Για να κατανοήσουμε τα αίτια της σοβαρότερης διπλωματικής κρίσης, ανάμεσα στο Μαρόκο και την Ισπανία, αλλά και την Ισπανία με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επιστρέψουμε στη νύχτα της 30ης, προς 31ης Ιουλίου όταν περισσότεροι από 72.000 Μαροκινοί κατέκλυσαν και εισέβαλλαν, κολυμπώντας την αυτόνομη, ισπανική πόλη Θέουτα.

 Που γεωγραφικά βρίσκεται στην Αφρική, αλλά νομοθετικά υπάγεται στην Ισπανία, όπως Ισπανοί υπήκοοι είναι και οι 85.000 άνθρωποι που εδώ και αιώνες ζουν στη μικρή, μόλις 18χλμ έκτασης, πόλης. Είναι, δηλαδή μία από τις κλασικότερες περιπτώσεις «εξκλάβιου» (περιοχή μέσα σε αλλοεθνές έδαφος, αποσπασμένη και χωρίς χερσαία σύνδεση με το κυρίως κράτος), όπως ακριβώς το Γιβραλτάρ, που ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά βρίσκεται σε ισπανικό έδαφος ή την Αλάσκα, που ανήκει στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σε καναδικά εδάφη.

 Ο μαζικός κατακλυσμός της Θέουτα, από χιλιάδες Μαροκινούς που με μία απλωτή ονειρεύονταν ένα καλύτερο αύριο στην Ευρώπη δυστυχώς δεν εξελίχθηκε όπως το είχαν σχεδιάσει. Από τους 72.000, οι τοπικές αρχές κατάφεραν ν’ απορροφήσουν μόνο 5.000 ανθρώπους, οι υπόλοιποι επέστρεψαν με συνοπτικές διαδικασίες, σε κάποιες περιπτώσεις και με τη χρήση βίας, στο Μαρόκο ενώ 100 συνάνθρωποί μας χάθηκαν και πνίγηκαν στα ταραχώδη νερά του Πορθμού του Γιβραλτάρ.

 Δύσκολο, έως αδιανόητο, όταν έχουν υπάρξει τόσα θύματα να μην εμπλακούν η Κοινωνία με την Πολιτική, αδύνατον να μην πάρει θέση και το ποδόσφαιρο, μάλιστα η μπάλα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας που κατά συνέπεια καθρεπτίζεται στη Liga μίας από τις πλουσιότερες και σημαντικότερες βιτρίνες της Γηραιάς Ηπείρου.

 Μηνύματα στήριξης προς τον δράμα της Θέουτα στάλθηκαν απ’ όλα τα ισπανικά γήπεδα. Ενώ η ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δεν στάθηκε εμπόδιο στην πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τη Βαλένθια, τη Μούρθια και τη Σεβίλλη βάση της οποίας, πριν από κάθε παιχνίδι όλοι οι ποδοσφαιριστές να φορέσουν μία φανέλα με την επιγραφή «Todos somos Ceuta», είμαστε όλοι με την Θέουτα.

 Οι περισσότεροι το τήρησαν. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Ραφαέλ Λουθάν και ο προπονητής, Ντε Λα Φουέντε πέταξαν, συμβολικά με ελικόπτερο στη Θέουτα. Η Μπαρτσελόνα αρνήθηκε κάθε ανάμιξη, η Ρεάλ Μαδρίτης όμως όχι αν και οι Εμπαπέ, Βινίσιους, Κονατέ προτίμησαν να εμφανιστούν στο γήπεδο, ναι μεν ντυμένοι με τη συγκεκριμένη φανέλα, αλλά με αναδιπλωμένο το μήνυμα που θα’ πρεπε να επιδείξουν.

 Οι οπαδοί των «Merengues» πάντως, για την πρεμιέρα Champions League με την Ίντερ τύπωσαν χιλιάδες σημαίες της Θέουτα (κεντρική φωτογραφία) δηλώνοντας την πλήρη υποστήριξή τους στο εθνικό, και πλέον σοβαρότατο πολιτικό- κοινωνικό ζήτημα. Ζήτημα, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεφύγει ακόμη περισσότερο και για τους εξής, επίσης σοβαρούς λόγους.

 Μαρόκο και Ισπανία (μαζί με την Πορτογαλία, συν την Αργεντινή, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη, που θα φιλοξενήσουν από ένα παιχνίδι τιμώντας τα 100 χρόνια της διοργάνωσης), έχουν επιλεγεί από τη Fifa να συνδιοργανώσουν το Μουντιάλ του 2030.

 Το Μαρόκο όμως, έχει ήδη απαιτήσει ο τελικός να γίνει στην Καζαμπλάνκα, ενώ η Ισπανία στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Η περίπτωση να γίνει ο μεγάλος τελικός στην Αφρική είναι περισσότερο από πιθανή για μία σειρά από λόγους. Ο πρόεδρος της Fifa, Τζάννι Ινφαντίνο δεν είναι μόνο «κολλητός» του βασιλιά του Μαρόκου, Μοχάμεντ του 6ου , αλλά και του «πλανητάρχη» Ντόναλντ Τραμπ, που αφού τα’ σπασε με τον ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, τα βρήκε με τον Μαροκινό βασιλιά, τόσο στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας, όσο στον ανεφοδιασμό του φυσικού αερίου γιατί η Ισπανία φέρεται να πλησίασε και να προτίμησε τις τιμές της Αλγερίας εξοργίζοντας, αναπόφευκτα το Μαρόκο.

 Κατά τ’ άλλα, οι δύο χώρες θα’ πρεπε να συνεργαστούν, ειρηνικά και αρμονικά για το επόμενο Μουντιάλ. Χρόνος υπάρχει, αλλά εάν δεν διευθετηθούν τα ζητήματα Θέουτα, Ινφαντίνο, Τραμπ, φυσικό αέριο και έδρα του τελικού, δύσκολο να βρεθεί μία λύση που να ικανοποιήσει και τις δύο…