Ολυμπιακός: Τι χρειάζεται για πρωτάθλημα; Ένα βασικό συστατικό το έχει

Τι χρειάζεται μια ομάδα για να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονολεκτική. Χρειάζονται αρκετά «πράγματα». Ωστόσο ένα από τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό ως πιθανή απάντηση είναι το εξής: καλό τερματοφύλακα. Ο Ολυμπιακός λοιπόν, όπως επιβεβαιώθηκε και στο Αγρίνιο κόντρα στον Παναιτωλικό στη νίκη του με 2-0 για την 7η αγωνιστική της Super League, επέλεξε για τη θέση του βασικού (να αντικαταστήσει τον Τζολάκη δηλαδή) έναν τερματοφύλακα με εμπειρία και ποιότητα όπως ο Ορτέγκα. Μα, θα πει κανείς, σ' αυτό το ματς όπου, κατά γενική ομολογία, η ομάδα του Ιμανόλ Αλγουαθίλ ήταν ανώτερη και κέρδισε δίκαια, αρχίζεις με τον τερματοφύλακα; Φυσικά.

Κι αυτό επειδή δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ πως θα είχε καταλήξει αν στα δοκάρια του Ολυμπιακού δεν υπήρχε κάποιος με την ικανότητα του Γερμανού αλλά ένας λιγότερο σταθερός - ικανός. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι βασικό γνώρισμα των καλών τερματοφυλάκων (ειδικά εκείνων που ανήκουν σε ομάδες που συνήθως απειλούν και δεν απειλούνται, άρα οι τερματοφύλακες μένουν αδρανείς για ώρα και «κρυώνουν») είναι να διατηρούν τα αντανακλαστικά τους ακόμα και αν απαιτείται να επέμβουν σε λίγες στιγμές. Όπως συνέβη με τον Ορτέγκα στο Αγρίνιο. Δύο φορές στο α' ημίχρονο και άλλες τρεις στο β' ημίχρονο αισθάνθηκε απειλή ο Ορτέγκα. Στο α' ημίχρονο δεν επενέβη, οι τελικές πήγαν άουτ (26' και 31'). Στο β' ημίχρονο έκανε δύο σπουδαίες επεμβάσεις στο ίδιο λεπτό και στο 83' τη δουλειά για 'κείνον έκανε η ρίζα του δεξιού δοκαριού. Α, υπήρξε κι άλλη μία στιγμή που καθάρισε ο Πιρόλα με τάκλιν (σε κόρνερ) σε φάση τετ-α-τετ.

Μετά τη Μασσαλία λοιπόν αλλά και προηγούνους αγώνες που ο έμπειρος Γερμανός τερματοφύλακας κρατάει τα μπόσικα για τον Ολυμπιακό, προστάθηκε και το ματς με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο όπου αποδείχθηκε κομβικός. Υπό κανονικές συνθήκες πάντως, δηλαδή αν οι ερυθρόλευκοι ενεργούσαν όπως έπρεπε σε συγκεκριμένες φάσεις, δεν θα χρειάζονταν να αποδειχθεί τόσο καθοριστικός ο Ορτέγκα. Γι' αυτό γκρίνιαξε μετά τη λήξη του ματς ο προπονητής του Ολυμπιακού. Μπορούσε η ομάδα του, στο αρκετά καλό της α' ημίχρονο και ειδικά το πρώτο ημίωρο, να έχει σκοράρει τόσο ώστε να θεωρηθεί ότι καθάρισε το ματς. Δεν το έκανε γιατί πέρα από το γκολ του Ρόκα στο 17' (σ.σ.: πήρε... ριμπάουντ μετά απόκρουση του Ξενόπουλου σε συρτό αριστερό σουτ του Φορτούνη και σκόραρε με διαγώνιο δεξί πλασέ από τη μικρή περιοχή) στις άλλες περιπτώσεις οι παίκτες του Ολυμπιακού τα έμπλεκαν δίχως λόγο. Όπως φάνηκε να μπλέκεται (να είναι αναποφάσιστος για την ακρίβεια για το ποιό από τα δύο πόδια θα βάλει για την προβολή από κοντά) ο Μουαντιλμαντζί στο 26' μετά από έξοχη συρτή παράλληλη σέντρα ξυραφιά του Ρόκα και τελικά αντί για εύκολο γκολ δεν έκανε καν τελική, η μπάλα πέρασε από την άλλη πλευρά και ο φορ από το Τσαντ χρεώθηκε και επιθετικό φάουλ πέφτοντας ύστερα πάνω σε αντίπαλο μέσα στα δίχτυα! Ο Φορτούνης στο 13' δεν μπλέχτηκε αλλά αστόχησε σουτάροντας (από το όριο της μεγάλης περιοχής και στην ευθεία με το τέρμα) λίγο άουτ από το αριστερό δοκάρι.

Υπήρξαν κι άλλες στιγμές στα πρώτα 30' του ματς που ο Ολυμπιακός μπορούσε να σκοράρει ή να απειλήσει αλλά τελικές επιλογές ή τελικές πάσες δεν αυτές που έπρεπε. Με την έναρξη της επανάληψης ο Ολυμπιακός, που στο 37' αντικατέστησε τον Φορτούνη (ζήτησε αλλαγή) με τον Ζέλσον, παρουσιάστηκε διαφορετικός. Προς το χειρότερο και ο Παναιτωλικός βρήκε το πρόσφορο έδαφος για να απειλήσει με ισοφάριση. Εκεί ήταν που χρειάστηκαν ο Ορτέγκα, ο Πιρόλα (με σωτήριο τάκλιν σε τετ-α-τετ) και το... δοκάρι. Τα πράγματα βελτιώθηκαν με τις δύο μαζεμένες αλλαγές του Αλγουαθίλ στο 62'. Ζότα και Τσικίνιο μπήκαν αντί των Ρόκα και Σα. Δεν ήταν κακοί (ή αποκλειστική δική τους ευθύνη) αυτοί που βγήκαν. Ήταν αρκετά καλοί αυτοί που μπήκαν. Και εν τέλει ήταν οι δυο που συνεργάστηκαν για το 2ο γκολ. Σέντρα - ασίστ ο Ζότα, γκολ ο Τσικίνιο στο 73'. Κι αφού στο 83' δεν έγινε το 2-1 (η φάση του δοκαριού του Εστέμπαν για τους γηπεδούχους) για να αποκτήσει νέο σασπένς το ματς, όλα τελείωσαν.

Τι κρατάει ο Ολυμπιακός από το ματς, πέρα από τους υπερ-πολύτιμους 3β. που τον διατηρούν κοντά στην κορυφή; Ότι διατήρησε, έστω και με καρδιοχτύπι και τα γάντια του Ορτέγκα, ξανά το μηδέν στην άμυνα. Ότι σκόραρε ένας εξτρέμ του, ο Ρόκα. Ένα παιδί που και άτυχο ήταν με τον τραυματισμό του στον ώμο στο Βόλο και ένα σοκ υπέστη μένοντας εκτός της ευρωπαϊκής λίστας και είναι διαθέσιμος μόνο για τις εγχώριες διοργανώσεις. Ότι πήρε κι άλλη συμμετοχή ως βασικός ο Μάριους. Ότι ένας κομβικός παίκτης, ο Τσικίνιο, έβαλε γκολ σε ματς πρωταθλήματος μετά από περίπου ένα χρόνο. Και το πιο σημαντικό ειναι ότι έδειξε πως επανέρχεται στην πρότερη, καλή του, κατάσταση μετά από ένα παρατεταμένο διάστημα (από πέρυσι στα μισά της σεζόν!) ντεφορμαρίσματος. Ένα διάστημα που ήταν ένα... φάντασμα του εαυτού του.

Και κρατάει φυσικά ο Ολυμπιακός ότι συνέχισε να επιβεβαιώνει πως γίνεται όλο και πιο πολύ ομάδα Αλγουαθίλ και «ξεχνάει» να είναι ομάδα του Μεντιλίμπαρ. Αυτό το τελευταίο το βλέπεις και σε «μεγάλα» και σε «μικρά» στοιχεία του παιχνιδιού. Όταν κάνει σέντρα ο Ολυμπιακός δεν γεμίζει απευθείας έξω δεξία ή αριστερά, σε εξτρέμ ή φορ. Ούτε το κάνει κατά τη διάρκεια του ματς. Χτίζει επιθέσεις πάσα πάσα. Γενικώς δεν σηκώνει αρκετά τη μπάλα στον αέρα. Και πλέον κερδίζει όλο και περισσότερο πράγματα από τις στατικές φάσεις.

ΥΓ: Στα 58 δευτερόλεπτα του ματς έκανε ο Ολυμπιακός την πρώτη του τελική και μάλιστα στην εστία. Ήταν ένα δεξί σουτ του Ρόκα, από το όριο της μεγάλης περιοχής, ύστερα από ωραίο στρώσιμα του Μουαντιλμαντζί στον Ισπανό εξτρέμ.

ΥΓ2: Ο Μουαντιλμαντζί μπορεί να μη σκόραρε, όπως και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό που ήταν βασικός, αλλά κάνει αρκετή καλή δουλειά. Και «βρώμικη» και ποιοτική. Στο 1' έστρωσε ωραία τη μπάλα για τελική στον Ρόκα. Στο 13' έστρωσε ωραία τη μπάλα για σουτ άουτ του Φορτούνη. Πιέζει αντίπαλο τερματοφύλακα και αμυντικούς. Πασάρει σε συμπαίκτες και δημιουργεί προϋποθέσεις για να σκοράρουν εκείνοι. Κινείται διαρκώς και δίνει επιλογές πάσας στους συμπαίκτες του όταν εκείνοι είναι σε δύσκολη θέση. Αν βρει λίγο ρυθμό και περισσότερη χημεία η λογική λέει ότι θα κάνει ωραία πραγματάκια. Κι επίσης όταν βάλει το πρώτο γκολ και ξεμπλοκάρει.

ΥΓ3: Τσικίνιο και Ζότα φαίνεται πως έχουν ήδη πολύ καλή χημεία. Πέρα από τη φάση του 2ου γκολ, συνδυάστηκαν και σε άλλες φάσεις όσο έπαιξαν. Ακόμα και σε στατικές φάσεις. Στο 66', σε κόρνερ του Τσικίνιο από δεξιά, ο Ζότα πήρε κεφαλιά (άουτ) στο 1ο δοκάρι. Στο 71', σε κόρνερ του Τσικίνιο από αριστερά, πάλι ο Ζότα, πάλι στο πρώτο δοκάρι πάλι πήρε κεφαλιά (και πάλι άουτ)!

ΥΓ4: Στο 57' ο Πιρόλα με απίθανο τάκλιν γλίτωσε τον Ολυμπιακό από μπελάδες. Παραχώρησε κόρνερ σταματώντας τον Μεχία λίγο πριν δοκιμάσει να πλασάρει τον Ορτέγκα κι ενώ βρισκόταν στη μικρή περιοχή. Ο Ιταλός «έσβησε», κατά κάποιο τρόπο, μια δική του ελλιπή αντίδραση στο 31' και πήρε και προσωπική εκδίκηση. Όταν δηλαδή ο Μεχία τον ξεπέρασε και έφυγε στην αντεπίθεση και πάσαρε στον Μπάσι ο οποίος από τη μικρή περιοχή πλάσαρε άουτ.

ΥΓ5: Πως γίνεται σε κάθε ματς παίκτης του Ολυμπιακού να πασάρει παράλληλα στο κέντρο και να κλέβει αντίπαλος και να βγάζει αντεπίθεση επικίνδυνη για γκολ. Στη Λιβαδειά π.χ. το είχε κάνει ο ο Φορτούνης και γλίτωσε τα χειρότερα ο Ρέτσος. Στο 45+2' στο Αγρίνιο το έκανε ο Πουέρτα για να σώσει ο Τικνιζιάν βάζοντας κόντρα σε τελική αντιπάλου την οποία -δικαιολογημένα- πανηγύρισε.

ΥΓ6: Ο Αρμένιος αριστερός μπακ έχει πολλά καλά ως πακέτο και πλέον αυτό το ξέρουν όλοι. Απλά έχει και στιγμές αδράνειας στην άμυνα που μουτζουρώνουν την καλή εικόνα του. Π.χ. με την έναρξη του β' ημιχρόνου κόντρα στον Παναιτωλικό σε τουλάχιστον τρεις στιγμές είχε κακές αντιδράσεις. Βέβαια σ' αυτό το σημείο όλος ο Ολυμπιακός δεν πατούσε καλά.

ΥΓ7: Ο Ζέλσον, για μία ακόμη φορά, έχασε τετ-α-τετ, στο 70' πλασάροντας πάνω στον τερματοφύλακα. Και για ένα ακόμη ματς αδράνησε αμυντικά αφήνοντας μόνο τον μπακ στην πλευρά του (Τικνιζιάν) να πρέπει να αντιμετωπίσει δύο παίκτες, και μπακ και εξτρέμ.

ΥΓ8: Ο Σα δεν εντυπωσίασε αλλά δεν ήταν όσο κακός διάβασα - άκουσα να σχολιάζεται από κάποιους. Σε ό,τι καλό έκανε ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίωρο ήταν μέσα. Και η ευκαιρία του Φορτούνη απ 'αυτόν άρχισε και τον Μάριους τροφοδότησε σε δική του τελική και προσπάθησε τρέχοντας να δημιουργήσει αλλά και να αμυνθεί. Ήταν 1ος σε σωστές πάσες προς την επίθεση από πλευράς Ολυμπιακού με 8 αλλά και 1ος ερυθρόλευκος σε κλεψίματα με 5! Ναι, δεν θάμπωσε αλλά δεν ήταν και κακός. Περισσότερα σίγουρα περιμένει η ομάδα από 'κείνον.

ΥΓ9: Το πόσο «μέσα» στα ματς μπαίνει ο Ζότα κάθε φορά φαίνεται (και) από τις τελικές. Παρότι ήρθε από τον πάγκο πρόλαβε να κάνει 3 τελικές, όσες π.χ. είχαν παίκτες που έπαιξαν βασικοί και δη ο βασικός φορ (Μάριους) και οι βασικοί εξτρέμ (Φορτούνης και Ρόκα).

ΥΓ10: Σε ένα ακόμα ματς με τον Αλγουαθίλ στον πάγκο ο Ολυμπιακός έκανε, σχετικά, λίγα γεμίσματα. Η επίσημη στατιστική υπηρεσία του πρωταθλήματος κατέγραψε 22 γεμίσματα και τα 12 εξ' αυτών ήταν εύστοχα! Είναι πολύ υψηλό το ποσοστό.

ΥΓ11: Αν ο Φορτούνης δεν καταφέρει να είναι διαθέσιμος για το ματς με τη Σπάρτα και με δεδομένο ότι ο Ρόκα είναι εκτός ευρωπαϊκής λίστας και ο Μπέιλι ανέτοιμος υπάρχει ένας προβληματισμός για τα φτερά της επίθεσης.