Μπορεί η ψυχή ενός ανθρώπου να γεννηθεί ξανά μέσα από τις στάχτες μιας από τις πιο μαύρες αεροπορικές τραγωδίες στην ιστορία του αθλητισμού; Η ιστορία του Ζάκσον Φόλμαν, του τερματοφύλακα της Τσαπεκοένσε που έχασε το πόδι του στον θάνατο αλλά βρήκε τη φωνή του για να υμνήσει τη ζωή, αποδεικνύει ότι η πίστη και το γνήσιο πάθος για ότι κάνεις μπορούν να νικήσουν ακόμα και το πιο σκληρό πεπρωμένο!

Πίσω στο 2016, ο κόσμος πάγωσε όταν το αεροπλάνο που μετέφερε την «Τσάπε» στον μεγαλύτερο αγώνα της ιστορίας της συνετρίβη στα βουνά του Μεντεγίν, ξεκληρίζοντας σχεδόν ολόκληρο τον σύλλογο. Ο Φόλμαν ήταν ένας από τους μόλις έξι ανθρώπους που βγήκαν ζωντανοί από εκείνο το κολασμένο σκοτάδι. Ο ακρωτηριασμός του δεξιού του ποδιού έβαλε βίαιο τέλος στα ποδοσφαιρικά του όνειρα, όμως μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου, κρατώντας μια κιθάρα και έχοντας την ακλόνητη πίστη του στον Θεό, αποφάσισε να μην παραδοθεί.

Σήμερα, ο Φόλμαν έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο αγαπημένους τραγουδιστές της Βραζιλίας, κερδίζοντας μέχρι και το εθνικό μουσικό σόου "PopStar", ενώ παράλληλα γυρίζει τον κόσμο ως ιεροκήρυκας και ομιλητής, μετατρέποντας το βίωμά του σε πνευματικό κεφάλαιο ελπίδας για εκατομμύρια ανθρώπους. Και η μοίρα τα έφερε έτσι, ώστε η αγαπημένη του Τσαπεκοένσε, αφού πάλεψε για χρόνια με τις διοικητικές και αθλητικές πληγές εκείνης της καταστροφής, να επιστρέψει φέτος πανηγυρικά στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας, έτοιμη να δώσει έναν συγκλονιστικό, επετειακό αγώνα σε 12 μέρες!

Για τον Φόλμαν όλα ξεκίνησαν από το Σαπεκό, μια μικρή επαρχιακή πόλη χαμένη βαθιά στην ενδοχώρα της Σάντα Καταρίνα, στον Νότο της Βραζιλίας. Η περιοχή αυτή έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: είναι η πιο «Γερμανική» πολιτεία εκτός Ευρώπης, γεμάτη με απογόνους μεταναστών που κουβαλάνε μια κουλτούρα ατσάλινης πειθαρχίας και εργατικότητας. Αυτό ακριβώς το DNA κουβαλάει και ο ίδιος ο Ζάκσον Φόλμαν (γερμανικής καταγωγής, όπως προδίδει και το επίθετό του). Αυτή η επαρχιακή, «σιδερένια» νοοτροπία του Νότου ήταν που κράτησε τον σύλλογο όρθιο, αλλά και που έδωσε στον Φόλμαν το πείσμα να μην λυγίσει ποτέ, παρά τη γεωγραφική απομόνωση ανάμεσα στους λόφους που ανάγκασε την ομάδα, τον Νοέμβριο του 2016, να πάρει εκείνη τη μοιραία πτήση για το Μεντεγίν.

Η «Τσάπε» επιστρέφει στο Μεντεγίν για έναν επετειακό αγώνα κόντρα στην Ατλέτικο Νασιονάλ, την ομάδα που θα αντιμετώπιζε τότε και η οποία ζήτησε να της δοθεί το τρόπαιο! Δέκα χρόνια μετά, οι δύο σύλλογοι ενώνονται ξανά στο ίδιο γήπεδο κάτω από το σύνθημα «Δύο φανέλες, μια ιστορία που ξεπερνά το ποδόσφαιρο».

Όταν βλέπεις τον Φόλμαν να τραγουδάει και την ομάδα της Σάντα Καταρίνα να πετάει ξανά στο Μεντεγίν, καταλαβαίνεις τη δύναμη αυτού του παιχνιδιού. Αυτός ο αγώνας δεν είναι απλά μια υπενθύμιση της απώλειας, αλλά ένας θρίαμβος της ίδιας της ζωής. Το Γεωγραφόμπαλο υποκλίνεται στον άνθρωπο που νίκησε τον θάνατο και στην ομάδα που δεν σταμάτησε ποτέ να πετάει ψηλά!

Υ.Γ. Ο Παυλίδης τραγούδησε: Ο χρόνος πίνει σκυφτός

Απ' το νερό της πηγής σου το αθάνατο

Παραπατάει καθώς

Βγάζει τη γλώσσα γελώντας στο θάνατο...

Ζάκσον Φόλμαν Τσαπεκοένσε