Λοιπόν, σε αντίθεση με την πλειοψηφία που από τη μία στιγμή στην άλλη «ξέρει» και αναλύει παίκτες που μέχρι χθες δεν είχε καν ακούσει (να 'ναι καλά τα βιντεάκια στο youtube), προσωπικά παραδέχομαι διαρκώς ότι: δεν ξέρω. Δεν ήξερα τον παίκτη Γκουστάβο Πουέρτα μέχρι να τον ακούσω ως υποψήφιο προς απόκτηση από τον Ολυμπιακό. Συγνώμη κιόλας αλλά δεν τον ήξερα. Ένοχος. Ούτε φαν της Ρασίνγκ Σανταντέρ ήμουν για να βλέπω πέρυσι τα ματς της στη La Liga ούτε καμιά πρεμούρα είχα στο πρόσφατο Μουντιάλ να δω την Εθνική Κολομβίας.
Άρα ό,τι είδα χθες (8/9) στο ματς του Ολυμπιακού με τον Βόλο στο Γ.Καραϊσκάκης για το κύπελλο ήταν η πρώτη μου «γεύση» από τον 23χρονο χαφ που αποτελεί πια τη μεταγραφή ρεκόρ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ξέρετε κάτι; Καλύτερα έτσι. Για μένα ο Πουέρτα ήταν σα μια λευκή κόλλα χαρτί. Έχω «σημειώσεις» μόνο απ' αυτό το ματς. Ούτε επιλεγμένα βίντεο με highlights ούτε τίποτα. Άρχισα να σχηματίζω γνώμη για το -μεταγραφικό- σίριαλ του καλοκαιριού σ' αυτο ματς.
Διαβάστε επίσης...
Δεν το περίμενα αλλά ενθουσιάστηκα. Είχα κολλήσει το βλέμμα μου πάνω του. Μέχρι το 7ο λεπτό είχε 3 κλεψίματα! Ύστερα ήρθαν 2 ανακτήσεις. Ήρθαν κι άλλα κλεψίματα. Κι άλλες ανακτήσεις. Ήρθε και το υπέροχο τελείωμα στο γκολ του. Το πιο σημαντικό όλων είναι ότι, αν και μόλις 23 ετών, ο Πουέρτα έχει κάτι που απαιτείται από έναν καλό και ηγετικό κεντρικό χαφ. Διάθεση να πάρει πρωτοβουλία, να μην κρυφτεί. Και φυσικά διάθεση να κατευθύνει την ομάδα. Κάτι που έκανε ο Ιμπόρα. Κάτι που κάνει και ο (έξω από 'δω για την πλειοψηφία) Γκαρθία. Διέκρινα «διάβασμα» του παιχνιδιού. Συνήθως ήταν εκεί που έπρεπε, όταν έπρεπε.
Σταματάω εδώ. Δεν λέω άλλα. Ήταν απλά το πρώτο δείγμα. Σ' ένα ματς κυπέλλου με έναν ελλιπή Βόλο. Ενθουσιάστηκα αλλά δεν πρέπει να το πω. Μην το πείτε παραέξω, μεταξύ μας αυτό. Και νομίζω θα ενθουσιαστώ πολύ περισσότερο αν δω, σε σερί ματς ώστε να αποκτήσουν χημεία, Πουέρτα και Φρόιλερ μαζί. Με Σα μπροστά τους.
Κατά τα άλλα, το ματς δεν αντέχει πολύ σε κριτική. Ο Ολυμπιακός έδειχνε να φέρει το γνωστό βάρος έως ότου βάλει το 1ο γκολ και ύστερα ήταν ολοφάνερα απελευθερωμένος και το ματς έγινε πιο ελκυστικό και διασκεδαστικό για το κοινό. Στην πραγματικότητα, παραέγινε διασκεδαστικό και χαλαρό και ο Βόλος το εκμεταλλεύτηκε με συνέπεια να μετατρέψει το 3-0 στο πολύ τιμητικό 3-2. Αλλά ΟΚ, μην τρελαθούμε. Δεν ήταν αυτό το δείγμα απόδειξη ότι ο Ολυμπιακός έχει αμυντικά προβλήματα. Να δεχθούμε ότι συχνά κάνει κουτουράδες, ατομικές (σαν την πρόσφατη του Ρέτσου) ή ομαδικές αλλά δεν ήταν απόδειξη η χαλάρωση με το Βόλο χθες.
Α, προφανώς δεν πρέπει να λησμονήσω να αναφερθώ στον Γκονζάλες. Ήταν απογοητευτικό το τελείωμά του στο 32', σε φάση επί της ουσίας τετ-α-τετ να πλασάρει τόσο χαλαρά πάνω στον τερματοφύλακα του Βόλου. Από την άλλη ήταν σπουδαίο ότι ένας φορ που μόλις ήρθε σε μια πλήρως ανακαινισμένη ομάδα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού σκοράρει δύο γκολ και μοιράζει και μία ασίστ. Παρεμπιπτόντως, δεν το είχα παρατηρήσει, και γι' αυτό δίνω το credit στον καλό φίλο και συνάδελφο Γιώργο Νοικοκύρη που το επεσήμανε σε γραπτό του, ο Μεξικάνος δείχνει μια ιδιαίτερη ικανότητα να σκοράρει δεχόμενος σέντρες στο β' δοκάρι. Το έκανε με την ΑΕΛ, το έκανε όπως έγραψε ο Γιώργος και στην έως τώρα καριέρα του. Για να δούμε και τη συνέχεια.
ΥΓ: Την άποψή μου για το θέμα Γιάρεμτσουκ την έχω καταθέσει σε προηγούμενο blog. Αν αποφάσιζα, όχι φανέλα σε επίσημο ματς δεν θα φορούσε ξανά, ούτε φανελάκι προπόνησης αφού η συμπεριφορά του, στη δική μου οπτική, ήταν έλλειψη σεβσμού προς το κλαμπ. Αλλά εγώ είμαι εγώ και δεν έχει αξία η άποψή μου. Αξία έχει η γνώμη εκείνου που πληρώνει.
ΥΓ2: Παρεμπιπτόντως αυτές οι σέντρες που τόσο έχουν επικριθεί, όπως και τα γεμίσματα του τερματοφύλακα απευθείας στην επίθεση, μια χαρά σούπερ ευκαιρίες «γέννησαν» για τον Ολυμπιακό και κόντρα στο Βόλο. Στο χαμένο τετ-α-τετ του Γκονζάλες στο 32', η τροφοδοσία στον φορ έγινε με βολέ απευθείας από τον τερματοφύλακα, Πόποβιτς. Το 2-0 ήρθε από σέντρα του Πέντερσεν. Στο 60' από νέο βολέ του Πόποβιτς βγήκε και πάλι μια σπουδαία ευκαιρία αλλά η τελική επιλογή του Φορτούνη ήταν κακή.
ΥΓ3: Συγνώμη αλλά κάτι δεν καταλαβαίνω με τον Φίλη και την αποθέωση που γνωρίζει. Όχι, προφανώς κι εγώ, όπως όλοι, βλέπω το ταλέντο του παιδιού. Εσείς όμως που λέτε να μην του «τρώνε» άλλοι το χρόνο, πλην του κυπέλλου όπου είναι υποχρεωτικό να παίζει, αναρωτηθήκατε ποιός θα πρέπει να μένει εκτός για να παίζει βασικός σε πρωτάθλημα ή Ευρώπη; Να μείνει εκτός ο Πουέρτα; Ο Φρόιλερ; Ο Έσε; Ο Σιπιόνι; Τον Γκαρθία δεν τον αναφέρω καν. Λοιπόν; Απάντηση έχετε; Γιατί ωραία λέμε τις μεγάλες κουβέντες αλλά στην πράξη πως εφαρμόζονται αυτές; Φανταστείτε να μην είχε φύγει και ο Μουζακίτης δηλαδή...

ΥΓ4: Ναι, ο Σα ακόμα δεν έχει αποδώσει σύμφωνα με αυτά που λέγονται από ειδικούς για το ταλέντο του. Όμως ένας παίκτης που δεν είναι αδιάφορος και σκίζεται διαρκώς στα ματς, αξίζει σεβασμό και η λογική λέει ότι κάποια στιγμή θα βρει ρυθμό και ρόλο στο σύνολο.
ΥΓ5: Μιλάμε διαρκώς για τον Φίλη και ολοκάθαρα αδικούμε τον Κουτσογούλα νομίζω. Δεν υστερεί, έχει πολύ καλό πακέτο.
Super League
Premier League
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων
Champions League
Europa League
UEFA Conference League
Bundesliga
Serie A
La Liga
Ligue 1
Superleague 2
Κύπελλο Ελλάδας
Euroleague
Basket League
NBA
Eurocup
Basketball Champions League
Volley
Tennis
Πόλο
Στίβος
Αυτοκίνητο