Ο ΠΑΟΚ προβλημάτισε σε ένα ακόμη ματς αλλά και πάλι κατάφερε να κερδίσει. Ηταν μια πολύ κομβική και δύσκολη εβδομάδα αυτή για τον ΠΑΟΚ και την έκλεισε με τρεις νίκες και  αυτό είναι το  σημαντικό στην οικονομία της σεζόν. Κέρδισε τον Αρη, κέρδισε τον Ατρόμητο, κέρδισε και τον Παναιτωλικό. Απλά στο Περιστέρι και στο Αγρίνιο ίδρωσε για να κρατήσει τη νίκη.

Στο πρώτο μέρος ήρθε ένα 0-2 και οι περισσότεροι φίλοι της ομάδας θα περίμεναν απλά να κάνει διαχείριση, να αποφύγει τα λάθη και να μη δώσει δικαιώματα. Ηρθε το δώρο-κόρνερ από τον Ελουστόντο, ήρθε η μείωση του σκορ και το άγχος. Και είδαμε από εκείνο το διάστημα και μετά και πάλι την εικόνα που είχε ο ΠΑΟΚ στο Περιστέρι. Φοβικός αγχωμένος, να μην μπορεί να κρατήσει τη μπάλα και να δίνει δεύτερες ευκαιρίες στον Παναιτωλικό.

Ο ΠΑΟΚ του δευτέρου μέρους έπαιξε με αφέλεια αλλά δεν το πλήρωσε. Βγήκαν όμως και πάλι χρήσιμα συμπεράσματα. Πριν από μερικές μέρες είχα επιλέξει ως τίτλο στη στήλη : Χίλιες φορές να βλέπω τον Μπαταούλα παρά τον Ελουστόντο. Δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμη προσαρμογής θα πρέπει να ζητήσει ο Ισπανός. Σίγουρα σε αυτό το ματς έπαιξε από... καραμπόλα αφού ο Κόστα είχε μείνει Θεσσαλονίκη.

Άλλο συμπέρασμα: ο Γιάκιτς του πρώτου ημιχρόνου δείχνει έναν κοντρολαρισμένο παίκτη που μπορεί να ελευθερώσει τον Ζαφείρη. Επιπλέον συμπέρασμα: ο Εντιαγέ είναι ένας κανονικός φορ που δίνει ουσιαστικές μάχες μέσα και έξω από την μεγάλη περιοχή.

Αυτό που που δεν μου άρεσε ήταν η διαχείριση του Τάχα Αλι. Πριν το τέλος του πρώτου μέρους χτυπά και πάλι στον ώμο. Το ματς είναι στο 0-2. Ενώ ο Σορετίρε έχει κάνει προθέρμανση σε όλο το ημίχρονο, δεν μπαίνει απευθείας με την έναρξη του δευτέρου και λίγο αργότερα σε μια ακόμη πτώση ο Αλι φεύγει υποβασταζόμενος με πρόβλημα στον ώμο. Λάθος του Λίσι.

Ηρθε και ο τραυματισμός του Παβλένκα και ευτυχώς που υπάρχει διακοπή τριών εβδομάδων. Αυτή η διακοπή είναι βάλσαμο. Και με την επιστροφή η ομάδα δεν πρέπει να ξαναπαρουσιαστεί... φοβική. Δεν το πλήρωσε σε αυτά τα τρια ματς αλλά δεν μπορεί να συνεχίζει να παίζει με τη φωτιά.