Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΟΚ άλλαξε επίπεδο - Με τον Μυστακίδη δεν θα έχει πλέον ταβάνι!

Θυμάμαι όταν είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του να πάρει την ΚΑΕ ΠΑΟΚ ο Αριστοτέλης Μυστακίδης πως είχαν… αμοληθεί διάφοροι για να τον απαξιώσουν και δεν αναφέρομαι μόνο με σε προσωπολάτρες  αλλά και σε μέλη της ασπρόμαυρης οικογένειας. Θυμάμαι απαξιωτικές δηλώσεις, θυμάμαι κάτι… Αμερικανούς επενδυτές που όλως τυχαίως και αυτοί είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους ξαφνικά για την ΚΑΕ. Θυμάμαι επίσης πως αγωνιούσαν ή μάλλον εύχονταν ο Μυστακίδης να κάνει πίσω επειδή ο ΑΣ ΠΑΟΚ αποφάσισε να ανάψει το πράσινο φως  στον άνθρωπο που άλλαξε το ρου της ιστορίας του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ, στον Ιβάν Σαββίδη να κάνει την νέα Τούμπα.

Γιατί υποστήριζαν πως ο Μυστακίδης τελικά θα κάνει πίσω και πως το ενδιαφέρον του για την ΚΑΕ ήταν απλά ένα πρόσχημα. Ο Μυστακίδης πήρε την ΚΑΕ και μέσα στη σεζόν προχώρησε σε αλλαγές και ενίσχυση του ρόστερ. «Αλλαξε το ρόστερ, μπέρδεψε την ομάδα, ήταν οργανωμένη, είχε χημεία» αυτά που διαβάζαμε δεξιά και αριστερά και πάλι από τους ΙΔΙΟΥΣ. Ξέσκιζαν τον Μπέβερλι, ξέσκιζαν τον Ομουρούγι και πάει λέγοντας. Και ήρθε η στιγμή που αποφασίστηκε να απομακρυνθεί και ο Ζντοβντς.

Το έγραψα και παλαιότερα: ΟΥΤΕ αν ο Ιβάν Σαββίδης είχε διώξει τον Λουτσέσκου, δεν θα διάβαζα τέτοια κείμενα, δεν θα άκουγα τέτοιες κραυγές. Ο Μπούτσκος έδωσε τις απαντήσεις. Είχαμε να δούμε συνεχόμενες 100άρες με νίκες από το 1991. Και ήρθε η στιγμή που ο ΠΑΟΚ απέκλεισε μια ομάδα που στην έδρα της έχει μόλις δυο ήττες. Μια ομάδα που έχει κερδίσει τις ισπανικές ομάδες που παίζουν στην Ευρωλίγκα. Μια ομάδα που ήταν το φαβορί για να σηκώσει την κούπα. Στα αλήθεια χάρηκαν ΟΛΟΙ με αυτήν την επική πρόκριση του ΠΑΟΚ; Μακάρι. Αλλά δεν το νομίζω. Αλλά και δεν με ενδιαφέρει. Ξέρω πως μια σύντομη απάντηση θα ήταν: «και πέρσι πήγε τελικό χωρίς τον Μυστακίδη οπότε προς τι οι πανηγυρισμοί;». Η απάντηση: «Αθλος της διοίκησης Χατζόπουλου». Αλλά αυτή η κοσμογονική αλλαγή, δεν είχε ως στόχο ο ΠΑΟΚ απλά να επαναλάβει την περσινή επιτυχία. Η ενδυνάμωση του ρόστερ, η αλλαγή προπονητή, είχε ως στόχο ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ, ο ΠΑΟΚ να πάρει το ευρωπαϊκό. ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ. Απομένουν δυο ματς απέναντι στην Μπιλμπάο και δεν πανηγυρίζω. Αλλά έχω κάθε δικαίωμα να χαίρομαι για την ομάδα αυτή που είναι συσπειρωμένη γνωρίζοντας πως ναι, αρκετοί που θεωρούν τους εαυτούς τους ΠΑΟΚτσήδες θα ήθελαν μια παταγώδη αποτυχία απλά για να ικανοποιήσουν το εγώ τους. Θυμάμαι για παράδειγμα τι έγραφαν μετά την εντός έδρας ήττα από την ΑΕΚ. Με άλλο προπονητή αν θυμάμαι. Θυμάμαι τι έγραφαν επειδή ο ΠΑΟΚ έχασε 30 πόντους στο ΣΕΦ. Θυμάμαι ακόμη ναι, τι έγραφαν πριν μια εβδομάδα όταν οι 14 πόντοι έγιναν 6 και υπέγραφαν τον αποκλεισμό με διασυρμό στην Ισπανία από την Μούρθια.

Ας χαρούν ΟΛΟΙ γιατί ο ΠΑΟΚ άλλαξε επίπεδο και στο μπάσκετ!

Θέλω να επαναφέρω στην τάξη τον εαυτό μου γιατί αναλώθηκα με τους μίζερους. Αλλά αναρωτιέμαι αν θα ψάξουν να βρουν εισιτήριο ή θα βάλουν τα μέσα για να βρουν έναν στο Παλατάκι όταν ο ΠΑΟΚ θα υποδέχεται την Μπιλμπάο. Είναι καιρός ΟΛΟΙ να επιτρέψουν στους ΕΑΥΤΟΥΣ τους να χαρούν γιατί άλλαξε ο ΠΑΟΚ επίπεδο ΚΑΙ στο μπάσκετ όπως συνέβη και στο ποδόσφαιρο όταν είχε έρθει ο Ιβάν Σαββίδης. Και φυσικά όλο αυτό που βιώνει ο μπασκετικός ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι μια… μικρογραφία των όσων προσδοκούν όλοι για το μέλλον. Ο δρόμος είναι μακρύς, ο δισεκατομμυριούχος όμως Αριστοτέλης Μυστακίδης και οι συνεργάτες του είναι η ΕΓΓΥΗΣΗ. Και όλοι πρέπει να το απολαύσουν αυτό. Η ευχή μου είναι οι γραφικοί να ΣΩΠΑΣΟΥΝ. Όπως σώπασαν οι Ισπανοί οπαδοί όταν είδαν τον ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΟΚ να παίρνει εκεί, στο απόρθητο κάστρο την πρόκριση. Εχω ζήσει και έχω περιγράψει ραδιοφωνικά μεγάλες στιγμές του μπασκετικού ΠΑΟΚ. Εκείνης της ομάδας που έφερε ευρωπαϊκά, πήρε τίτλους, είχε μια σπουδαία ομάδα. Και πιστέψτε με, ένιωσα την ίδια ανατριχίλα όταν είδα σήμερα αυτή την ομάδα (που δεν θα είναι η ίδια φυσικά την νέα σεζόν) να παίρνει αυτή την επική πρόκριση. Γιατί ο ΠΑΟΚ, ο μπασκετικός ΠΑΟΚ του Αριστοτέλη Μυστακίδη δεν έχει αυτό το ταβάνι.