Ολυμπιακός: Η ερώτηση που δεν απάντησε στο φιλικό με τη Ράκοβ

Τι συμπεράσματα μπορούσε να βγάλει κανείς από το πρώτο φιλικό προετοιμασίας του Ολυμπιακού κόντρα στην πολωνική, Ράκοβ (2-1); Σοβαροί να' μαστε. Το μοναδικό συμπέρασμα ήταν ότι δεν γινόταν να βγάλεις σοβαρό συμπέρασμα. Στο α' ημίχρονο ο Μεντιλίμπαρ είχε στο τέρμα τον Στουρνάρα, τον Κουτσίδη ως έναν από τους δύο στόπερ (ο άλλος ήταν ο Πιρόλα) και στην επίθεση ήταν (επί της ουσίας αναγκαστικά) ο Κλέιτον που εκτός απροόπτου θα παραχωρηθεί. Και εκτός του νεοαποκτηθέντα Μαφέο στο δεξί άκρο της άμυνας, με τους άλλους της 11άδας (Μπρούνο, Πιρόλα, Σιπιόνι, Μουζακίτης, Τσικίνιο, Ζέλσον, Ρόντινεϊ) γνωριζόμαστε πολύ καλά.  
Και στο β' ημίχρονο στο τέρμα ήταν ο Τσομπανίδης και πέρα από τα γνωστά μας ποδοσφαιρικά πακέτα (Ορτέγκα, Κάρμο, Ρέτσος, Έσε, Φορτούνης), στο σχήμα ήταν και οι νεαροί Σιώζος, Μπακούλας (προερχόμενος από μεγάλη αποχή λόγω σοβαρού τραυματισμού) και Φίλης. Και ο... φευγάτος (αν αλλάξει κάτι, μένει ν' αποδειχθεί) Γιάρεμτσουκ συν τον Αντρέ Λουΐς που μοιάζει περισσότερο έξω παρά μέσα στο ρόστερ του Ολυμπιακού για τη νέα σεζόν.
Γι' αυτό λοιπόν λέω: πως θα μπορούσαν να εξαχθούν σοβαρά συμπεράσματα απ' αυτό το ματς; Εξάλλου, έχοντας διατηρήσει τον Χοσέ Λουΐς Μεντιλίμπαρ στον πάγκο της η ομάδα του Πειραιά, λίγο πολύ ξέρεις τι να περιμένεις. Υπάρχει ταυτότητα. Υπάρχει πεπατημένη. Υπάρχει στυλ. Κάτι σαν αυτόματος πιλότος. 

Το μοναδικό σοβαρό ερώτημα που υπάρχει και δεν μπορεί να απαντηθεί τώρα, καθώς απομένει αρκετός δρόμος ώστε να ολοκληρωθεί το ρόστερ του Ολυμπιακού 2026/27, είναι το εξής: θα δούμε φέτος τον Ολυμπιακό της πρώτης μιάμιση σεζόν Μεντιλίμπαρ ή αυτόν της σεζόν που μόλις τελείωσε; Θα λύσει τις δυσλειτουργίες που παρατηρήθηκαν φέτος η ομάδα ή όχι; Οι παίκτες που θα προστεθούν στο ρόστερ θα φρεσκάρουν σώμα και πνεύμα της ομάδας ή θα επηρεαστούν από το βραχυκύκλωμα που παρατηρήθηκε τη σεζόν 2025/26 πλην λιγοστών εξαιρέσεων; Δεν είναι πολλά τα ερωτήματα, επί της ουσίας ένα είναι. Αυτό που «καίει» άπαντες.

Εξάλλου να είμαστε βέβαιοι ότι θα δούμε ξανά τον Ολυμπιακό να πιέζει ψηλά. Να προσπαθεί να κλέβει ή να ανακτά μπάλες και να φτάνει άμεσα σε θέση γκολ. Θα τον δούμε και να σεντράρει στην αντίπαλη περιοχή. Το θέμα είναι αν αυτά, και κάποια ακόμα, θα τα κάνει με μεγαλύτερη ακρίβεια και ποιότητα ώστε να αυξάνονται οι πιθανότητες για σκοράρισμα.

Όσον αφορά στο ματς αυτό καθαυτό, η ειρωνεία είναι ότι η 11άδα που ήταν σαφώς χειρότερη, εκείνη του β' ημιχρόνου, έβαλε δύο γκολ και ο Ολυμπιακός κέρδισε 2-1 το ματς. Και τα έβαλε με δύο πρόσωπα που ήταν αυτονόητο ότι θα τραβούσαν την προσοχή όλων και θα δημιουργούσαν ιστορία. Ο Φορτούνης σκόραρε μ' ένα υπέροχο φάουλ στην επιστροφή του μετά από δύο χρόνια και ύστερα σέντραρε για να σκοράρει και ο... φευγάτος Γιάρεμτσουκ. 

Ένας Φορτούνης που μέχρι τότε μόνο έξω αριστερά στην επίθεση δεν τον έβλεπες. Κινούνταν κεντρικά αλλά ακόμα και έξω δεξιά για να «τρακάρει» με τον Αντρέ Λουΐς. Αλλά έτσι παίζει ο Κώστας, το ξέρουμε. Και ξέρουμε τι μπορεί να δώσει στα 34 χρόνια του. Στιγμές ποιότητας. Εννοείται πως σε ματς σαν αυτό, χαμηλού ρυθμού, θα είναι υπερ-χρήσιμος.
Αντιθέτως σε ματς υψηλού ρυθμού με τρεξίματα και απαιτούμενα μαρκαρίσματα, λογικά θα είναι πίσω στην ιεραρχία των επιλογών του Μεντιλίμπαρ. Και μην ξεχνάμε αυτό που είπαμε στην αρχή, ήταν το πρώτο φιλικό και το ρόστερ του Ολυμπιακού (εννοείται και οι θέσεις των εξτρέμ όπου υπολογίζεται ο Φορτούνης) δεν έχει σχηματιστεί, απέχει πολύ απ' αυτό. 

Ο Ολυμπιακός του α' ημιχρόνου λοιπόν ήταν καλύτερος απ' αυτόν του β' (με εξαίρεση το τελευταίο 10λεπτο) κι ας μη σκόραρε. Είχε υπεροχή, επί της ουσίας δεν κινδύνεψε, και είχε μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπει κανείς κάποιους παίκτες. Είχε ενδιαφέρον η απόδοση του Κουτσίδη, σ' ένα ημίχρονο βέβαια που όπως είπαμε δεν κινδύνεψε ο Ολυμπιακός. Είχε ενδιαφέρον το ανεπίσημο ντεμπούτο του Μαφέο. Είχε ενδιαφέρον ο Σπιόνι. Ναι, και ο Μουζακίτης. Και φυσικά ο Κλέιτον στην κορυφή της επίθεσης. 

Παρεμπιπτόντως, για έναν παίκτη που ήρθε όντως με κάποια παραπανίσια κιλά και μοιάζει σχεδόν βέβαιο ότι θα αποχωρήσει, επιβάλλεται να του πιστώσει κανείς μια καλή αγωνιστική συμπεριφορά. Είχε διάθεση. Προσπάθησε, παρά το εύλογο έλλειμμα δυνάμεων, να γίνει συμβατός με τον τρόπο παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ. Πίεσε. Μόχθησε. Σημείωση: ήταν τουλάχιστον εκνευριστικό ότι υπήρξαν 2-3 στιγμές που η μπάλα έπρεπε να πάει σ' εκείνον αλλά οι συμπαίκτες δίπλα και πίσω του (Τσικίνιο, Ζέλσον και Ρόντινεϊ) προτίμησαν ο ένας τον άλλο και ο Κλέιτον άνοιγε τα χέρια από απορία και απογοήτευση γιατί δεν πήρε πάσα. Αντιθέτως εκείνος την πάσαρε όταν έπρεπε και δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις για γκολ. Π.χ. στο 24' όταν έστρωσε ωραία τη μπάλα στον Τσικίνιο για να σουτάρει εκείνος στην αγκαλιά του τερματοφύλακα.
Στο διά ταύτα, πέρα από τις ιστορίες με τα γκολ των Φορτούνη και Γιάρεμτσουκ, δύσκολα θα θυμάται κανείς για πολύ αυτό το ματς. Ένα ματς που ήταν απλά ένα μέρος της διαδικασίας στην προσπάθεια του Ολυμπιακού να επαναφέρει τις εργοστασιακές του ρυθμίσεις και να είναι καλύτερος στο μάτι και πιο αποτελεσματικός την ερχόμενη σεζόν. Η άμμος στην κλεψύδρα αδειάζει, μην ξεχνάμε ότι σε λιγότερο από ένα μήνα (4-5 και 11/8) υπάρχει επίσημο ματς, τα προκριματικά του Champions League.

ΥΓ: Προφανώς έχει σημαντική ευθύνη ο Κάρμο στο γκολ που δέχθηκε ο Ολυμπιακός. Καθυστέρησε να αντιδράσει για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και ο αντίπαλος φορ πρόλαβε να πάρει την κεφαλιά και να σκοράρει.

ΥΓ2: Ο Μαφέο ήρθε στον Ολυμπιακό ως ένας αξιόπιστος δεξιός μπακ του ισπανικού πρωταθλήματος κι αυτό από μόνο του αποτελεί σοβαρό παράσημο. Τον είδαμε να προσπαθεί να κρατήσει τη θέση του, να είναι τακτικά σωστός, και να κάνει συγκεκριμένες προσπάθειες στο πάνω μισό του γηπέδου. Σέντραρε και με το δεξί (κυρίως αυτό) αλλά και με το αριστερό όταν του έκλεισε ο αντίπαλος το δεξί. Το έκανε στο 45' με τον Κλέιτον να παίρνει κεφαλιά ψηλά άουτ λόγω κακής τοποθέτησης - ισορροπίας σώματος.

ΥΓ3: Ότι ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει να έχει συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα που γράψαμε στην αρχή, μπορούσε να το καταλάβει κανείς σε φάσεις όπως του 15', που ο Έλληνας στόπερ Σβάρνας προσπάθησε να ανέβει προς το κέντρο κουβαλώντας τη μπάλα από την περιοχή του και ο Σιπιόνι αφού πίεσε και έκλεψε έπαιξε το 1-2 με τον Ρόντινεϊ και έκανε σουτ στο οριζόντιο δοκάρι.

ΥΓ4: Δεν κινδύνεψε ο Ολυμπιακός στο α' ημίχρονο αλλά προσωπικά μου άρεσε ο Κουτσίδης έχοντας δίπλα του τον Πιρόλα. Έπαιξε σωστές άμυνες, επιχείρησε και να πασάρει εμπρός. Μόνο μία ρισκαδόρικη πάσα έκανε που οδήγησε σε κλέψιμο αντιπάλου.

ΥΓ5: Καλός ο Ολυμπιακός στις στημένες μπάλες ήταν και στο α' ημίχρονο αλλά δεν σκόραρε και κανείς δεν το παρατήρησε. Π.χ. από δύο κόρνερ του Ρόντινεϊ Πιρόλα και Κουτσίδης πήραν κεφαλιές στη καρδιά της αντίπαλης άμυνας αλλά λόγω πίεσης και κακής τοποθέτησης σώματος αυτές έφυγαν άουτ.

ΥΓ6: Εκνευριστικός ήταν σε ουκ ολίγες περιπτώσεις ο Ρόντινεϊ που αντί να πασάρει, όταν του έκλειναν το δεξί πόδι, προσπαθούσε να τελειώσει τις φάσεις με το «κακό» αριστερό του πόδι. Και τις τελείωνε άσχημα. Κατά τα άλλα, ως την αντίπαλη περιοχή, ήταν πολύ καλός.

ΥΓ7: Εκτός από τον Ρόντινεϊ, κόρνερ εκτέλεσε και ο Μουζακίτης ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είχε αρκετή διάθεση και ήταν καλός στον βαθμό που μπορεί να χαρακτηριστεί καλός ένας παίκτης (ειδικά των δικών του απαιτήσεων) σε τέτοιου τύπου φιλικό.