Ολυμπιακός - Γιαγκελόνια: Το ποδόσφαιρο δεν παίχθηκε με τα πόδια

Με τι παίζεται το ποδόσφαιρο; Αν μόλις απάντησες «με τα πόδια», συγχαρητήρια... έχασες. Τα πόδια είναι εκτελεστικά όργανα. Το παιχνίδι παίζεται με το μυαλό. Γι' αυτό και οι παίκτες με υψηλό δείκτη νοημοσύνης (IQ) κάνουν τη διαφορά σχεδόν βαδίζοντας, όχι τρέχοντας, στον αγωνιστικό χώρο. 

Ναι, στο Ρέμο Φρόιλερ θέλω να αναφερθώ, και πάλι. Όπως πέρυσι αναφερόμουν στον Μεχντί Ταρέμι και τη σεζόν της κατάκτησης του Conference League από τον Ολυμπιακό στον Βιθέντε Ιμπόρα. Οι συγκεκριμένοι δεν έχουν μοναδικό κοινό το πέρασμά τους από την ομάδα του Πειραιά. Το βασικό τους κοινό είναι ότι μιλάμε για ποδοσφαιρικές ιδιοφυΐες. Παίκτες που κατανέμουν υπέροχα τις σωματικές τους δυνάμεις (σ.σ.: άπαντες ήρθαν στον Ολυμπιακό στα 33+ χρόνια) ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται για 90 λεπτά ακόμα και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπου ο γενικός κανόνας στο σύγχρονο ποδόσφαιρο λέει: απαιτούνται πολλά τρεξίματα και εντάσεις. 

Παίκτες σαν τους προαναφερθέντες βάζουν το μυαλό να τρέχει πάνω από το... όριο ταχύτητας για λογαριασμό και του σώματος. Αν ήμουν νέος παίκτης και ήθελα να γίνω κεντρικός χαφ, θα μελετούσα σε κάθε ματς, θα είχα καρφωμένα τα μάτια πάνω μου, στον Ρέμο Φρόιλερ. Μία διαρκής διδασκαλία είναι ο τρόπος που παίζει.

Σταματάω εδώ ωστόσο γιατί είναι άδικο. Ο Ολυμπιακός, συνολικά, έκανε μια μεγάλη προσπάθεια για να ανατρέψει το εις βάρος του 0-1 υποδεχόμενος τη Γιαγκελόνια και τελικά να κερδίσει 2-1 τους Πολωνούς στο Γ.Καραϊσκάκης και να κάνει νικηφόρα πρεμιέρα στη League Phase του Europa League. Αυτή η ανατροπή, αυτή η νίκη, ήρθε με κόπο. Με «αίμα». Ήρθε επειδή όλοι έδωσαν το κάτι παραπάνω. Όλοι οι παίκτες που έπαιξαν είτε βασικοί είτε ερχόμενοι από τον πάγκο. Φυσικά και ο νέος κόουτς, Ιμανόλ Αλγουαθίλ. Εννοείται και η κερκίδα που δεν θυμήθηκε τον προηγούμενο προπονητή αλλά επικεντρώθηκε στο τι κάνει ο τωρινός με την ομάδα.

Και η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν μικρές λεπτομέρειες για δεύτερο σερί ματς που «μαρτυρούν» την προσπάθεια που κάνει ο Βάσκος τεχνικός να αλλάξει την ομάδα. Να παράξει άλλο ποδόσφαιρο. Να παρουσιάσει διαφορετικό πρόσωπο από το κυνικό και αποτελεσματικό του Μεντιλίμπαρ. Αν προσέξατε, με το που έγινε η σέντρα του αγώνα δεν επιχειρήθηκε από τους ερυθρόλευκους βαθιά μπαλιά προς εξτρέμ ή φορ. Αντιθέτως η μπάλα, με μικρές πάσες αρχικά προς τα πίσω και ύστερα προς τους κεντρικούς, άρχισε να πηγαίνει εμπρός σιγά σιγά. Με μεθοδικό χτίσιμο επίθεσης. Και η πίεση ψηλά δεν έφτανε, συνήθως, ως τον τερματοφύλακα (θυμόμαστε πως πήγαινε ως εκεί δίχως... φρένα ο Ελ Καμπί) αλλά στο όριο της μεγάλης περιοχής όπου δύο παίκτες του Ολυμπιακού παραμόνευαν για το λάθος στην προσπάθειά του γκολκίπερ να πασάρει. Και φυσικά είδαμε τη μπάλα να κυκλοφορεί συνήθως μένοντας χαμηλά, στο χορτάρι και όχι στον αέρα. Όταν αυτό συνέβη, υπήρχε λόγος και τον εξήγησε όσο καλύτερα μπορούσε ο Φρόιλερ με την τέλεια ασίστ στο κεφάλι του Γιάρεμτσουκ για το νικηφόρο γκολ λίγο πριν από το φινάλε.

Πέρα από τον Φρόιλερ, στην πρώτη γραμμή των διακριθέντων περνάει αναμφίβολα ο Ζότα. Είτε έπαιξε στα άκρα είτε (μετά τις αλλαγές) πίσω από τον φορ πιο κεντρικά ήταν μια αστείρευτη πηγή ενέργειας, δημιουργίας και απειλής. Ο Πορτογάλος δείχνει και του λιμανιού και του σαλονιού ταυτόχρονα. Πέρα από τα όσα δεδομένα μπορεί να κάνει δημιουργικά - επιθετικά, θα τον δεις να σκίζεται για να κλέψει μια μπάλα, να βγάλει μια άμυνα. Από κοντά σε απόδοση ήταν και ο Ζέλσον που έτρεξε (ως συνήθως) πολύ και φύλαξε την καλύτερη ενέργεια για το τέλος αλλά το σουτ του Ρέτσου πήγε στο οριζόντιο δοκάρι και δεν έγινε το 3-1 για να πάρει διαστάσεις θριάμβου η νίκη. Θα πω ξανά ωστόσο αυτό που λέω συνήθως, ο Ζέλσον πρέπει να μπορέσει να μετατρέψει σε απείρως περισσότερη ουσία αυτή την τρελή ενέργεια που βγάζει στο γήπεδο. Να γράφει ασίστ και γκολ, μιλάμε για εξτρέμ και δη βασικό εξτρέμ του Ολυμπιακού.

Το λάθος Ορτέγκα, ο Μπρούνο και ο Σάλιακας

Προφανώς είναι περιττό να ειπωθεί πόσο κομβική είναι αυτή η νίκη. Πέρα από την ουσία, τους 3β. που βάζουν τον Ολυμπιακό από την 1η αγωνιστική στα ψηλά της βαθμολογίας, μιλάμε για νίκη ανακούφιση. Για νίκη οξυγόνο που του δίνει λίγο χρόνο που δεν υπάρχει και έχει ανάγκη αυτή η πολύ αλλαγμένη και νέα ομάδα. Έγραφα στο προηγούμενο blog ότι ειδικά τώρα ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη να βγουν μπροστά οι πιο παλιοί και έμπειροι παίκτες του. Και μιλούσαν για παίκτες που έχουν παλαιότητα στην ομάδα (π.χ. Ρέτσος, Πιρόλα, Τσικίνιο, Έσε, Ζέλσον) αλλά και παίκτες που είναι έμπειροι ως ποδοσφαιριστές (π.χ. Φρόιλερ, Ζότα αλλά όχι στον Ολυμπιακό. Σίγουρα αρκετοί εξεπλάγησαν που είδαν μια μεταγραφή 20 εκατ.τον Πουέρτα, να μένει εκτός 11άδας αλλά νομίζω την όποια χημεία των παλιών ήθελε να εκμεταλλευτεί ο Αλγουαθίλ. Αν υπήρχε ένας έμπειρος που επεφύλασσε δυσάρεστη έκπληξη αυτός ήταν ο Ορτέγκα με το λάθος (απομάκρυνση - πάσα) που έκανε στο γκολ των φιλοξενούμενων. Βεβαίως, αν παρατηρήσει κανείς τη φάση θα διαπιστώσει ότι ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού πίστευε - περίμενε από τον Μπρούνο να κατέβει προς τα κάτω. Να γυρίσει πρόσωπο προς τον Ορτέγκα να υποδεχθεί τη μπάλα και όχι να γυρίσει την πλάτη και να φύγει προς το κέντρο με συνέπεια να κλέψει αντίπαλος.

Κι αφού αναφερθήκαμε στον Μπρούνο, ο Αλγουαθίλ άλλαξε και τα δύο του ακραία μπακ βάζοντας τον Νιγηριανό αντί του Τικνιζιάν και τον Σάλιακα αντί του Πέντερσεν. Τελικά αναγκάστηκε να βάλει και τους άλλους. Ο Μπρούνο βγήκε στο ημίχρονο αφού στο 37' πήρε κίτρινη και ο προπονητής φοβήθηκε την αποβολή και ο Σάλιακας στο 81' αφού είχε... παραδώσει πνεύμα. Παρεμπιπτόντως, για την κίτρινη του Μπρούνο φέρει ευθύνη ο Σάλιακας που δεν τραβήχτηκε έγκαιρα ώστε να εκτεθεί σε θέση οφ σάιντ ο αντίπαλος που βγήκε στην πλάτη του Μπρούνο και ο Νιγηριανός αναγκάστηκε να του κάνει ένα δυνατό φάουλ και να τιμωρηθεί. Στην ίδια φάση μάλιστα ο Έλληνας μπακ είχε κακή τοποθέτηση και αμυντική αντίδραση αφού στην εκτέλεση του φάουλ αδράνησε και αντίπαλος πήρε μόνος κεφαλιά από τη μικρή περιοχή την οποία ευτυχώς για τον Ολυμπιακό μπλόκαρε ο Ορτέγκα. Ο Μανώλης γενικά έχει αρκετές καλές ενέργειες στα ματς του (και αμυντικά και επιθετικά) αλλά πάντα εμφανίζει και κάποιες κακές στιγμές. Πιθανώς να είναι και θέμα αντοχών, θα φανεί στην πορεία. Προφανώς η έως τώρα παρουσία του κρίνεται πολύ θετική.

Καταλήγοντας, ο Ολυμπιακός πήρε μια σημαντική, για χίλιους λόγους, νίκη. Μάλιστα, τελικά, ο τρόπος με τον οποίο ήρθε (βρέθηκε πίσω στο σκορ και έκανε ανατροπή) της δίνει μεγαλύτερη αξία και του δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια. Εννοείται πως ο αγώνας στη Λιβαδειά που ακολουθεί είναι μονόδρομος αναφορικά με το αποτέλεσμα. Νίκη μόνο.

ΥΓ: Αναφέρθηκα, μετά το ματς με τον ΟΦΗ, αναλυτικά στα πολλά καλά που έκανε ο Φρόιλερ (σ.σ.: πόσες φορές τροφοδότησε εντός περιοχής φορ και εξτρέμ) και ταυτόχρονα υπογράμμισα ότι ο Ελβετός ήταν σαφώς καλύτερος από τον Πουέρτα. Ε γι' αυτό και δεν αισθάνθηκα καμία έκπληξη που με την Γιαγκελόνια ο δεύτερος έμεινε στον πάγκο και έπαιξε λίγο άλλαγή.

ΥΓ2: Ο Τσικίνιο βγάζει, επιτέλους, αγωνιστικό νεύρο. Προσπαθεί, δεν είναι εκείνο το περυσινό... φάντασμα που περιφέρονταν άσκοπα στο γήπεδο, σχεδόν βαδίζοντας. Όμως ακόμα και τώρα οφείλει να βελτιωθεί. Να μη χάνει ευκαιρίες σαν αυτές που διαρκώς του παρουσιάζονται στα ματς με τζούφια τελειώματα. Πρέπει να σκέφτεται γρήγορα και να δρα πιο γρήγορα. Και να δρα καλύτερα.

ΥΓ3: Έγραψα νωρίτερα για δύο σημαντικές αμυντικές αδράνειες του Σάλιακα στην ίδια φάση που στοίχισαν μια κίτρινη στον Μπρούνο και μια ευκαιρία για τη Γιαγκελόνια. Μην ξεχάσουμε και τη φάση του 16' όταν οι Μπρούνο, Τσικίνιο και Γκονζάλες συνδυάστηκαν ωραία και η μπάλα έφτασε στον Σάλιακα εντός περιοχής και έκανε ένα κάκιστο τελείωμα (ούτε τελική ούτε πάσα) με τη μπάλα να περνάει ουσιαστικά παράλληλα από την εστία της πολωνικής ομάδας αν και ήταν μόνος.

ΥΓ4: Ο Ολυμπιακός τέλειωσε το ματς με 25 τελικές και η Γιαγκελόνια με 4 (62-12 οι επιθέσεις) ενώ τα κόρνερ ήταν 13-0 αντίστοιχα. Πόσο κρίμα θα ήταν να μην κερδίσει. Και πόσο κρίμα είναι που δεν παίρνει περισσότερα από τόσες στημένες μπάλες.

ΥΓ5: Ο ζήλος του Ολυμπιακού για τη νίκη φανερώνεται και από τις ανακτήσεις μπάλας, είχε 40 η Γιαγκελόνια 32.

ΥΓ6: Στο λίγο που έπαιξε ο Μπέιλι, νομίζω, επιβεβαίωσε πόσο ανέτοιμος είναι ακόμα από κάθε πλευρά. Πάντως ακόμα κι έτσι μια καλή σέντρα την έβγαλε στον Ζότα για μια τελική του που μπλοκαρίστηκε.

ΥΓ7: Γράφω στον τίτλο και στην αρχή του κειμένου ότι κόντρα στη Γιαγκελόνια επιβεβαιώθηκε ότι το ποδόσφαιρο δεν παίζεται με τα πόδια αλλά πρωτίστως με το μυαλό. Και με την καρδιά και με την ψυχή να συμπληρώσω. Τα πόδια είναι απλά εκτελεστικά όργανα. Ό,τι τους πεις θα κάνουν.