Ολυμπιακός: 1-0 μέχρι να... σβήσει ο ήλιος - Πόσο (να) κάνει το Νο7;

Παράπονο δεν πρέπει να έχετε. Στις «συζητήσεις» που κάνουμε μαζί εδώ, και (προ)βλέπουμε πράγματα αναφορικά με τον Ολυμπιακό και τα τοποθετούμε στη σωστή τους διάσταση. Και μιλάω και για τα καλά και για τα κακά.

Μετά το 0-1 στη Μασσαλία ο τίτλος στο blog ήταν για τα μπετά του Αλγουαθίλ. Δηλαδή για το πως επιχειρεί να χτίσει στέρεες βάσεις στον δικό του Ολυμπιακού διατηρώντας το μηδέν πίσω και ύστερα προσπαθώντας να βελτιώσει και τη δημιουργία μπροστά. Μετά τη Μασσαλία λοιπόν, οι ερυθρόλευκοι (ξανα) κράτησαν το μηδέν πίσω και κόντρα στη Σπάρτα Πράγας (1-0) αλλά και στο ματς που μεσολάβησε στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό (0-2) παρότι εκεί κινδύνεψαν, λόγω επιπολαιοτήτων, περισσότερο απ' όσο «έπρεπε». Επί 520 σερί αγωνιστικά λεπτά (σ.σ.: δίχως να υπολογίζονται οι καθυστερήσεις των αγώνων) ο Ολυμπιακός κρατάει το μηδέν πίσω στην εποχή Αλγουαθίλ! Είχε δεχθεί γκολ στο 20ο λεπτό από τη Γιαγκελόνια και έκτοτε δεν έχει «φάει» άλλο στα 70 λεπτά που απέμεναν για 'κείνο το ματς συν τις άλλες 5 αναμετρήσεις που μεσολάβησαν που δεν ήταν και καθόλου εύκολες με Μασσαλία και κλασικό ντέρμπι μέσα.

Πάμε παρακάτω. Μετά το 0-1 με τη Μαρσέιγ υπογράμμιζα επίσης πόσο πιο αισθητή έκανε την παρουσία του ο Γκονζάλες στην επίθεση, παρότι μπήκε αλλαγή, απ' όσο την έκανε ο βασικός Γιάρεμτσουκ. Το ίδιο έργο το είδαμε και με τους Τσέχους. Ο Ουκρανός προσπαθούσε αλλά η αντίπαλη άμυνα δεν τον αισθανόταν. Και μπήκε ο Μεξικάνος και το γκολ ήρθε, έστω και με τύχη (σ.σ.: σπόντα σε σώμα αντιπάλου αφού ένα συγκεκριμένο ριπλέι δείχνει ότι η μπάλα πήγαινε μάλλον άουτ μετά την κεφαλιά του), τη χρειάζονται αυτή οι φορ, ενίοτε και την προ(σ)καλούν οι ίδιοι.

Και φυσικά προ ελαχίστων ημερών «συζητήσαμε» και για την επιλογή του Ολυμπιακού να δηλώσει στην ευρωπαϊκή του λίστα τον (πολύ αργοπορημένα αποκτηθέντα) Μπέιλι έναντι του Ρόκα που πρόλαβε να κάνει και σημαντικό μέρος της προετοιμασίας με την ομάδα. Η ανετοιμότητα του Τζαμαϊκανού υπογραμμίζεται και από τη γνωστή εικόνα του Ζέλσον. Ενός παίκτη που εξακολουθεί να αστοχεί σε τετ-α-τετ (έγινε και με τη Σπάρτα, μετά το Αγρίνιο) και να μην καταγράφει γκολ ή ασίστ. Προσπάθεια κάνει, μεγάλη μάλιστα. Αλλά μιλάμε για ΒΑΣΙΚΟ εξτρέμ του Ολυμπιακού. Δεν γίνεται οι απαιτήσεις να είναι μόνο η ταλαιπωρία του αντιπάλου δίχως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ούτε να υπάρχει ικανοποίηση για 1-2 καλές σέντρες στο ματς. Ακόμα και ο στόπερ Ρέτσος περισσότερες κάνει! Και δεν βάζουμε καν στη σύγκριση τον χάφαρο Φρόιλερ ή ακόμα και τους Έσε και Πουέρτα. Ούτε τους μπακ με την πολύτιμη συνεισφορά τους επιθετικά.

Φαίνεται ότι γκρινιάζω; Όχι, δεν γκρινιάζω. Κάθε άλλο. Όλοι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι που προστέθηκε και το 1-0 επί της Σπάρτα στην αλυσίδα αποτελεσμάτων του φετινού Ολυμπιακού. Λαμβάνοντας υπόψιν τα δεδομένα δεν έχεις παρά να είσαι ικανοποιημένος. Δεδομένα όπως ότι, ακόμα, είμαστε σε περίοδο που η ομάδα προσπαθεί να μάθει το νέο τρόπο παιχνιδιού. Επίσης τις απουσίες ποδοσφαιριστών και τις αστοχίες υλικού είτε πρόκειται για το ρόστερ γενικώς είτε για την ευρωπαϊκή λίστα ειδικώς. Να κερδίζει πρέπει ο Ολυμπιακός τώρα ώστε να μένει μέσα στους στόχους του και να «αγοράζει» χρόνο ο Αλγουαθίλ και η ομάδα. Κι ας κερδίζει με 1-0 μέχρι να... σβήσει ο ήλιος. Ακόμα και με μισό μηδέν νίκες, αν υπήρχε τέτοιο σκορ, μια χαρά νίκες θα ήταν. Το σούπερ θέαμα και τα πολλά γκολ μπορούν να περιμένουν, οι νίκες όχι.
Πέρα από το βασικό, δηλαδή τη νίκη που σημαίνει 3Χ3 στη League Phase του Europa League ως τώρα και άρα ο Ολυμπιακός λογίζεται στα φαβορί για το top8 και την απευθείας πρόκριση στους 16 της διοργάνωσης, υπάρχουν κι άλλα που μπορεί να σταθεί κανείς. Ο Ολυμπιακός επιβεβαιώνει ότι είναι μια ανθεκτική ομάδα. Ανθεκτική από πλευράς χαρακτήρα. Ανθεκτική και σε αντοχές - τρεξίματα. Δεν ξέρω πόσοι το παρατήρησαν αλλά μια ομάδα που είχε την υπεροχή και την κατοχή μπάλας, έτρεξε περισσότερο από τον αντίπαλό της. Η κατοχή ήταν 59-41% στο φινάλε του ματς υπέρ των Πειραιωτών και τα χιλιόμετρα 111,3 και 109,7 αντίστοιχα. 

Να το κάνω ακόμα πιο σημαντικό αυτό; Ο Ολυμπιακός έτρεξε περισσότερο παρότι ήταν μια σημαντικά πιο ώριμη ομάδα σε σχέση με τη Σπάρτα. Ο ηλικιακός μέσος όρος της 11άδας των ερυθρόλευκων ήταν 29,5 χρόνια και των Τσέχων 24,8! Μιλάμε για σχεδόν 5 χρόνια διαφορά!

Πλέον ο Ολυμπιακός έχει κάθε λόγο να ατενίζει με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον. Θυμηθείτε μόνο που βρίσκονταν πριν από μόλις ενάμιση μήνα, στην πρεμιέρα του Αλγουαθίλ με τον ΟΦΗ. Η ομάδα να ηττάται και το γήπεδο να φωνάζει το όνομα του τέως προπονητή. Θυμηθείτε επίσης τι περίμενε την ομάδα μετά τη διακοπή για τις εθνικές. Κατευθείαν ντέρμπι (δίχως αύριο) με τον Παναθηναϊκό, ύστερα Μασσαλία, μετά Αγρίνιο και τώρα Σπάρτα. Πλέον όλα δείχνουν πιο βατά. Την Κυριακή φιλοξενία της Καλαμάτας, μετά κυπελλικό ματς με τη Μαρκό και ακολούθως εκτός (αλλά εντός Αττικής) με Κηφισιά. Το 3Χ3 νίκες δείχνει εφικτό, μένει να επιβεβαιωθεί ώστε η ομάδα να είναι ακόμα πιο έτοιμη αγωνιστικά και ψυχολογικά για τα επόμενα ζόρια (σ.σ.: Ρεν, ΠΑΟΚ).

ΥΓ: Ο Σάλιακας, όπως πάντα, έδωσε μεγάλες μάχες. Και αμυντικές αλλά και στην επίθεση βγήκε. Υπήρξαν στιγμές βέβαια που ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα (και γι' αυτό προφανώς πάλι ζήτησε αλλαγή) αμυντικά αλλά ήταν ολοφάνερο ότι κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον, με διαφορά, πιο επικίνδυνο παίκτη των Τσέχων. Τι παιχτρόνι είναι αυτός ο 22χρονος Κοσταρικανός με το Νο7 στην πλάτη, Ζοσιμάρ Αλκόθερ! Πόσο να κάνει άραγε; Just for the record, μόλις τον περασμένο Ιούλιο η Σπάρτα τον αγόρασε 3,5 εκατ.ευρώ από τη βελγική, Βέστερλο, και η χρηματιστηριακή του αξία (σύμφωνα με το transfermarkt) είναι 6 εκατ.ευρώ. Παρά το νεαρό της ηλικίας του είναι 37 φορές διεθνής με την Κόστα Ρίκα και έχει 7 γκολ. 

ΥΓ2: Αυτή τη φορά πάντως είδαμε και τον Ορτέγκα να συμμετέχει πολύ στην ανάπτυξη του παιχνιδιού με βαθιές μπαλιές. Κάτι που συνέβαινε σε μεγάλο βαθμό επί των ημερών Μεντιλίμπαρ, έχει περιοριστεί από τον Αλγουαθίλ. Αλλά δεν έχει εξαλειφθεί και προφανώς δεν είναι σωστό να εξαλειφθεί και εντελώς. Οι τερματοφύλακες, ειδικά οι καλοί με τα πόδια, είναι χρήσιμοι δημιουργικο-επιθετικά. Με μέτρο βέβαια.

ΥΓ3: Ο Ζότα είναι μια αστείρευτη πηγή ενέργειας και μαχητικότητας. Μερικές φορές ωστόσο αδικεί τον εαυτό του και την ομάδα. Με εξεζητημένες τελικές. Με εύρα και με κοκκορομαχίες με αντιπάλους. Και διαμαρτυρίες επίσης. Δεν είναι πολύ χρήσιμα αυτά. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον γιατί υπάρχουν συγκεκριμένα ματς που τα απαιτούν αυτά τα στοιχεία.

ΥΓ4: Αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός δεν πήρε όσα έπρεπε και μπορούσε από τις στατικές του φάσεις. Ειδικά από τα κόρνερ του (14 εκτέλεσε). Βεβαίως βλέπουμε διαρκώς νέες κομπίνες και η βελτίωση είναι δεδομένη, δεν αναιρείται αυτό. Στο 45+1' πάντως, από φάουλ του Τσικίνιο και όχι από κόρνερ, ο Ολυμπιακός κατέγραψε πολύ σημαντική στιγμή για σκοράρισμα. Με κεφαλιά του Ρέτσου (λύθηκε και πια έχει ψυχολογία σκόρερ) η οποία έδειχνε να πηγαίνει προς τα δίχτυα πριν κοντράρει σε κεφάλι αντιπάλου και καταλήξει κόρνερ.

ΥΓ5: Οι τελικές στο ημίχρονο ήταν 17-5 υπέρ του Ολυμπιακού και στο φινάλε του ματς 23-14 που επιβεβαιώνει ότι πιέστηκαν οι ερυθρόλευκοι στην επανάληψη από τους Τσέχους.

ΥΓ6: Αν θυμηθεί κανείς όλα όσα συνέβησαν στο περιθώριο της μεταγραφής του Πέντερσεν, δεν έχει παρά να υποκλιθεί στον Νορβηγό δεξιό μπακ γιατί δείχνει χαρακτήρα. Και τελικά δείχνει πολύ καλύτερος απ' όσο κάποιοι τον είχαν εκτιμήσει βλέποντας, απλά, βίντεο στο youtube ή διαβάζοντας στατιστικά.

ΥΓ7: Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να κάνει μεγάλες επεμβάσεις ο Ορτέγκα. Δύο φορές κινδύνεψε πολύ σοβαρά η εστία του. Στο 58' που ο Πιρόλα έβαλε κόντρα και η μπάλα κατέληξε κόρνερ (και δεν μάθαμε αν μπορούσε να αντιδράσει ο Γερμανός τερματοφύλακας) και στο 82' που ήταν τυχερός και η μπάλα πέρασε ελάχιστα δίπλα από τη δεξιά συμβολή των δοκαριών του. Εκεί σίγουρα δεν μπορούσε να κάνει κάτι ούτε αυτός ούτε οποιοσδήποτε τερματοφύλακας του πλανήτη με δεδομένο ότι η τελική έγινε αρκετά κοντά και η μπάλα είχε τρομερή δύναμη (βολέ).

ΥΓ8: Το δίδυμο Ρέτσος-Πιρόλα είναι από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Ναι, το γράφω κι ας μοιάζει υπερβολικό. Δεν λεώ το καλύτερο, λέω από τα καλύτερα. Υπάρχουν πολλά καλύτερα εκεί έξω; Με την ίδια συνέπεια και σταθερότητα; Αλλά και τον έναν από τους δύο να είναι και τόσο καλός - χρήσιμος δημιουργικά; Ε, δε νομίζω.

ΥΓ9: Τους παίκτες σαν τον Φρόιλερ τους εκτιμάς όταν τους έχεις στον αγωνιστικό χώρο. Τους εκτιμάς ανάλογα και όταν λείπουν. Τώρα που το σκέφτομαι, εκεί ίσως τους εκτιμάς και περισσότερο. Κρύος ιδρώτας σε πιάνει να σκεφτείς πως θα είναι αν λείψουν. Φανταστείτε να έβαζε εκείνο το γκολ με το τακουνάκι που επιχείρησε (μετά από σέντρα του Σάλιακα) στο 26'. Θα «έπεφτε» το Γ.Καραϊσκάκης.

ΥΓ10: Ο Μπρούνο είναι ένας τίμιος παίκτης κι αυτό το ξέρουμε. Τελευταία δείχνει ότι γυροφέρνει και το γκολ. Βάζει πολλή δύναμη αλλά δεν βάζει σωστά το πόδι και τα τελειώματά του φεύγουν ψηλά. Είναι ωραίο αυτό που συμβαίνει πάντως φέτος με τους 4 μπακ, όλοι βασικοί και όλοι αναπληρωματικοί είναι.

ΥΓ11: Πέρυσι στο Καϊράτ-Ολυμπιακός ο τερματοφύλακας Αναρμπέκοφ είχε 8 σούπερ αποκρούσεις και είχε ψηφιστεί MVP παρά την ήττα της ομάδας του. Μέχρι και σε μεταγραφικά σενάρια για τους ερυθρόλευκους μπλέχτηκε. Χθες κόντρα στον Παναθηναϊκό ό,τι πήγε μέσα, έγραψε και δέχθηκε 5 γκολ κάνοντας μόλις 1 επέμβαση. Τι έγινε ρε παιδιά; Σωσίας του έπαιξε;