Ποιανού Ολυμπιακό είδαμε; Η επιλογή του καθενός και το ξύσιμο στην πληγή

Όσοι μπαίνετε στον κόπο να με διαβάζετε ξέρετε πως γράφω αυτό που αισθάνομαι και σκέφτομαι δίχως να με νοιάζει αν θα αρέσει σε πολλούς ή λίγους. Δίχως, παράλληλα, να δίνω σημασία και στο ποιοι είναι εκείνοι που μπορεί να αισθανθούν άνετα ή ενοχλημένοι. Πιστέψτε με, το πιο εύκολο σήμερα είναι να γράψεις - πεις πράγματα που θα σε κάνουν αρεστό στη συντριπτική πλειοψηφία. Μια γρήγορη γύρα στα social media (και τα ερτζιανά του ραδιοφώνου) αμέσως μετά τα ματς των ερυθρόλευκων σου δίνουν ό,τι χρειάζεσαι για να γίνεις ο «πέστα γίγαντα» και να πλημμυρίσεις like και καρδούλες. Αφού έκανα μια διευκρίνιση που θεωρώ απαραίτητη, ας προχωρήσω στο θέμα.

Στο ματς του Ολυμπιακού με τον ΟΦΗ (0-1), ένα ματς στο οποίο ντεμπούταρε ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ και διαπίστωσε με τον πλέον σκληρό τρόπο ότι έχει να ανέβει έναν αληθινό Γολγοθά για να μετατρέψει το μάτσο ποιοτικών παικτών σε καλή ομάδα, συνέβη κάτι αδιανόητο. Αδιανόητο θεωρώ να αποθεώνεται ο προηγούμενος προπονητής στο ντεμπούτο ενός νέου προπονητή. Ελάτε στη θέση του Ιμανόλ εκείνη τη στιγμή στον πάγκο. Και να συμβαίνει αυτό σε μια ώρα που χάνει η ομάδα, όχι όταν κερδίζει και το «Μεντιλίμπαρ οε οε οε» αποτελεί, τρόπον τινά, ένα τελευταίο «χειροκρότημα» για τον προηγούμενο τεχνικό. Εγώ ξέρω ότι στη δύσκολη θες στήριξη, όχι... ξύσιμο στην «πληγή».

Δύο μέρες πριν από το ματς με τον ΟΦΗ, είχα γράψει (στο Facebook) το εξής: «Κι επειδή η στατιστική δεν είναι με το μέρος του Αλγκουαθίλ (σ.σ.: μετά από προπονητή που μακροημερεύει χρειάζονται αρκετές... δοκιμές έως ότου βρεθεί ο επόμενος που στεριώνει) θα χρειαστεί στήριξη χωρίς ενστάσεις. Αληθινή στήριξη και όχι στην πρώτη στραβή να γεμίζει ο τόπος νοσταλγούς του Μέντι». Αυτό ακριβώς εννοούσα, αυτό ακριβώς έβλεπα να έρχεται και προειδοποίησα. Καλό λοιπόν τώρα είναι να κλείσουν όλοι μια και καλή το άλμπουμ με τις αναμνήσεις από τον Μέντι (ας το ανοίξουν σε μια άλλη στιγμή, που δεν θα κάνει κακό) και να πάνε παρακάτω γιατί όσο μένουν στο παρελθόν τόσο δυσκολότερη θα γίνεται η αλλαγή σελίδας.

Ο Ολυμπιακός στη... μετάβαση, ο κάκιστος Φορτούνης και ο Αθανασίου

Στο καθαρά αγωνιστικό, ο 55χρονος τεχνικός προσπάθησε να βάλει από την αρχή τα δικά του στοιχεία όπως αυτό το κάτι σαν (έτσι έμοιαζε) 4-1-4-1 που επέλεξε ως διάταξη. Και στην πορεία επίσης το προσπάθησε όσο πήγαινε με τις αλλαγές. Τις πρώτες του μάλιστα τις είχε αποφασίσει και ετοιμάσει ακριβώς πριν έρθει το 0-1 του ΟΦΗ στο 66'. Το νέο ωστόσο θέλει χρόνο. Για να ξεμάθει μια ομάδα που ποτίστηκε με τη λογική και τη σφραγίδα του προηγούμενου προπονητή της επί 2,5 χρόνια, απαιτείται να κυλήσει νερό στο αυλάκι. Το ποδόσφαιρο στην αληθινή ζωή απέχει έτη φωτός απ' αυτό στις παιχνιδομηχανές όπου πατάς ένα κουμπί και όλα γίνονται.

Σ' αυτό το πρώτο δείγμα του Ολυμπιακού, που θέλει να αλλάξει, είδα -εύλογο και αναμενόμενο- μπέρδεμα. Παίκτες να «τρακάρουν» μεταξύ τους. Το έκανε χειρότερο (και γι' αυτό απορώ και με τη χρησιμοποίησή του ως βασικού αλλά και με το ότι έμεινε τόσο πολύ στο ματς) ο Φορτούνης ο οποίος πήγαινε όπου ήθελε και η εμφάνισή του ήταν κάκιστη. Πρέπει να ήμουν ο μόνος που έγραφα τον προηγούμενο καιρό για τις παρατηρήσεις που του είχε κάνει ο Μεντιλίμπαρ μετά από τουλάχιστον δύο ματς και οι οποίες ανέτρεπαν τα περί ελεύθερου που υποτίθεται είχε να κινείται όπου θέλει. «Πρέπει να είσαι κι εσύ μέρος της τακτικής, δεν μπορείς να πηγαίνεις όπου θέλεις στο ματς, μείνε πιστός σ' αυτά που έχουμε πει», του έλεγε ο πρώην κόουτς του Ολυμπιακού αφού άφηνε διαρκώς τη θέση του ο 34χρονος παίκτης. 

Όπως έκανε και κόντρα στον ΟΦΗ με μηδενική αποτελεσματικότητα. Αντιθέτως, «πούλαγε» διαρκώς μπάλες και οι σέντρες του (και τα στημένα) ήταν απογοητευτικές, κάποιες απευθείας άουτ. Η τελευταία κατοχή που έχασε (που ήταν και συνάμα προϋπόθεση για σκοράρισμα) ήταν ακριβώς πριν από το γκολ των φιλοξενούμενων και την αντικατάστασή του. Ο Φρόιλερ με έξοχο τάκλιν έκλεψε τη μπάλα και την προώθησε προς την περιοχή. Διαγώνια δεξιά έγινε κάτοχος ο Φορτούνης ο οποίος, αντί να πασάρει κάπου ή να τελειώσει τη φάση, επιχείρησε να περάσει (από πάνω ή... μέσα θα σας γελάσω) από αντίπαλο που είχε ξαπλώσει κάνοντας τάκλιν και δεν τα κατάφερε. Ο ΟΦΗ πήρε τη μπάλα, έκανε την... κατεβασιά και έγινε το 0-1.

Ο Ελβετός, παρεμπιπτόντως, ήταν ο μοναδικός ίσως που έπαιζε ορθολογικά. Ο μοναδικός που πήγε σωστά τη μπάλα στη μεγάλη περιοχή. Μοναδικός είπα; Γράψτε λάθος. Το έκανε 2-3 φορές και ο Ρέτσος με αποκορύφωμα την έξοχη ψηλοκρεμαστή κάθετη στον Γκονζάλες στο 59'. Δυστυχώς ο Μεξικάνος έχασε το κοντρόλ και τον πρόλαβε ο τερματοφύλακας. Μιλάμε για φάση τετ-α-τετ. Όσον αφορά στον Φρόιλερ, στο 23' έκλεψε τη μπάλα λίγο έξω από την περιοχή του ΟΦΗ και έδωσε στον Φορτούνη. Εκείνος απώλεσε ξανά την κατοχή επιλέγοντας να τελειώσει τη φάση (κι ενώ ήταν μπλοκαρισμένος) αντί να ψάξει κάποια πάσα. Το ίδιο έκανε ο Φρόιλερ και στο 27'. Έδωσε στον Τσικίνιο κι αυτός στον Ζότα που μπήκε στην περιοχή, διαγώνια και αριστερά, αλλά η τελική του πάλι κοντραρίστηκε. Στο 30' ο Φρόιλερ, όντας στο όριο της μεγάλης περιοχής, πάσαρε έξοχα σε Τσικίνιο και Ζότα που ήταν στη μικρή περιοχή αλλά μπερδεύτηκαν και τελικά δεν έκανε τελική κανείς από τους δύο. Και στο 36' πάλι νέα έξοχη κάθετη του Ελβετού, προς τον Ζότα από αριστερά, εκείνος σέντραρε παράλληλα για να φτάσει στο β' δοκάρι όπου ήταν ο Πέντερσεν. 

Εκεί ο Νορβηγός, αντί να δώσει στον Φρόιλερ πάλι που είχε κάνει βήματα πίσω για να ξεφύγει από το «μπούγιο» (μαζεμένοι πολλοί παίκτες) της μικρής περιοχής ώστε να έχει πεδίο να σουτάρει, προσπάθησε να σκοράρει και μπλοκαρίστηκε με συνέπεια να χαθεί η ευκαιρία και ο 34χρονος χαφ να μείνει με σηκωμένα χέρια ζητώντας τη μπάλα.

Ενέργεια και διάθεση είχε και ο Ζότα αλλά αυτή τη φορά όχι την αποτελεσματικότητα και την ουσία προηγούμενων εμφανίσεών του. Το μπέρδεμα που λέγαμε νωρίτερα. Όσον αφορά στον Τσικίνιο, το προσπάθησε αλλά κι εκείνος έψαχνε τον νέο ρόλο. Βασικά νομίζω, ακόμα, ψάχνει τον παλιό καλό εαυτό του. Και δεν τον έχει βρει. Αντιθέτως συνέχισε κόντρα στον ΟΦΗ κάτι ανησυχητικό που άρχισε πέρυσι, να γίνεται αναγκαστική αλλαγή με μυϊκή ενόχληση.

Και είναι βέβαιο ότι πολύς κόσμος αναρωτιέται: τελικά ποιόν Ολυμπιακό είδαμε με τον ΟΦΗ; Του προηγούμενου προπονητή ή του νέου; Η απάντηση, νομίζω, είναι αυτή: ούτε του πρώην ούτε του νυν τον Ολυμπιακό είδαμε. Είδαμε έναν Ολυμπιακό που βρίσκεται στο ενδιάμεσο, στη μετάβαση. Γι' αυτό και έδειχνε ακόμα πιο δυσλειτουργικός από τον Ολυμπιακό του πρώην. Έγραψα και στην αρχή ότι μια ομάδα που σφραγίστηκε τόσο έντονα από τον Μεντιλίμπαρ δύσκολα θα αλλάξει ταυτότητα σε μια νύχτα. Κάθε μεγάλος και επιτυχημένος κύκλος προπονητή όταν κλείνει δείχνει να αμπαρώνει τις πόρτες και να πετάει και τα κλειδιά. Και ο επόμενος - οι επόμενοι πασχίζουν έως ότου βρουν το αντικλείδι.

Και τώρα εσύ που με διαβάζεις, επιβάλλεται να κάνεις μια επιλογή. Πως θα φερθείς σ' αυτή τη μετάβαση; Θα συνεχίσεις να «δικάζεις» για συμπεριφορές και αποφάσεις που έχουν ήδη συμβεί; Θα κρατήσεις το άλμπουμ με τις αναμνήσεις ανοιχτό; Ή θα βοηθήσεις, με τον μοναδικό τρόπο που μπορείς, χειροκρότημα, υπομονή και στήριξη, τον επόμενο προπονητή (που δεν φταίει και σε τίποτα στο κάτω κάτω) ώστε να φτιάξει ένα άλλο, νέο, άλμπουμ με υπέροχες αναμνήσεις; Εγώ δεν μπορώ να επιβάλλω τίποτα και σε κανέναν. Το λειτουργικό του εγκεφάλου σου, θα σου πει τι θα κάνεις. Πως θα πορευτείς.

ΥΓ: Και στο ματς με τον ΟΦΗ επιβεβαιώθηκε ότι ο Ολυμπιακός έχει επιλέξει έναν εξαιρετικό τερματοφύλακα. Η ομάδα του Ηρακλείου θα είχε προηγηθεί στην αρχή του ματς αν ο Ορτέγκα δεν έκανε εκείνη την εξαιρετική απόκρουση με το δεξί χέρι που έστειλε τη μπάλα στη ρίζα του δεξιού δοκαριού του.

ΥΓ2: Δεν θα σας αρέσει αυτό που θα γράψω αλλά θα το γράψω: ο Γκαρθία που έχει εμπειρία και χαρακτήρα και καλή προωθητική πάσα με τη μία θα βοηθούσε περισσότερο από τον Έσε τη στιγμή που μπήκε. Παρεμπιπτόντως, ο Αργεντινός δεν είχε μισή θετική ενέργεια όσο έπαιξε δίνοντας συνέχεια και σε προηγούμενα δείγματά του.

ΥΓ3: Ο Τικνιζιάν αποτελεί μία ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Έχει και θράσος και ειδικά σ' αυτή τη φάση, είναι καλό. Απλά πρέπει να είναι λίγο πιο προσεκτικός στα μετόπισθεν και να μην παρα-ενθουσιάζεται.

ΥΓ4: Ο Πουέρτα το πάλεψε αλλά η εμφάνισή του δεν είχε καμία σχέση μ' εκείνη του κυπέλλου κόντρα στον Βόλο. Ο Φρόιλερ ήταν σαφώς ο καλύτερος σε απόδοση χαφ μεταξύ των δύο.

ΥΓ5: Για τον Γιάρεμτσουκ δεν θα ξαναγράψω κάτι. Τη γνώμη μου, την ξέρετε. Αν αποφάσιζα, θα είχε τελειώσει προ πολλού από τον Ολυμπιακό.

ΥΓ6: Όπως στο Βόλο που στοίχισε εν τέλει γκολ, έτσι και με τον ΟΦΗ ο Ρέτσος έκανε ένα λάθος γύρισμα προς τον Ορτέγκα. Μόνο που τότε τη μπάλα την έστελνε προς τα δίχτυα, με τους Κρητικούς την έστελνε κόρνερ. Νομίζω η θολούρα που έχει η ομάδα σ' αυτή τη φάση αποτυπώνεται σ' αυτές τις φάσεις του Παναγιώτη. Μην πέσουμε να τον... φάμε όμως, έτσι;

ΥΓ7: Ο Πιρόλα εν τω μεταξύ, τη γκαντεμιά κουβαλάει. Όλο σπάει το κεφάλι του και ματώνει. Ξεμάτιασμα ξέρει κανείς;

ΥΓ8: Επειδή το άκουσα - διάβασα πολύ, νομίζω ότι ο Αθανασίου δεν ήθελε να πάρει καμία... εκδίκηση από κανέναν. Εξάλλου δεν ήταν στον πάγκο του Ολυμπιακού ο Μεντιλίμπαρ ο οποίος, υποτίθεται, δεν τον ήθελε στην ομάδα. Ο Αθανασίου έκανε το καλύτερο που μπορούσε, και καλά έκανε, για την ομάδα που παίζει τώρα.

ΥΓ9: Προσωπικά νομίζω τους έμπειρους κι αυτούς που έχουν προσωπικότητα και χαρακτήρα έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός ώστε να πάρει τις πρώτες νίκες, έστω και χωρίς να θαμπώσει, και ύστερα να ενσωματωθούν οι υπόλοιποι. Σταδιακά.