Νίκη «χρυσάφι» για τον Παναθηναϊκό στη Νίκαια, που σφράγισε το 5x5 στο Πρωτάθλημα, διατηρώντας τους Πράσινους στην κορυφή και την ψυχολογία τους στα ύψη. Εν όψει της μεγάλης σε διάρκεια διακοπής λόγω των εθνικών ομάδων, η ομάδα του Τζέικομπ Νίστρουπ ήθελε τη νίκη επί της Καλαμάτας έστω και με… μισό-μηδέν, στόχος που επετεύχθη.

Αυτή είναι η μία ανάγνωση από την αναμέτρηση στο γήπεδο της Νεάπολης. Η δεύτερη είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε καθόλου καλά. Λίγα πράγματα δούλεψαν για το Τριφύλλι στην επίθεση και ουσιαστικά το ματς κρίθηκε εξαιτίας της σαφώς μεγαλύτερης ατομικής ποιότητας του Παναθηναϊκού κόντρα σε μία εξαιρετικά «τίμια» και δυσκολοκατάβλητη ομάδα. Οι Πράσινοι πληρώνουν αδρά τα τελευταία χρόνια για να έχουν τις λύσεις σε τέτοια ματς. Για να έχουν παίκτες όπως ο Τεττέη, που μπορούν με μία φανταστική ατομική ενέργεια να χαρίσουν βαθμούς ακόμα και σε μία κακή βραδιά για την ομάδα.

Κατά τα άλλα ο Νίστρουπ πρέπει να προβληματιστεί για τη συνολική λειτουργεία του Παναθηναϊκού, ο οποίος τέθηκε αντιμέτωπος με μία ομάδα αποφασισμένη να τον πρεσάρει στο κέντρο και να διαταράξει την κυκλοφορία μπάλας που κάνει το Τριφύλλι τόσο επικίνδυνο. Μέχρι το γκολ του Τεττέη οι Πράσινοι δεν είχαν παράξει σχεδόν τίποτα, όντες εγκλωβισμένοι από το πάθος και το πρέσινγκ των Καλαματιανών, την ώρα που οι παίκτες του Παναθηναϊκού έμοιαζαν κάπως… μπλαζέ και δεν πήγαιναν με δύναμη στις προσωπικές μονομαχίες. Προσπαθούσαν μεν να κυκλοφορήσουν την μπάλα, όμως το σχέδιο των Καλαματιανών να ανακόψουν τον Ουναΐ δούλευε σχεδόν στην εντέλεια, με τον Μαροκινό είτε να μην παίρνει την μπάλα αρκετά είτε να πέφτει πάνω σε μέσους και αμυντικούς «καμικάζι» όταν την είχε στα πόδια του. Συνολικά ο Ουναΐ δεν έκανε καλό ματς και έμοιαζε έξω από τα νερά του, περισσότερο ταλαιπωρώντας την μπάλα παρά συνεισφέροντας στο παιχνίδι της ομάδας του. Ως αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός ήταν κομμένος στη μέση και είχε απειλήσει μόνο με μία προσωπική ενέργεια του Γκαρσία έως το 33’.

Μετά το γκολ του Τεττέη η εικόνα του αγώνα άλλαξε, με τον Παναθηναϊκό να αυξάνει τα διαστήματα που είχε την μπάλα στα πόδια του και να ελέγχει πιο αποτελεσματικά τον ρυθμό με αυτόν τον τρόπο. Όχι ότι άλλαξαν και πολλά στην παραγωγή φάσεων για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος ήταν αρκετά «φλύαρος» και δεν έφτιαχνε κλασικές ευκαιρίες.

Το δεύτερο ημίχρονο θα έπρεπε θεωρητικά να κυλήσει πιο άνετα για τον Παναθηναϊκό, που είχε το προβάδισμα, τους Γκαρσία και Τεττέη σε καλή βραδιά και την ποιότητα να χτυπήσει στους χώρους που αναγκαστικά θα άφηναν οι αντίπαλοι όσο περνούσε η ώρα. Εντούτοις, αυτό που είδαμε ήταν οι Πράσινοι να  σώζονται στο 62’ με απόκρουση του Πένια σε τετ α τετ, να φτιάχνουν πραγματική ευκαιρία για γκολ μόνο στο 83’ (με συνεργασία Αντίνο και Γκαρσία) και να έχουν διαστήματα που η Καλαμάτα τους έκλεισε στα καρέ τους και τους άγχωσε, έστω και αν προσπάθησε να απειλήσει ανορθόδοξα.

Οι αλλαγές του Νίστρουπ δεν βοήθησαν ιδιαίτερα, αφού η επιλογή του να βγάλει νωρίς τον Κάνγκουα περνώντας τον Λουζά και να περάσει σέντερ φορ αντί του Ουναΐ γυρνώντας σε 4-4-2 περισσότερο αποδυνάμωσαν το κέντρο και έδωσαν μέτρα στην Καλαμάτα παρά κράτησαν πίσω τους γηπεδούχους. Το έχει κάνει αρκετές φορές αυτό (σ.σ. να τελειώσει ματς με 4-4-2 ενώ προηγείται) ο Δανός τεχνικός και είναι μία συνταγή που ως τώρα δεν τον έχει δικαιώσει. Ακόμα και όταν θορυβήθηκε από την επιμονή της Καλαμάτας να ψάχνει την ισοφάριση, ο κόουτς του Παναθηναϊκού δεν άλλαξε το σχήμα με τους δύο φορ και προτίμησε να τοποθετήσει σε θέση πλάγιου χαφ έναν μπακ (Τσάπρας) για να απορροφήσει την πίεση.

Πήραν το… μήνυμα Νίστρουπ και Κυριακόπουλος

Ο Παναθηναϊκός είναι τυχερός που η διακοπή έρχεται στο συγκεκριμένο timing γιατί η απουσία του Ταμπόρδα αποδεικνύεται καθοριστική. Ο Αργεντινός κάνει τη διαφορά στο σύστημα του Νίστρουπ με τον τρόπο που διαβάζει το ματς, έχοντας έναν υβριδικό ρόλο μεταξύ εξτρέμ, δεκαριού και οκταριού. Δεν είναι τυχαίο που η παραγωγικότητα φάσεων για το Τριφύλλι έπεσε κατακόρυφα χωρίς τον Ταμπόρδα, στα ματς με Κηφισιά για το Κύπελλο και Καλαμάτα για το Πρωτάθλημα. Επίσης, η Καλαμάτα έδειξε με αρκετά πειστικό τρόπο το πώς οι Πράσινοι μπορούν να περιοριστούν και να μοιάζουν ασύνδετοι στον αγωνιστικό χώρο παρά την τεράστια ποιότητα που διαθέτουν μεσοεπιθετικά. Άρα ο Νίστρουπ είδε ξεκάθαρα τους τομείς, στους οποίους πρέπει να δουλέψει για να μην βασίζεται μόνο στις ατομικές εμπνεύσεις των παικτών του.

Σε ατομικό επίπεδο, οι Φαν Ντρόνγκελεν και Καμαρά δεν πατούσαν πολύ καλά στο πρώτο ημίχρονο (ειδικά στο πρώτο μέρος) επιτρέποντας στους αντιπάλους τους να γίνουν απειλητικοί από το πουθενά, ενώ το ίδιο συνέβη και με τον Ντε Φράι στο 16’ όταν έχασε -με πολύ αφελή τρόπο για την εμπειρία του- μονομαχία με τον Μπολίβαρ και τον άφησε να σουτάρει με καλές προϋποθέσεις λίγο έξω από τη μεγάλη περιοχή. Πάντως, όλοι τους απέφυγαν τα μεγάλα λάθη.

Ο Κυριακόπουλος ήταν ο καλύτερης της αμυντικής τετράδας, με τον Έλληνα άσο να έχει… πάρει το μήνυμα ότι πρέπει να βελτιωθεί αν θέλει να διατηρήσει τη θέση του στην ενδεκάδα. Ο Σαλάχ-Εντίν είναι εξαιρετικός αριστερός μπακ και έρχεται με φόρα για να γίνει βασικός.