Μία από τις πιο ενοχλητικές φράσεις που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος είναι: "Σας τα 'λεγα εγώ". Εντάξει, κύριε εξυπνάκια, μας τα 'λεγες. Και τι θέλεις τώρα που δικαιώθηκες; Παράσημο; Βραβείο Πούλιτζερ; Σταμάτα να κοκορεύεσαι και κλείσε τα παλιά σου κείμενα στο συρτάρι, να έχεις να τα διαβάζεις όποτε θέλεις να χαϊδέψεις το εγώ σου.

Δεν χρειαζόταν δα κρυστάλλινη σφαίρα για να ανιχνεύσεις το αυτονόητο και να δεις ότι οι καπετάνιοι άνοιξαν με τα χεράκια τους τη μπουκαπόρτα. Οταν οι ναυαρχαίοι εγκαταλείπουν το σκάφος και αφήνουν τη σκάλα να κρέμεται στα πλευρά του, φουσκώνοντας μερικές σχεδίες ("κουράστηκα", "πρέπει να προστατεύσω το κορμί μου", "έχω προσωπικό πρόβλημα", "η συμμετοχή στην Εθνική δεν είναι υποχρέωση αλλά δικαίωμα", "να σέβεστε την προσφορά μου") για να διευκολύνουν όποιον άλλο βαριέται να τραβήξει κουπί, οι μούτσοι θα ακολουθήσουν χωρίς αιδώ και χωρίς δισταγμό.

Στο τέλος βέβαια θα πληρώσουν αυτοί την ανταρσία. Τα εύκολα θύματα, τα ναυτάκια. Τους καπεταναίους τους προστατεύουν τα γαλόνια.

Πίσω, στο πλοίο, που δεν βυθίζεται καν ώστε να πεις ότι προκαλεί πανικό και ναυτία, θα μείνουν μόνο τα κορόιδα.

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα στο gazzetta.gr