Ξεκινήσαμε από το spreads. (όσο ξέρει η μαμά μου πότε ενας παίκτης είναι οφσάϊντ, άλλο τόσο κατάλαβε και ο ελληνικός λαός τι είναι αυτά τα spreads).. περάσαμε στα άριστα μέτρα για το αν κουρέψουμε το μέτρον ή όχι. αν θα το επανδιαπραγματευθούμε ή όχι. αν θα είναι μεσοπρόθεσμό ή μακροπρόθεσμο μέτρον. και αφού (σχεδόν) κάθε μέρα βρίσκαμε κι άλλο ένα άριστον μέτρο. καταλήξαμε (λέμε τώρα) σήμερα αν η χρεωκοπία θάναι ελεγχόμενη, ελφριά, επιλεκτική, με τατουάζ ή χωρίς.

Οποιος έχει καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει παρακαλώ να σηκώσει το χέρι.

Η πολιτική ηγεσία και η «αφρόκρεμα» της ελληνικής δημοσιογραφίας είδε πάμπολα (παν ντεεεε) άριστα μέτρα και χάρηκε η ψυχή τους.

Παν μέτρον άριστον.

Αριστον το ένα, άριστον το άλλο. πεινάει ο κόσμος. και αν σήμερα πεινάει λίγο σε μερικούς μήνες θα ψωμολυσσάξει.

Ο Παπακωνσταντίνου επέβαλε τα κάθε λογής άριστα μέτρα.

Ο Βενιζέλος τα βάζει σε ωραίο περιτύλιγμα.

Μέχρι και ο Παναθηναϊκός σκέφτηκε ότι ήταν αριστον μέτρον να δώσει τον Τζιμπρίλ στην Λάτσιο. και μείς τι κάναμε; Μόνο που δεν πάμε στη Ρώμη να ζητωκραυγάσουμε μαζί με τους Λατσιάλι.

Προς το παρόν το έχουμ ε αποφύγει γιατί ως γνωστόν «παν μέτρον άριστον».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο gazzetta.gr