Η ΑΕΚ οφείλει να διαχειριστεί τη σωματική και ψυχολογική επιβάρυνση, διατηρώντας την προσοχή της στην Ελλάδα. Για να μειώσει την απόσταση από τέτοιους αντιπάλους χρειάζεται συνεχόμενες παρουσίες στο Champions League. Και για να τις εξασφαλίσει, πρέπει πρώτα να κερδίζει τα παιχνίδια που διαμορφώνουν τη δική της θέση στην κορυφή.