Ολυμπιακός: Αμάξι με δεμένο χειρόφρενο - Ένας κλώνος και πως θα το πάρει

Λοιπόν, ας αφήσουμε τους προλόγους και πάμε να συζητήσουμε για το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ (0-0) της 24ης αγωνιστικής της Super League δίχως σάλτσες. Έχασε ευκαιρία η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έχοντας απέναντί της έναν δικέφαλο με προβλήματα σημαντικών απουσιών και μεσοβδόμαδο εξ' αναβολής ματς με την Κηφισιά που εύλογα τον επιβάρυνε σε επίπεδο δυνάμεων; Ναι, έχασε. Μπορεί με τέτοια εικόνα στα ντέρμπι που έρχονται (γιατί τα πλέι οφ πια, με Παναθηναϊκό μέσα, όλα ντέρμπι θα είναι) ο Ολυμπιακός να πάρει το πρωτάθλημα; Δύσκολα. Για να τα καταφέρει θα χρειαστεί τη «βοήθεια» και των άλλων. Αφού τα ξεπετάξαμε αυτά, πάμε παρακάτω.

Το κυριότερο που θα χρειαστεί ο Ολυμπιακός για να πάρει το πρωτάθλημα δεν είναι η βοήθεια των άλλων, αλλά η δική του βοήθεια στον εαυτό του. Η ομάδα μου θυμίζει ένα καλό, αξιόπιστο, αυτοκίνητο που γκαζώνει για να φύγει αλλά φαίνεται ότι έχει ξεχαστεί δεμένο το χειρόφρενο και σπινάρει γύρω από τον άξονά του. Και αυτό πρέπει να λυθεί με κάποιον τρόπο. Από την 1η Φεβρουαρίου και μετά, που είχε ήδη επιστρέψει και ο Ελ Καμπί από το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, ο Ολυμπιακός έχει βάλει 8 γκολ σε 9 ματς. Τα 7 απ' αυτά τα 8 γκολ τα έχει βάλει σε τρία ματς, στην Τρίπολη με Αστέρα (0-3), εντός με Παναιτωλικό (2-0) και εκτός με Πανσερραϊκό (1-2). Δύο από τα άλλα ματς ήταν με Λεβερκούζεν για τα πλέι οφ του Champions League, ένα ντέρμπι με την ΑΕΚ στη Ν.Φιλαδέλφεια όπου σκόραρε με πέναλτι στο τέλος, ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Φάληρο και ένα τώρα με τον ΠΑΟΚ ξανά εντός. Και υπήρξε το 0-0 της Λιβαδειάς. Είναι πολλά να τα προσπεράσεις.

Από την άλλη, δεν μπορώ επίσης να προσπεράσω και πράγματα που έχουμε δει στη σεζόν. Δεν γίνεται ο Ολυμπιακός που βάζει δύο γκολ στον Άγιαξ στο Άμστερνταμ, ναι αυτόν τον προβληματικό Άγιαξ, σε ματς do or die να μη μπορεί να σκοράρει στο σπίτι του (ή και μακριά απ' αυτό) σε ντέρμπι για την ελληνική λίγκα. Δεν μπορεί ο Ολυμπιακός που έβαλε τρία γκολ στη Ρεάλ Μαδρίτης, δύο στη Λεβερκούζεν (στη League Phase) και ποδοπάτησε αγωνιστικά (αλλά δεν κέρδισε) την PSV να κομπλάρει με τον Λεβαδειακό ή ακόμα και τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ. Απλά δεν γίνεται!

Γι' αυτό λέω για χειρόφρενο που έχει ξεχαστεί δεμένο και το αμάξι μαρσάρει για να φύγει αλλά μένει εκεί. Τεράστιο κεφάλαιο, και δεν ανακαλύπτω καμία πενικιλίνη λέγοντάς το, είναι ο Ποντένσε. Η εικόνα του (και) με τον ΠΑΟΚ όσο έπαιξε ήταν στα όρια του αποκαρδιωτικού.
Μοιάζει με κλώνο, ένα πιστό εμφανισιακά αλλά κακό λειτουργικά αντίγραφο. Δείχνει ανίκανος να σπριντάρει. Να κάνει αυτό το ξεπέταγμα που αποτελεί από τα μεγάλα του όπλα ως ποδοσφαιρικό πακέτο. Φοβάται νέο μυϊκό τραυματισμό; Είναι εύλογα ανέτοιμος αφού εδώ και καιρό κάνει πιο πολύ θεραπεία παρά προπόνηση; Και τα δύο προφανώς ισχύουν. Εμείς, που είμαστε απέξω και δεν έχουμε όλη την εικόνα και την πληροφορία που έχει ο Μεντιλίμπαρ, βλέπουμε και κρίνουμε το αποτέλεσμα. Και ο Ντάνιελ που ξέραμε εδώ και περίπου τρεις μήνες, ΔΕΝ υπάρχει. Κι αυτό είναι πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα. Είναι σίγουρα ένας από τους λόγους που διατηρείται δεμένο το χειρόφρενο.

Και είναι πρόβλημα που οδηγεί στο να βλέπουμε π.χ. κάτι σαν εξτρέμ τον Ντιόγκο. Που ήταν πολύ ΟΚ για το ματς με τον Παναιτωλικό αλλά αυτό με τον ΠΑΟΚ είναι άλλη πίστα. Όχι, δεν τα ρίχνω στον συμπαθή και φιλότιμο Πορτογάλο χαφ για τη μη νίκη του Ολυμπιακού κόντρα στον δικέφαλο. Έκανε ό,τι μπορούσε, ίσως και παραπάνω απ' αυτό που μπορούσε. Απλά ένας παίκτης που στα πολύ σοβαρά δεν μπορεί να σου κάνει διαφορά στην κανονική του θέση, σίγουρα δεν θα στην κάνει σε μη κανονική. Ο Αντρέ Λουΐς που θα μπορούσε να παίξει ήταν εκτός αποστολής (και) λόγω της υπεραριθμίας στον αριθμό των ξένων αφού επελέγη ως αρχική 11άδα (αριστερό μπακ) ο επίσης μη κοινοτικός Μπρούνο. Λέω «και» γιατί αν όντως ο Μεντιλίμπαρ έκρινε ότι είναι απαραίτητος και θεωρούσε ότι θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά θα έκοβε άλλον για να τον χωρέσει. Αλλά προφανώς βλέπει ότι είναι ανέτοιμος ο παίκτης γι' αυτό το επίπεδο και δεν.

Εδώ βέβαια οφείλω να πω και κάτι άλλο. Ότι ο προπονητής δεν ήταν και τόσο σίγουρος για τον Μπρούνο. Γιατί όταν επιλέγει τον Ορτέγκα στην αποστολή και την 11άδα, αφήνει εντελώς εκτός τον Νιγηριανό. Τώρα που επέλεξε τον Νιγηριανό για 11άδα, πήρε μαζί (η λογική λέει για κάλυψη αφού δεν εμπιστεύεται πλήρως τον Μπρούνο) και τον Αργεντινό. Άρα αυτομάτως έπρεπε να γίνει και το κόψιμο του Αντρέ Λουΐς πέρα από το αναμενόμενο του Κλέιτον. Όλα μια αλυσίδα είναι. Συνδέονται, δεν είναι αυτόνομα. Και σε επίπεδο επιλογών προπονητή και σε επίπεδο απόδοσης. Όταν βασικοί κρίκοι της αλυσίδας ή 11άδας δεν λειτουργούν σωστά, υπολειτουργεί το σύνολο. Και το σύνολο του Ολυμπιακού υπολειτουργεί εδώ και καιρό. Όχι στον βαθμό που το μεγεθύνει η δική «μας» επιμονή αναζήτησης της τελειότητας και μερικών αποτελεσμάτων που έφεραν την ομάδα σε δύσκολη θέση. Αλλά υπολειτουργεί σίγουρα σε σχέση με τα γνωστά του στάνταρ που ξέρουμε.

Η υπερπροσπάθεια Ζέλσον και η... ζήλια για ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό!!!

Πως θα λειτουργήσει καλύτερα; Όχι με μαγικά. Με το να είναι διαθέσιμος και κανονικός ο Ποντένσε. Με το να κάνει ο Ελ Καμπί γκολ τις φάσεις που για 'κείνον μοιάζουν με πρωϊνό όταν είναι καλά. Με το να ανεβάσει απόδοση ο Τσικίνιο που είναι μία κρύο μία ζέστη και μία χλιαρό. Με το να βάλει περισσότερη ουσία στο παιχνίδι του ο Ζέλσον που όντως κάνει υπερπροσπάθεια τελευταία (και είναι άξιος επαίνων γι' αυτό) αλλά το ένα δεν πρέπει να αναιρεί το άλλο. Στο φινάλε το ταμείο είναι που μετράει, έτσι δεν είναι; Και φυσικά να επιστρέψει στα δικά του καλά και ο Μουζακίτης ο οποίος, όπως έγραψα και στα προηγούμενα blog, δεν είναι στην καλύτερη φάση του και φάνηκε και χθες όσο έπαιξε. Αντί να βοηθήσει να πηγαίνει η μπάλα εμπρός μπλοκάρονταν εύκολα και επέλεγε το εύκολο, παράλληλα ή πίσω πάσες.

Νομίζω σιγά σιγά τα μαζέψαμε τα μικρά που κάνουν τη μεγάλη εικόνα. Το να συζητήσουμε (ξανά, πόσο κουραστικό αλήθεια) για επιλογές ρόστερ που έγιναν ή δεν έγιναν στην παρούσα φάση έχει μηδενική αξία. Γίνεται βλακώδης σπατάλη ενέργειας. Αυτό είναι τώρα το ρόστερ μ' αυτό μπορούμε να μιλάμε. Και να πω και κάτι; Ε, δεν βλέπω και τίποτα υπερ-ρόστερ στους άλλους. Γιατί τελευταία συμβαίνουν και τρελά. Το ρόστερ του Παναθηναϊκού το οποίο χλεύαζαν άπαντες, ξαφνικά βλέπω να το ζηλεύουν τώρα που τα αποτελέσματα και η εικόνα είναι πολύ καλύτερα. Ή της ΑΕΚ με πλάγια μπακ Πήλιο και Ρότα. Ή του ΠΑΟΚ. Φανταστείτε να μην κρατούσε τον Τάισον (ή τον Μέιτε για τον οποίο υπήρχαν ειρωνείες στην αρχή της τρέχουσας σεζόν που δεν είχε βρει ρυθμό) ο ΠΑΟΚ το περασμένο καλοκαίρι και να σας έλεγαν ότι παίρνει τον 38χρονο Βραζιλιάνο ο Ολυμπιακός. Ο 3ος Παγκόσμιος πόλεμος θα αρχίζατε πριν απ' αυτόν που συμβαίνει τώρα στη Μέση Ανατολή.

Να καταλήξουμε κάπου; Δυστυχώς δεν μπορούμε να καταλήξουμε κάπου. Τι να πούμε; Ότι ο Ολυμπιακός θα πάρει ή δεν θα πάρει το πρωτάθλημα; Φαίνεται πως όλα θα πάνε ως το φινάλε με τους τρεις να έχουν διαφορά εκατοστών μεταξύ τους. Εκείνος που θα έχει λιγότερα προβλήματα - απουσίες και περισσότερους παίκτες κοντά στα δικά του στάνταρ, θα πάρει το πρωτάθλημα. Τόσο απλά. Ποιος θα είναι; Αν μπορούσα να προβλέψω πράγματα θα επέλεγα τους αριθμούς στο επόμενο Τζόκερ και θα έλυνα κάμποσα από τα σοβαρά προβλήματά μου.

ΥΓ: Ο Ολυμπιακός χθες έκανε κάτι που έπρεπε να κάνει διαρκώς. Προσπάθησε να σουτάρει. Το καλύτερο σουτ έγινε μόλις στο 7ο λεπτό αλλά μπλοκαρίστηκε από την άμυνα του ΠΑΟΚ. Μιλάω για 'κείνο το ευθύβολο «γεμάτο» βολέ του Ντάνι Γκαρθία λίγο εκτός περιοχής σε δεύτερη μπάλα που πήρε μετά από αρχική απομάκρυνση της άμυνας του ΠΑΟΚ σε κόρνερ του Ολυμπιακού. Από την αντίδραση του Ισπανού χαφ συν ένα ριπλέι πίσω από το τέρμα φάνηκε ότι το σουτ ήταν εξαιρετικό και πήγαινε στην αριστερή γωνία (όπως την έβλεπε ο παίκτης, δεξιά του τερματοφύλακα) του Τσιφτσή όπου έδειχνε δύσκολο να αντιδράσει. Και στο 21' ένα άλλο αριστερό δυνατό σουτ του Ελ Καμπί, που επίσης έμοιαζε καλό, βρήκε πάνω στον Νασιμέντο (!) και εξοστρακίστηκε η μπάλα.

ΥΓ2: Το αποτέλεσμα που είθισται να τα «σκεπάζει» όλα νομίζω δεν πρέπει να σκεπάσει ότι ο Ολυμπιακός ήταν συνολικά καλύτερος. Ένας Ολυμπιακός που στην Τούμπα στον πρώτο γύρο ήταν κυρίαρχος (και προηγούνταν) για μια ώρα αγώνα αλλά ένα κακό τελευταίο ημίωρο έφερε την ανατροπή και την ήττα και τα σκέπασε πάλι όλα.

ΥΓ3: Στο 32' οι επαφές στην αντίπαλη περιοχή ήταν 9 έναντι 2 (και η μία από τις δύο του ΠΑΟΚ ήταν το φανερό νομίζω οφ σάιντ που δεν υποδείχθηκε στην τελική του Γερεμέγεφ πάνω από το δοκάρι) κι αυτό λέει πολλά για την εικόνα του ματς. Όπως και ότι στο 85' το ίδιο στατιστικό ήταν 20-8. Στο 52' τα φάουλ ήταν 10-4, κι αυτό λέει κάτι. Όχι απαραίτητα για την απόδοση του διαιτητή αλλά για τη διάθεση που είχε ο Ολυμπιακός. Εκεί θέλω να σταθώ εν προκειμένω.

ΥΓ4: Ότι ο διαιτητής έβγαλε κίτρινη στον Ρέτσο στο 44' στην πρώτη αφορμή που του έδωσε σε φάση με τον Γερεμέγιεφ και στο 15' έκανε τον... Αλέκο όταν ο φορ του ΠΑΟΚ έκανε τράβηγμα παρενόχλησης από το χέρι στον Τζολάκη (τον οποίο έριξε στο έδαφος) λέει πολλά για τον τρόπο που σφύριξε ο Ισπανός. Για να μην το κουράζουμε, πολύ θα ήθελε ο Ολυμπιακός να έχει τέτοιες διαιτησίες στα εκτός έδρας ντέρμπι του.

ΥΓ5: Στο 79' οι τελικές ήταν 15-4 και στο φινάλε του ματς 17-5.

ΥΓ6: Το «κρυφό» έξτρα κακό του να παίζει κάτι σαν εξτρέμ ένα 8άρι όπως ο Ντιόγκο είναι ότι λόγω ρόλου βρίσκονταν συχνά σε θέση βολής και, όπως έχουμε δει ως τώρα τουλάχιστον, δεν είναι και ο πλέον ετοιμοπόλεμος για τελικές. Η φάση του 36' είναι η πλέον χαρακτηριστική αυτού που λέω.

ΥΓ7: Ο Μπρούνο, που πήρε σημαντικές βοήθειες αμυντικά από τον τίμιο Ντιόγκο, τα πήγε καλά σε γενικές γραμμές. Και ανέβαινε διαρκώς για να σεντράρει στην αντίπαλη περιοχή και καλές σέντρες έβγαλε όπως στο 26' στην κεφαλιά ευκαιρία (άουτ) του Τσικίνιο από τη μικρή περιοχή. Ωστόσο βλέπεις ότι ο Νιγηριανός είναι ένα ποδοσφαιρικό προϊόν που λίγο πολύ είναι ό,τι βλέπουμε. Το «λογισμικό» του δύσκολα θα πάρει περαιτέρω αναβάθμιση όσο κι αν προσπαθήσεις. Και η απογοητευτική σέντρα λίγο πριν από το τέλος του ματς όπου πήγε στην άλλη πλευρά κι ενώ στη μικρή περιοχή ήταν τρεις ερυθρόλευκοι αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα επίσης.

ΥΓ8: Επειδή λέγεται ξανά και ξανά, όταν ο Ολυμπιακός παίζει με Ταρέμι και Ελ Καμπί μαζί, δεν είναι ότι ο Μεντιλίμπαρ θεωρεί ότι παίζει ακριβώς με δύο φορ. Ο Ιρανός αναλαμβάνει το ρόλο του πλέι μέικερ. Γίνεται 9μισάρι όπως λέμε. Το έδειξε όσο πιο πειστικά γινόταν στο 77'. Ανέκτησε δεύτερη μπάλα και δίχως κοντρόλ ή σκέψη, την προώθησε κάθετα στον Ελ Καμπί. Αλλά ο Τσιφτσής έκανε σπουδαία απόκρουση στο αριστερό του Μαροκινού ο οποίος έδειξε και να αιφνιδιάζεται λίγο με το άμεσο παίξιμο του Ταρέμι. Κακώς, δεν θα έπρεπε. Ξέρει πια τι σόι παίκτες είναι ο Ιρανός. Ουσίας. Δεν θα κουράσει κουβαλώντας μπάλα παρά μόνο όταν είναι η μόνη επιλογή.  

ΥΓ9: Αν αγαπάς, στήριξε. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή στην παρούσα φάση.