Ακούσαμε τυχαία ότι ερχόταν τυφώνας, από το ραδιόφωνο κάποιου μπαρ, βράδυ Δευτέρας. «Η τροπική καταιγίδα Ivan πλησιάζει στην περιοχή μας και ολοένα δυναμώνει». Αλλά οι ντόπιοι φαίνονταν ήρεμοι. «Κάτι θα μας πουν, εάν υπάρξει κίνδυνος», είπαμε μεταξύ μας. Πέσαμε για ύπνο ήσυχοι.  

Το ξύπνημα της επόμενης ημέρας ήταν κάπως απότομο. Η πόρτα του δωματίου χτύπησε βίαια και η θεόρατη μαγείρισσα της μικρής πανσιόν δεν είχε όρεξη για αστεία. Το φωτεινό χαμόγελο που ήταν σήμα κατατεθέν της αγαπητής Λυνέτ είχε εξαφανιστεί: «Εάν θέλετε πρωινό, ελάτε τώρα αμέσως. Και να πάρετε προμήθειες, γιατί έρχεται ο τυφώνας».

Μας έδωσε πολλές πετσέτες και έφυγε. Πίσω της ερχόταν ο ιδιοκτήτης του οικογενειακού ξενοδοχείου, φορτωμένος με σανίδες και καρφιά. Μπήκε στο δωμάτιό μας μόλις εμείς βγήκαμε.

Τυφώνας!

Διαβάστε τη συνέχεια στο gazzetta.gr

Κοινωνία LIFE