Η φυλακή, μόνη λύση για τη βία στα γήπεδα!

Τέσσερα χρόνια αργότερα (1989), ήρθε η τραγωδία του “Χίλσμπορο” με τα θύματα να αγγίζουν το τριψήφιο νούμερο (96). Παρά τις έντονες αντιδράσεις και το πολιτικό κόστος στο “Ηνωμένο Βασίλειο”, η “Σιδηρά Κυρία”, δεν διστάζει να... μπήξει το μαχαίρι μέχρι το κόκκαλο! Διατάσσει την διάλυση των συνδέσμων οργανωμένων οπαδών, θεσπίζει αυστηρότερες ποινές για τους ταραξίες, απαγορεύει την πώληση αλκοόλ κατά τη διάρκεια των αγώνων, ζητά την ανακαίνιση των γηπέδων (εγκατάσταση καμερών), εγκαινιάζει την υποχρεωτική κάρτα φιλάθλου, αποσυνδέει την αστυνομία με τους αθλητικούς χώρους (θα κάνουμε στη συνέχεια την αναγωγή με το ισχύει στην Ελλάδα) και αναγκάζει τις ομάδες να έχουν πλήρη ενημέρωση για την ταυτότητα των φιλάθλων τους! Αρχικά, δέχεται σκληρή κριτική, την αποκαλούν “δολοφόνο” του ποδοσφαίρου, με τον καιρό όμως, η “συντηρητική αγωγή” που επέλεξε, πιάνει τόπο. Το άθλημα συνέρχεται, βγαίνει από την εντατική και... σήμερα, η Premiership, θεωρείται το πιο ελκυστικό, εμπορικό και συνάμα “non-violent” πρωτάθλημα στον κόσμο!  

Γιατί η βία βρίσκει διέξοδο στον αθλητισμό

Ας επιστρέψουμε, όμως, στα δικά μας... Οι εικόνες ντροπής στο πρόσφατο ντέρμπι της Λεωφόρου, τα “μπραβιλίκια” που είχαν την τιμητική τους στη συνεδρίαση της Σούπερλίγκα και το “ξύλο και των γονέων” ανάμεσα σε χούλιγκανς και δυνάμεις των ΜΑΤ, πριν τον αγώνα Λαμίας-Αναγέννησης Καρδίτσας, δεν εκφράζουν τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από την έξαρση της βίας και την εν γένει παραβατικότητα, που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία. Πως μπλέκουν με τον αθλητισμό; Είναι απλό. Τα κακοποιά στοιχεία των δρόμων παρεισφρέουν στις κερκίδες, γιατί εκεί μπορούν να εκφραστούν χωρίς να κινδυνεύουν... Μπορούν να βρουν καταφύγιο, γιατί ξέρουν ότι θα δείρουν και θα τα σπάσουν και δεν θα τιμωρηθούν!

Το πιο φτηνό χόμπι του Έλληνα...

Και ξέρετε γιατί το γνωρίζουν; Γιατί ζούμε σε μία χώρα που λατρεύει τον αθλητισμό... Γιατί τα σπορ είναι η πιο φτηνή και συνάμα έντονη διασκέδαση για τον Έλληνα! Δεν είναι τυχαίο, ότι σε αναλογία πληθυσμού και έκτασης, η Ελλάδα είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα αθλητικά κράτη στον κόσμο, όχι μόνο σε επίπεδο ατομικών και ομαδικών επιδόσεων, αλλά και από πλευράς οργάνωσης. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε η πιο μικρή χώρα που οργάνωσε ποτέ Ολυμπιακούς Αγώνες! Όλοι γνωρίζουμε λοιπόν, ότι το γήπεδο, η μπάλα, η ομάδα, δεν κόβεται από την ελληνική καθημερινότητα, γιατί είναι τρόπος ζωής... Άστε που αν μας το κόψουμε κι αυτό, τι θα απομείνει, εδώ που φτάσαμε;
  
Ποιο ηλεκτρονικό εισιτήριο και ποια τουρνικέ;

Τι μπορεί να αλλάξει, λοιπόν, με μία απόφαση αναστολής λειτουργίας του πρωταθλήματος για μία έως - φερ’ ειπείν - δέκα εβδομάδες; Τι σχέση έχει η θέσπιση ηλεκτρονικού εισιτηρίου και η εγκατάσταση τουρνικέ με την πάταξη της βίας; Σας θυμίζω, ότι όλες οι μεγάλες ομάδες χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό εισιτήριο σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρίες ticketing, εδώ και πολλά χρόνια, επομένως αυτή η καραμέλα πρέπει να σταματήσει, γιατί θα ξαναζωντανέψουν οι μνήμες μίας “καταραμένης” σύμβασης που κόστισε στην Πολιτεία διψήφιο νούμερο σε εκατομμύρια Ευρώ, για ένα σύστημα με απαρχαιωμένο λογισμικό, το οποίο δεν εφαρμόστηκε ποτέ! 

Γιατί η αστυνομία πληρώνεται για να μην συλλαμβάνει;

Αν θέλουμε να δώσουμε λύση, πρέπει να υπάρξει η πολιτική βούληση για να εντοπιστούν οι “εγκληματίες” των γηπέδων και να αποβληθούν μέσα από παραδειγματικές τιμωρίες. Πόσες συλλήψεις έγιναν την περασμένη Κυριακή στη Λεωφόρο; Στα όσα χρόνια παρακολουθείτε τα αθλητικά δρώμενα, πόσοι ταραξίες οδηγήθηκαν σε δίκη και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση; Από ελάχιστοι έως κανείς! Ποιος είναι ο ρόλος των ΜΑΤ που έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους 
χούλιγκανς και απλά αποκρούουν τις επιθέσεις τους; Γιατί η αστυνομία, βάσει νόμου Βουλγαράκη, εισπράττει το 10% των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των αγώνων και το 5% των εισιτηρίων και ταυτόχρονα δεν έχει την ευθιξία να συλλάβει όλους αυτούς τους ασχημονούντες, που στην χειρότερη περίπτωση δικάζονται για πλημμελήματα και αφήνονται ελεύθεροι; Η απάντηση είναι εύκολη και έχει να κάνει με το ότι το γήπεδο πρέπει πάντα να υπάρχει, γιατί μας βολεύει όλους...

Αποσύνδεση της αστυνομίας από τους αθλητικούς χώρους

Το μόνο ουσιαστικό στοιχείο που κρατάω από την τοποθέτηση του υφυπουργού Αθλητισμού, Σταύρου Κοντονή, μετά την συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή, είναι ότι το υπάρχον νομικό πλαίσιο είναι σαθρό και απαιτεί σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις. Η πρόθεση του αναπληρωτή υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γιάννη Πανούση, να διώξει τα ΜΑΤ και την αστυνομία από τα γήπεδα, μπορεί να αποτελέσει μία κίνηση προς την σωστή κατεύθυνση. Η δημιουργία ειδικών εκπαιδευμένων ομάδων περιφρούρησης των θυρών, με αυξημένες αρμοδιότητες όπως η σύλληψη και η παράδοση στην αστυνομία οποιουδήποτε ασχημονεί μέσα σε αθλητικό χώρο, ίσως να είναι ένα επόμενο βήμα... Γιατί δηλαδή, στην Ελλάδα, μόνο ένας αστυνομικός μπορεί να ψάξει έναν φίλαθλο;

Θέλεις να πληρώσουν οι φταίχτες; Απόδειξέ το!

Το πιο σημαντικό βήμα απ’ όλα, όμως, δεν είναι απλά η αυστηροποίηση των ποινών, αλλά και η πολιτική βούληση για την εφαρμογή τους. Δηλαδή η εξάλειψη της ατιμωρησίας, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα δεινά της ελληνικής κοινωνίας. Και πιστέψτε με, την αποβολή των κακών φιλάθλων, την θέλουν και οι ομάδες, που είναι όμηροί τους! Θέλουν να τους διώξουν, αλλά δεν μπορούν, πολύ απλά γιατί χάνονται στο πλήθος! Δεν χρειάζονται λοιπόν, ούτε διακοπές, ούτε αναστολές, ούτε είναι μέτρο παραδειγματισμού, η τέλεση αγώνων κεκλεισμένων των θυρών. Όλα αυτά ζημιώνουν ηθικά, εμπορικά και οικονομικά τον αθλητισμό. Χρειάζονται βαθιές τομές στους νόμους με παραδειγματικές τιμωρίες και προσωποποιημένες ποινές... Ας μπει κάποιος φυλακή για επεισόδια και όχι για δολοφονία και θα δούμε μετά πόσο ευκολότερα, εφαρμόζεται το ηλεκτρονικό εισιτήριο και αν επιτυγχάνεται ο έλεγχος της κερκίδας...

Πηγή: βgazzetta.gr