"Τρομάζει" Νίκολιτς ο ΠΑΟΚ! Τα καμπανάκια που ήχησαν στην ΑΕΚ

Οι δηλώσεις του Μάρκο Νίκολιτς πριν από το ΑΕΚ-ΠΑΟΚ δεν ήταν απλώς οι καθιερωμένες προσεκτικές κουβέντες ενός προπονητή πριν από ντέρμπι. Ήταν, στην ουσία, μια έμμεση παραδοχή για το πόσο πολύ σέβεται, αλλά και πόσο φοβάται αγωνιστικά, τον ΠΑΟΚ του Ραζβάν Λουτσέσκου. Και αυτό προκύπτει καθαρά από τις λέξεις που διάλεξε.

Ο Σέρβος τεχνικός δεν μίλησε για έναν απλό αντίπαλο. Περιέγραψε τον ΠΑΟΚ ως μια ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, σκληράδα, αμυντική συνέπεια και, κυρίως, με την ικανότητα να “τιμωρεί” το παραμικρό λάθος. Αυτή η λέξη δεν μπήκε τυχαία στο τραπέζι. Ο Νίκολιτς θυμάται την ήττα με 2-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια στο παιχνίδι της 7ης αγωνιστικής, όταν η ομάδα της Θεσσαλονίκης με δύο λάθη στην άμυνα της ΑΕΚ στο τέλος του ημιχρόνου (με Μπάμπα) και στις αρχές του δευτέρου (με Κωνσταντέλια) πήρε το διπλό. Όταν ένας προπονητής επαναλαμβάνει ότι ο αντίπαλος “μπορεί να σε τιμωρήσει ανά πάσα στιγμή”, ουσιαστικά παραδέχεται ότι έχει απέναντί του μια ομάδα που δεν χρειάζεται πολλές φάσεις, δεν συγχωρεί αφέλειες και σε κρατά μόνιμα σε επιφυλακή.

Η φράση του ότι ο ΠΑΟΚ είναι «διάσημος στην Ελλάδα για το σκληρό του ποδόσφαιρο» είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική. Δεν πρόκειται για τυπικό κομπλιμέντο. Είναι καθαρή αναγνώριση του αγωνιστικού αποτυπώματος που έχει βάλει ο Ραζβάν Λουτσέσκου στην ομάδα του. Ο Νίκολιτς ουσιαστικά λέει ότι ο ΠΑΟΚ έχει φτιάξει φήμη. Ότι δεν είναι μια ομάδα της στιγμής, αλλά ένα σύνολο που έχει χτίσει συγκεκριμένη ποδοσφαιρική προσωπικότητα. Βγάζει ένταση, επαφή, πειθαρχία, δυσκολία στο να του βάλεις γκολ και ετοιμότητα να χτυπήσει όταν βρει το άνοιγμα.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι ο προπονητής της ΑΕΚ στέκεται τόσο έντονα στο πόσο δύσκολο είναι να σκοράρει κανείς απέναντι στον ΠΑΟΚ. Εκεί δείχνει ότι βλέπει πρώτα απ’ όλα τη δομή της ομάδας του Λουτσέσκου. Όχι μόνο το ατομικό ταλέντο, όχι μόνο τη μετάβαση, αλλά την οργάνωση. Στην πραγματικότητα, ο Νίκολιτς λέει δημόσια ότι ο ΠΑΟΚ είναι μια από τις πιο δυσκολοκατάβλητες ομάδες του πρωταθλήματος.

Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι, μιλώντας για το πώς πρέπει να παίξει η ΑΕΚ, περιγράφει σχεδόν έμμεσα τι του προκαλεί ο ΠΑΟΚ. Ζητά από τους παίκτες του να είναι aggressive, να τρέξουν πολύ, να παλέψουν, να φέρουν ενέργεια, να μείνουν συγκεντρωμένοι στο μέγιστο επίπεδο και να πάνε «λεπτό με το λεπτό, φάση με τη φάση». Αυτή δεν είναι γλώσσα ομάδας που νιώθει ότι υπερέχει καθαρά και απλώς πρέπει να κάνει τα βασικά. Είναι γλώσσα προπονητή που ξέρει ότι απέναντί του έχει έναν αντίπαλο ικανό να σε βγάλει από τη ζώνη άνεσής σου και να σε οδηγήσει σε ματς φθοράς.

Το «λεπτό με το λεπτό» επίσης λέει πολλά. Ο Νίκολιτς δεν βλέπει το ντέρμπι ως παιχνίδι που θα κριθεί εύκολα από την ποιότητα ή από ένα γρήγορο ξέσπασμα της ΑΕΚ. Το βλέπει ως αναμέτρηση υπομονής, νεύρων και λεπτομερειών. Κι αυτό συνδέεται άμεσα με την εικόνα που έχει για τον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου: μια ομάδα που αντέχει, που δεν χαλάει εύκολα το σχήμα της και που σε αναγκάζει να μείνεις σε διαρκή εγρήγορση.

Ακόμη και η αναφορά του στην ανάγκη για βοήθεια από την εξέδρα προδίδει το μέγεθος της δυσκολίας που περιμένει. Όταν ένας προπονητής ζητά από τον κόσμο να “σπρώξει” την ομάδα, επειδή η κατάσταση δεν είναι απλή λόγω της χρονικής συγκυρίας, στην ουσία προετοιμάζει το περιβάλλον για ένα βαρύ και απαιτητικό παιχνίδι. Δηλαδή, πάλι, για ένα ματς απέναντι σε αντίπαλο που σέβεται πολύ.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και η αναφορά του στην «αθλητική τύχη». Δεν μιλά για τύχη με φτηνό τρόπο. Λέει ότι για να κερδίσεις τέτοια παιχνίδια πρέπει να την “προσελκύσεις” με συμπεριφορά, προσήλωση και ενέργεια. Αυτό μεταφράζεται απλά: ο Νίκολιτς θεωρεί ότι απέναντι στον ΠΑΟΚ δεν φτάνει μόνο το πλάνο ή η ποιότητα. Χρειάζεται να κάνεις σχεδόν τέλειο παιχνίδι και ακόμη κι έτσι να έχεις μαζί σου και τη λεπτομέρεια.

Με λίγα λόγια, ο Νίκολιτς μέσα από τις δηλώσεις του αποθεώνει ουσιαστικά τον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου σε τρία επίπεδα. Πρώτον, αναγνωρίζει τη σκληράδα και την αμυντική του αξιοπιστία. Δεύτερον, παραδέχεται την ικανότητά του να χτυπά ακαριαία και να τιμωρεί. Και τρίτον, δείχνει ότι αντιμετωπίζει το ματς ως σύνθετη, επικίνδυνη και καθόλου δεδομένη αποστολή.

Δεν είπε ποτέ τη λέξη “φόβος”. Αλλά κάθε φράση του έδειχνε σεβασμό που ακουμπά στα όρια της προειδοποίησης. Κι αυτό, στο ποδόσφαιρο, είναι ίσως η πιο καθαρή μορφή αποθέωσης για έναν αντίπαλο προπονητή και για την ομάδα που έχει χτίσει.