Η UEFA έδωσε εντολές σε Λαφόν και κατέβασε τον ΠΑΟ ΧΩΡΙΣ πλάνο αντίδρασης!

Υπό φυσιολογικές συνθήκες και για οποιαδήποτε ελληνική ομάδα, ένας αποκλεισμός από μια Ισπανική ομάδα σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση, δεν θα συνιστούσε ούτε παταγώδη αποτυχία ουτε θα ήταν αφορμή για τριγμούς και περίεργα σκηνικά στο εσωτερικό της.
Βέβαια και σ' αυτή την περίπτωση. θα είχε σημασία και ο τρόπος που αποκλείστηκες και ο βαθμός της μάχης που εδωσες για να αποφύγεις τον αποκλεισμό.
Όλα αυτά όμως σε φυσιολογικές συνθήκες.

Κάτι που στον Παναθηναϊκό ποτέ δεν ισχύει τα τελευταία χρόνια.
Καθώς τα πάντα αντιμετωπίζονται με μια απίστευτη ομοιομορφία στην εξήγησή και τον σχολιασμό τους, που τελικά αντί να βοηθήσουν να βγει και κάτι έστω και σαν δίδαγμα από ένα αποκλεισμό ή και από ένα διασυρμό ακόμα, συνήθως "επιτυγχάνουν" το αντίθετο.
Με απίθανες αντιποδοσφαιρικές και επιεικώς βλακώδεις θεωρίες, ουσιαστικά κρύβουν την πραγματικότητα και το χειρότερο δεν επιτρέπουν ακόμα και σε όσους τυχόν έχουν την πρόθεση να δουν ποδοσφαιρικά την κατάσταση και να διορθώσουν πέντε πράγματα, να λειτουργήσουν με τέτοιο τρόπο.

Κι από χθες το χειρότερο για τον Παναθηναϊκό δεν ήταν το ότι ουσιαστικά δεν κατέβηκε ποτέ να διεκδικήσει την πρόκριση κόντρα στην Μπέτις.
Το χειρότερο είναι ότι "όλοι σχεδόν' δείχνουν να μην κατάλαβαν τίποτα απ' όσα είδαν και απ' όσα έγιναν στο παιχνίδι.
Το αφήγημα που ακούς και διαβάζεις από χθες σχεδόν παντού ήταν ότι η βαριά ήττα και ο αποκλεισμός, είχαν βασικά δύο αιτίες.
Η πρώτη ότι... έχασες μια ευκαιρία, για την ακρίβεια την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ευκαιρία που έφτιαξες στο παιχνίδι και ο δεύτερος ότι ο διαιτητής μας αδίκησε στην φάση του δεύτερου γκολ κι αυτό το έκανε γιατί ήταν απεσταλμένος της... ΟΥΕΦΑ και του Θεοδωρίδη να εμποδίσει τον Παναθηναϊκό από την πορεία του προς την δόξα.
Κι εκεί αρχίζουν και τελειώνουν τα πάντα.

Προφανώς και για να μπούμε στην λογική όλων αυτών, δεν υπάρχει καμιά ομάδα στον κόσμο και σε κανένα παιχνίδι που να.. χάνει ευκαιρία.
Όλες τις βάζουν με το που τις δημιουργούν και αν κάτι τέτοιο δεν συμβεί, τότε είναι απόλυτα φυσιολογικό να συντρίβονται στην συνέχεια και το κυριότερο να μην ξανακάνουν άλλη ευκαιρία.

Βέβαια αν ίσχυε αυτό και για την... αντίπαλη ομάδα, θα έπρεπε οι έρμοι να είχαν βάλει... δεκατέσσερα γκολ στον Παναθηναϊκό, αλλά αυτή αφ' ενός είναι μια μικρή λεπτομέρεια και αφ' ετέρου αυτή η νέα θεωρία, ισχύει μόνο για την δική μας ομάδα και όχι και για την αντίπαλη.

Αυτή είναι μια νέα παγκόσμια θεωρία και εξήγηση του ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι και προφανώς θα πρέπει όλες οι μεγάλες ομάδες και σχολές του ποδοσφαίρου από την Ισπανία μέχρι την Ιταλία την Αγγλία και την Γερμανία, να την υιοθετήσουν για να μάθουμε επιτέλους και γιατί όταν δεν κερδίζουν... χάνουν.

Έλεος με την ΟΥΕΦΑ και τον Θεοδωρίδη, φτάνει η σαχλαμάρα

Όσο για το δεύτερο;
Προφανώς ο Θεοδωρίδης και η ΟΥΕΦΑ αποφάσισαν να κατέβει ΚΑΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΜΠΈΤΙΣ ο Παναθηναϊκός χωρίς ουσιαστικά αμυντικό χαφ και με τέσσερις παίκτες δηλαδή Μπακασέτα, Ρενάτο, Πελίστρι, Ταμπόρδα στο ίδιο ουσιαστικά ρόλο, κάπου δηλαδή... μακριά από την θέση του εξαριού μπροστά στα στόπερ και κάπου... πίσω από τον Τετέί... όλοι μαζί αντάμα και ο καθένας χώρια.

Προφανώς και παλι η ΟΥΕΦΑ έδωσε εντολή στον Λαφόν να.... γονατίζει κάθε φορά που κάποιος παίκτης της Μπέτις επιχειρούσε σουτ έξω από την περιοχή.

Προφανώς και η ΟΥΕΦΑ και ο Θεοδωρίδης, είχαν υπολογίσει πως η σωστή αντίδραση για μια ομάδα όταν ένας διαιτητής δεν της δίνει ένα φάουλ ή αφήνει μια αμφισβητουμενη φάση για οφσάιντ από κει και πέρα ουσιαστικά να... σταματάνε όλοι και να παρακολουθούν απαθείς την συνέχεια, καθώς ότι και να γίνει η διαιτησία θα φταίει και αυτό τελικά....έχει σημασία και όχι το να γλιτώσεις το γκολ που δέχεσαι.

Θα μπορούσαμε εδώ να συνεχίσουμε με κατεβατά ολόκληρα γι΄αυτού του είδους τα... εγκλήματα της ΟΥΕΦΑ και του Θεοδωρίδη, αλλά κάπου έλεος πια.
Έχει και η σαχλαμάρα τα όριά της.

Ο Παναθηναϊκός ουσιαστικά ποτέ δεν διεκδίκησε τις πιθανότητες για πρόκριση που ο ίδιος δημιούργησε με την νίκη του στο ΟΑΚΑ κόντρα στην Μπέτις.
Κι αυτό για μια σειρά λόγους.
Με πρώτο και καλύτερο το ότι το... ρολόι του σταμάτησε στο πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ.

Εκεί που τα κλίμα που δημιουργήθηκε ήταν πρακτικά ότι προπονητής και παίκτες... τελείωσαν την δουλειά, έκαναν το καθήκον τους, θάμπωσαν την Ευρώπη, απέδειξαν ότι φτιάχνεται ομαδάρα που θα τα σαρώσει όλα στην συνέχεια και ειδικά... του χρόνου και από κει και πέρα... τα υπόλοιπα δεν είχαν και καμιά σημασία.

Μόνο που σ' αυτά τα... υπόλοιπα ήταν μέσα και το δεύτερο παιχνίδι με την Μπέτις, αλλά αυτό ποιος το λογαριάζει, μικρή σημασία είχε, το θέμα εδώ ήταν ότι μπορούσαμε να... πανηγυρίσουμε.

Με αυτή την νοοτροπία και χωρίς πολλές-πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό της κατέβηκε στην Σεβίλλη συνολικά ο Παναθηναϊκός και ειδικά παίκτες και προπονητής.
Αποτέλεσμα, μια ομάδα εντελώς απροετοιμαστη για ότι θα συναντούσε, μια ομάδα έτοιμη να αφεθεί από το πρώτο λεπτό στις συνήθεις δικαιολογίες για χαμένες ευκαιρίες και διαιτησία και κυρίως μια ομάδα ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΛΑΝΟ ΑΝΤΊΔΡΑΣΗΣ ανάλογα με την εξέλιξη του παιχνιδιου και ειδικά αν αυτό στράβωνε.

Γιατί τελικά αυτή η ανορθογραφία μιας ομάδας χωρίς αμυντικά χαφ και πρακτικά χωρίς και... εξτρέμ, μπορεί να μην κόστιζε με τον παραιτημένο Λεβαδειακό, την Κηφισιά, τον Άρη κλπ, αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να την κάνουμε πατέντα και να πάμε να παίξουμε έτσι και μέσα στην Μπέτις, υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Γιατί επίσης, μπορεί αυτό το σερί αγώνων στο οποιο ο Παναθηναϊκός, είτε έκανε γκολ την πρώτη του ευκαιρία είτε δεν βρέθηκε ΠΟΤΕ πίσω στο σκορ για να δούμε πως θα αντιδράσει, μπορεί να δημιούργησε την εντύπωση ότι κάπως έτσι θα πηγαίνουν ΟΛΑ τα παιχνίδια και με ΟΠΟΙΟΝ και να παίζουμε, αλλά αυτό το... συμβόλαιο κανένας δεν εγγυήθηκε στον Μπενίτεθ ότι θα το... υπογράψει και η Μπέτις, ή θα το υπογράψουν και η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟκ στα πλέι-οφ.

Κι ο Παναθηναϊκός φάνηκε ότι δεν είχε κανένα απολύτως σχέδιο για να ξαναμπεί στο παιχνίδι αν τελικά η... ΟΥΕΦΑ, ο Θεοδωριδης, οι... συγκυρίες, τα... άστρα και ο... ανάδρομος Ερμής, τον έκαναν κάποτε να δεχτεί ΠΡΩΤΟΣ γκολ και να πρέπει να αντιδράσει στην συνέχεια.

Το ότι η Μπέτις φυσικά είναι και καλύτερη ομάδα και πιο δουλεμένη και με τον ίδιο προπονητή πολλά χρόνια και παίζει στο Ισπανικό πρωτάθλημα και τέλος ότι το λογικό ήταν να προκριθεί αυτή σε αρος του Παναθηναϊκού, καμία αντίρρηση.

Αλλά απ αυτό μέχρι το να εξαφανίζεσαι από το γήπεδο επειδή... έχασες την πρώτη ευκαιρία και να μην ξανακάνεις άλλη μέχρι το τέλος, μέχρι επίσης το να μην αντιδράς όταν ο αντίπαλος έχει πάρει ήδη σκορ πρόκρισης και απλά να τον παρακολουθείς απαθής να σου κάνει γιο-γιο με πασίτσες χωρίς ΚΑΜΙΑ ΠΙΕΣΗ για ένα ημίχρονο και οποτε βαριόταν να κάνει πασίτσες να σου κάνει και το ένα τετ-α-τετ μετά το άλλο, έχει τεράστια διαφορά.

Αν αυτή την διαφορά δεν την κατάλαβε κανείς στον Παναθηναϊκό μετά το τέλος του παιχνιδιού, με πρώτον τον προπονητή και στην συνεχεια και τους παίκτες του, τότε λυπάμαι, αλλά εκτός από τον αποκλεισμό, ο Παναθηναϊκός θα έχει χάσει και την "ευκαιρία" να δει την πραγματικότητα και κυρίως να διαπιστώσει τι χρειάζεται από δω και πέρα εκτός από... ηλίθιες θεωρίες και αναλύσεις και αντιστοιχου επιπεδου ερμηνείες-δικαιολογίες για το αποτέλεσμα, για να μην έχει ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ μια ανάλογη σεζόν.