Η μεγάλη θυσία Γιοβάνοβιτς, επαναφέρει τη συνταγή των επιτυχιών στην Εθνική

O πρώτος κύκλος των φιλικών αγώνων της Εθνικής ύστερα από τη μεγάλη αποτυχία (γιατί ήταν πραγματικά μεγάλη αποτυχία να μένει τρίτη σε όμιλο πίσω από Σκωτία και Δανία) στα προκριματικά του Μουντιάλ 2026 ολοκληρώθηκε με «κουλούρια» κόντρα στην δυνατή, μπροστά στο κοινό της, Ουγγαρία.

Είναι πλέον απολύτως ξεκάθαρο ότι πρώτο μέλημα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς εν όψει τόσο των αναμετρήσεων στη League A του Νations League με Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία, αλλά και των αγώνων που θα έρθουν αργότερα στα προκριματικά του Euro 2028, αποτελεί όχι απλά η διόρθωση των… κακώς κειμένων στην ανασταλτική λειτουργία, αλλά και η επαναφορά της «γαλανόλευκης» στη συνταγή που έφερε τις επιτυχίες παλαιότερα.

Κοινώς, το θέαμα και η επιθετικότητα των ταλαντούχων ποδοσφαιριστών που υπάρχουν εν αφθονία από τη μέση και μπροστά θα πρέπει να τεθεί σε δεύτερη μοίρα, μια και το ζητούμενο είναι το μηδέν στα μετόπισθεν, αυτό που φέρνει και τις προκρίσεις, ενίοτε και τις κούπες για να μην ξεχνάμε ποτέ το 2004.

Είναι σίγουρο ότι ο ομοσπονδιακός προπονητής δεν θέλει να στερήσει τη χαρά του παιχνιδιού σε παίκτες όπως ο Καρέτσας, ο Τζόλης, ο Κωνσταντέλιας, ο Τεττέη, ωστόσο έχει γίνει ήδη σαφές ότι το βάρος πέφτει πια στην αμυντική στιβαρότητα και στο πώς ο γκολκίπερ της Εθνικής (για την ώρα Βλαχοδήμος και Τζολάκης είναι οι πρώτες επιλογές του Γιοβάνοβιτς) θα ανησυχεί όσο το δυνατόν λιγότερο στη διάρκεια των αναμετρήσεων.

Άλλωστε, αυτή η ισορροπία στη σωστή ανασταλτική συμπεριφορά και στην αποτελεσματικότητα στην επίθεση έλειψε τόσο πολύ από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στα προκριματικά του Μουντιάλ και αποδείχθηκε μοιραία με τον αποκλεισμό από τη διοργάνωση που θα φιλοξενήσουν οι ΗΠΑ, το Μεξικό και ο Καναδάς.

Ο ρόλος του Τεττέη και η αμυντική βελτίωση της Εθνικής

Κόντρα στους Μαγυάρους ούτως ή άλλως τα χέρια του άλλοτε τεχνικού του Παναθηναϊκού ήταν δεμένα ελέω της απουσίας των Κωνσταντέλια και Καρέτσα σε ό,τι αφορά τον τομέα της δημιουργίας, με τους Μπακασέτα και Μασούρα να είναι σαφώς πιο συμβατοί στο σετ παιχνίδι και στον έλεγχο του ρυθμού (για τον δεύτερο θα επιμείνουμε ότι επιθετικά δεν μπορεί πια να κάνει τη διαφορά), ενώ ήταν αναμφίβολα θετικό το γεγονός ότι οι διεθνείς δεν παρασύρθηκαν από το γρήγορο τέμπο που θέλησαν να επιβάλουν οι παίκτες του Μάρκο Ρόσι, φέρνοντας το παιχνίδι στα μέτρα τους από το 20’ έως και τη λήξη της αναμέτρησης.

Λίγες ήταν οι στιγμές που απείλησαν οι Ούγγροι, με Ρέτσο και Κουλιεράκη πολύ καλούς στο κέντρο της άμυνας, ενώ οι Βαγιαννίδης και Τσιμίκας φρόντισαν κυρίως να φυλάξουν τα νώτα τους στα άκρα. Πολύ θετικά μηνύματα έστειλε ο Τριάντης που αγωνίστηκε σε όλο το 90λεπτο στα χαφ, μαζί με τον Κουρμπέλη και ενώ στο 78’ ο Μουζακίτης πήρε τη θέση του άλλοτε αρχηγού του ΠΑΟ.

Στην επίθεση κυρίως ο Τζόλης προσπαθούσε να αναστατώσει την αντίπαλη άμυνα, αρκετά κινητικός και ο Παυλίδης, που είχε δοκάρι στο 67’ από πολύ πλάγια θέση, ενώ ο Τεττέη -όπως και με την Παραγουάη- ήρθε από τον πάγκο για να παίξει περισσότερο ως αριστερός εξτρέμ, αν και όσο κυλούσαν τα λεπτά ήταν και παρτενέρ του Παυλίδη στη γραμμή κρούσης, όντας ούτως ή άλλως παίκτης που κινείται διαρκώς με και χωρίς την μπάλα.

Δεν ήταν, λοιπόν, ιδιαίτερα θελκτική στο μάτι η «γαλανόλευκη» στην επιθετική της δραστηριότητα, δεν είναι τυχαίο ότι είχε και πάλι λίγες ευκαιρίες με 0 γκολ, ωστόσο το ξαναλέμε ότι σε πρώτη φάση τον Γιοβάνοβιτς τον ενδιαφέρει να σουλουπωθεί ανασταλτικά η Εθνική. Το αν αυτό θα παγιωθεί θα φανεί από τον Σεπτέμβριο και μετά, όταν δηλαδή θα αρχίσουν τα παιχνίδια του Nations League.

Άλλωστε, για να μην γελιόμαστε, και το δικό του μέλλον στον πάγκο σκέφτεται ο έμπειρος κόουτς, αφού ξέρει ότι αν το πράγμα στραβώσει και πάλι και αρχίσουν ξανά οι 3άρες, δεν θα τη γλιτώσει την απόλυση...