Όταν θες να σέβεσαι τον εαυτό σου και να θεωρείς ότι τα παντελόνια (έστω τις βερμούδες τούτη την περίοδο) που φοράς δεν είναι απλά για... διακοσμητικούς λόγους, πρέπει να έχεις τα «άντερα» και τον ανδρισμό να αναγνωρίζεις την επιτυχία ενός ανθρώπου κι ας τον έχεις «κράξει» στο παρελθόν ποικιλοτρόπως.

Αυτό ισχύει για μένα στην περίπτωση του Αρναρ Γκρέταρσον που αποτελεί τον τεχνικό διευθυντή της ΑΕΚ εδώ κι ένα χρόνο πλέον. Κι αν μέχρι... προχθές ο ρόλος του δυστυχώς για όλους ήταν άχαρος και για πολλούς (συμπεριλαμβανομένου εμού) διακοσμητικός, από σήμερα τα πράγματα αλλάζουν. Εννοείται πως οι άτυχες στιγμές – επιλογές δεν είναι λίγες για τον πρώην άσο της Ενωσης, αλλά φέρνοντας στην ομάδα το 3ο καλύτερο όνομα ever (μετά τους Ριβάλντο και Γκαμάρα) νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό... ξεχρεώνει πολλά.

Ειλικρινά θεωρώ τεράστια επιτυχία του Ισλανδού τεχνικού διευθυντή τη συγκεκριμένη μεταγραφή. Θα πει κάποιος: «Μα του έδωσαν λεφτά και τα κατάφερε»... Δεν είναι όμως έτσι. Για να ψήσεις έναν ποδοσφαιριστή των παραστάσεων (ξέχωρα από την ποιότητα και το ταλέντο του) του Γκουντγιόνσεν να έρθει στην Ελλάδα των... στημένων και της οικονομικής κρίσης είναι τεράστια υπόθεση. Χρειάζονται χειρισμοί τέτοιοι που θα αποφέρουν το κατάλληλο αποτέλεσμα.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο gazzetta.gr

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο ΑΕΚ Superleague SPORTS