Με την κλήρωση του περασμένου Αυγούστου να έχει φέρει στο δρόμο της ΑΕΚ ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μάντσεστερ Σίτι, η Ρόμα και η Ντόρτμουντ, τα must win παιχνίδια για τους πρωταθλητές προκειμένου να ελπίζουν στην παρουσία τους στην πρώτη 24άδα της League Phase του Champions League ήταν ευθύς εξαρχής αυτά κόντρα στη ΛΑΣΚ και τη Σαχτάρ Ντόνετσκ.

Ενάντια στους Αυστριακούς έγινε η δουλειά με την γκολάρα του Μαρίν στην Allwyn Arena, ωστόσο το ραντεβού με τους Ουκρανούς στο ουδέτερο «Στάμφορντ Μπριτζ» -ενώ ξεκίνησε υπέροχα για τον «Δικέφαλο»- είχε άσχημο τέλος και το 3-1 αναγκάζει την ΑΕΚ να ψάξει νίκες υπέρβασης στους επόμενους αγώνες.

Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς είχε εντοπίσει τα σημαντικά κενά που είχε η άμυνα της Σαχτάρ στη δεξιά της πλευρά, εκεί «χτυπούσε» κυρίως με τους Κοϊτά και Πήλιο και από τη δική τους συνεργασία στο 28’ ήρθε το γκολ του Μάγερ για το 0-1, ενώ βέβαια το «κιτρινόμαυρο» προβάδισμα θα μπορούσε να είχε έρθει μόλις στο 3’ με την κεφαλιά του Μουκουντί, αλλά η μπάλα σταμάτησε χαμηλά στο δεξί δοκάρι.

Ατυχώς για την Ένωση προέκυψε η φάση του πέναλτι εις βάρος του Ρέλβας -για ανατροπή στον Άλισον Σαντάνα και όχι για χέρι όπως πίστεψαν όλοι αρχικά- μια φάση που σίγουρα σηκώνει πολλή συζήτηση για το αν ο Πορτογάλος στόπερ ανέτρεψε όντως τον παίκτη της Σαχτάρ. Σε κάθε περίπτωση, η ισοφάριση ήρθε άμεσα, με τους «κιτρινόμαυρους» να βγαίνουν πεισμωμένοι στο β’ ημίχρονο για ένα δεύτερο γκολ, αλλά η επιθετικότητά τους κόπασε μετά το πρώτο δεκάλεπτο.

Ο Πήλιος δεν τα κατάφερε στο τετ α τετ με τον Ρίζνικ στο 49’, ο Ουκρανός γκολκίπερ έκανε σπουδαία απόκρουση και στην εξαιρετική απευθείας εκτέλεση φάουλ του Μαρίν στο 56’ και από εκεί και πέρα φάνηκε σταδιακά η ΑΕΚ να χάνει τις ανάσες της. Ο Νίκολιτς έπρεπε να φρεσκάρει πιο γρήγορα τη μεσαία γραμμή από το χρονικό σημείο που τελικά το έπραξε, προτίμησε πρώτα να βγάλει Μάγερ και Ζίνι κι έβαλε Ζοάο Μάριο και Γκατσίνοβιτς (δεν δικαίωσαν τον προπονητή τους ούτε ο Πορτογάλος ούτε ο Σέρβος, απαρατήρητοι πέρασαν), ενώ έδειχνε το ματς ότι ο Βιτάλις έπρεπε πρώτος να έχει αντικατασταθεί (έγινε τελικά αλλαγή στο 79’ και μπήκε ο Κάιρινεν), με τη Σαχτάρ να έχει κερδίσει μέτρα και η ΑΕΚ δεν μπορούσε πια να τιμωρήσει τις αμυντικές αδυναμίες των τυπικά γηπεδούχων.

Το κακό ήταν, βέβαια, ότι δεν μπόρεσε να κρατήσει και την ισοπαλία λόγω της γκάφας του Μπρινιόλι στη σέντρα του Βινίσιους Τομπίας για το 2-1 κι εκεί ήρθε και η ψυχολογική κατάρρευση για τους πρωταθλητές.

Ο Μεντόζα ανενόχλητος πέτυχε το 3-1, με τους «κιτρινόμαυρους» να έχουν παραδώσει πνεύμα και χάθηκε έτσι μια μεγάλη ευκαιρία να κάνουν το 2 στα 2, που σίγουρα θα τους έδινε μια σημαντική ψυχολογική ώθηση για να διεκδικήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης στην 24άδα με άλλον αέρα.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο «Δικέφαλος» ήταν με 10 παίκτες όταν έγινε το 2-1 λόγω της εφαρμογής του νέου κανονισμού που ισχύει πλέον για τις αλλαγές. Καθυστέρησε ο Γιόβιτς να βγει, ο Βάργκα που τον αντικατέστησε έπρεπε να περιμένει ένα λεπτό μέχρι να μπει στο παιχνίδι και έτυχε εντέλει από το τραγικό λάθος του Μπρινιόλι να πάρουν προβάδισμα οι Ουκρανοί. Δεν ήρθε δηλαδή το δεύτερο γκολ της Σαχτάρ λόγω του αριθμητικού της πλεονεκτήματος, όμως θα πρέπει οι παίκτες να τον συνηθίσουν αυτόν τον κανονισμό, αφού δημιουργείται ξαφνικά αριθμητική ανισορροπία και θα μπορούσε αυτό το λάθος του Γιόβιτς να το πλήρωνε ούτως ή άλλως η ΑΕΚ.

Μια ΑΕΚ που παραμένει επί αγγλικού εδάφους και τα πράγματα θα είναι προφανώς πολύ πιο δύσκολα την προσεχή Τρίτη (20/10) στο «Έτιχαντ» ενάντια στη Μάντσεστερ Σίτι, η οποία δέχθηκε ξεγυρισμένη 4άρα από την πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν και θα θελήσει να ξεσπάσει ενάντια στους παίκτες του Νίκολιτς.

Στο συγκεκριμένο ματς είναι αντιληπτό πως δεν έχουν να χάσουν απολύτως τίποτα οι πρωταθλητές, καλούνται απλά να φανούν όσο πιο ανταγωνιστικοί γίνεται, αλλά είναι ένα ερώτημα αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν από πλευράς δυνάμεων.

Αν κάτι προβλημάτισε απόψε στην έδρα της Τσέλσι ήταν το… ξεφούσκωμα μετά το 55’ που κατά την προσωπική μας άποψη κόστισε σημαντικά για να έρθει η ήττα, έστω και αν έχουν λόγους να διαμαρτύρονται στην ΑΕΚ για τη διαιτησία και με τον Μπρινιόλι -άθελά του βέβαια- να «κρεμάει» την ομάδα του.