Υπάρχει ένας βασικός κανόνας στο ελληνικό ποδόσφαιρο! Τον Ολυμπιακό δεν πρέπει ποτέ να τον ξεγράφεις. Μπορεί να κλονιστεί, να πληγωθεί, να απογοητεύσει τον κόσμο του και να βρεθεί αντιμέτωπος με τις δικές του αδυναμίες. Εκεί που νομίζεις, όμως, ότι λύγισε, βρίσκει τον τρόπο να αντιδράσει. Να σηκωθεί. Να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του.

Αυτό συνέβη απέναντι στη Γιαγκελόνια.

Οι τελευταίες ημέρες πριν από την ευρωπαϊκή πρεμιέρα είχαν γεμίσει με απογοήτευση, αμφισβήτηση και καταστροφολογία. Η ήττα από τον ΟΦΗ στο ντεμπούτο του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, η συζήτηση γύρω από την ομάδα και ο φόβος εσωτερικής αναταραχής δημιούργησαν ένα βαρύ κλίμα. Στο πρώτο δύσκολο στραβοπάτημα κάποιοι έσπευσαν να βγάλουν συμπεράσματα για ολόκληρη τη σεζόν.

Το ποδόσφαιρο, όμως, δεν είναι δικαστήριο της στιγμής. Και ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει πολλές φορές ότι δεν ανέχεται για πολύ την εικόνα της παραίτησης.

Ο σύλλογος αρνήθηκε να αυτοκαταστραφεί

Ο Ολυμπιακός αγαπά τόσο πολύ τον εαυτό του, ώστε δεν επιτρέπει να αυτοκαταστρέφεται για περισσότερο από ένα παιχνίδι. Δεν είναι υπερβολή. Είναι η πίεση που δημιουργεί το βάρος της φανέλας, η απαίτηση του κόσμου και η ιστορία ενός συλλόγου που έχει μάθει να ζει για την πρωτιά και τη νίκη.

Απέναντι στη Γιαγκελόνια βρέθηκε ξανά πίσω στο σκορ. Το σενάριο έμοιαζε επικίνδυνα γνώριμο. Αυτή τη φορά, όμως, υπήρξε διαφορετική απάντηση.

Οι παίκτες δεν έχασαν το μυαλό τους. Ο κόσμος δεν γύρισε την πλάτη στην ομάδα. Το γήπεδο δεν βυθίστηκε στην εσωστρέφεια. Όλοι μαζί πίεσαν για την ανατροπή.

Οι αριθμοί αποτυπώνουν την κυριαρχία: 25 τελικές έναντι τεσσάρων, 13-0 κόρνερ, 11 μεγάλες ευκαιρίες έναντι δύο και 2,53 xG απέναντι σε μόλις 0,52 της πολωνικής ομάδας. Το τελικό 2-1 ήταν μικρό για την εικόνα της αναμέτρησης.

Δεν ήταν, όμως, οι αριθμοί που έστειλαν το σημαντικότερο μήνυμα. Ήταν η αντίδραση.

«MVP ήταν ο Ολυμπιακός»

Μετά το παιχνίδι ο Αλγκουαθίλ ρωτήθηκε ποιος ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης. Η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη: «MVP ήταν ο Ολυμπιακός».

Δεν επρόκειτο για μια συνηθισμένη προπονητική ατάκα, ώστε να μοιραστούν τα εύσημα. Ήταν η ακριβής περιγραφή της νοοτροπίας που πρέπει να χαρακτηρίζει αυτήν την ομάδα.

MVP ήταν ολόκληρος ο Ολυμπιακός. Ο κόσμος που γέμισε το γήπεδο και έμεινε όρθιος ακόμη και μετά το 0-1. Οι ποδοσφαιριστές που κατάλαβαν ότι δεν υπήρχε περιθώριο για δεύτερη συνεχόμενη αποτυχία. Ο προπονητής που μέσα σε λίγες ημέρες παρουσίασε μια ομάδα με περισσότερη ένταση, καλύτερη κυκλοφορία, κοντινές συνεργασίες και ξεκάθαρο πλάνο απέναντι σε χαμηλή άμυνα.

MVP ήταν ο ίδιος ο οργανισμός, επειδή αρνήθηκε να επιτρέψει σε μία ήττα να εξελιχθεί σε κρίση.

Από τον «κομμένο» στον λυτρωτή

Αυτή η ανατροπή είχε και το κατάλληλο πρόσωπο. Ο Ρόμαν Γιάρεμτσουκ βρισκόταν για εβδομάδες στο περιθώριο και αρχικά έμεινε εκτός ευρωπαϊκής λίστας. Ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί τού άνοιξε ξανά την πόρτα. Ο Ουκρανός πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στο 62ο λεπτό και στο 84’ πέτυχε με κεφαλιά το γκολ της νίκης.

Η δική του διαδρομή μέσα σε λίγες ημέρες μοιάζει με μικρογραφία του ίδιου του Ολυμπιακού: από την αμφισβήτηση στην επιστροφή και από την περιφέρεια στο κέντρο της ιστορίας.

Δίπλα του, ο Ρέμο Φρόιλερ επιβεβαίωσε ότι μπορεί να γίνει ο εγκέφαλος της νέας ομάδας. Με 50 εύστοχες πάσες σε 56 προσπάθειες, σωστές τοποθετήσεις, καθαρό μυαλό και την καθοριστική σέντρα για το 2-1, ο Ελβετός λειτούργησε σαν προπονητής μέσα στο γήπεδο.

Ο Γκονζάλες έφερε το παιχνίδι στα ίσα, ο Ζότα Σίλβα πάλεψε κάθε φάση, ο Ζέλσον συμμετείχε ενεργά στην κυκλοφορία και ο Έσε πρόσφερε την ισορροπία που επέτρεψε στον Φρόιλερ να κινηθεί ψηλότερα.

Κανείς δεν έκανε μόνος του την ανατροπή. Γι’ αυτό και η δήλωση του Αλγκουαθίλ είχε ουσία.

Η νίκη δεν έλυσε όλα τα προβλήματα

Το 2-1 δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός έγινε ξαφνικά άτρωτος. Η αποτελεσματικότητά του παραμένει ζήτημα. Δεν γίνεται να δημιουργεί 11 μεγάλες ευκαιρίες και να χρειάζεται γκολ στο 84’ για να κερδίσει. Δεν γίνεται επίσης να επιτρέπει στον αντίπαλο, με ελάχιστες επιθέσεις, να δημιουργεί τόσο καθαρές απειλές.

Ο νέος προπονητής χρειάζεται χρόνο, αλλά στον Ολυμπιακό ο χρόνος δεν χαρίζεται. Κερδίζεται με αποτελέσματα και πειστικές εμφανίσεις.

Η νίκη απέναντι στη Γιαγκελόνια, πάντως, απέδειξε κάτι βαθύτερο από μια τακτική βελτίωση! Αυτή η ομάδα διαθέτει ακόμη σφυγμό, χαρακτήρα και ένστικτο επιβίωσης.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να πέσει. Μπορεί να τραυματιστεί και να αμφισβητηθεί. Όποιος, όμως, βιαστεί να τον ξεγράψει, συνήθως καταλήγει να τον βλέπει να επιστρέφει.

Γιατί ο μεγάλος MVP δεν ήταν ο Γιάρεμτσουκ, ο Φρόιλερ ή ο Γκονζάλες. Ήταν ο Ολυμπιακός. Ένας σύλλογος που έχει μάθει να μετατρέπει την πίεση σε δύναμη και τις στάχτες του σε αφετηρία μιας νέας αναγέννησης.