Η Ελλάδα ακόμα ένα καλοκαίρι θρηνεί για την καμένη γη της, τις καμένες περιουσίες και τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής που έγιναν στάχτη μέσα σε λίγα λεπτά.

«Η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει·
στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο
μνησιπήμων πόνος» Σεφέρης 

Χάθηκαν ζωές, εξαφανίστηκαν δάση.

Οι εικόνες από τις φωτιές που είδαμε να περνάνε από τις οθόνες μας απ όλα τα μέτωπα που καίγανε ανεξέλεγκτα και για μέρες, μόνο θλίψη δημιουργούν.

Η συνέχεια ΕΔΩ