Ούτε μπορούμε, ούτε θέλουμε ν’ αλλάξουμε

Γράφει ο Μάνος Μανουσέλης.

Επίσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αν οποιοσδήποτε πρωθυπουργός σε αυτόν τον τόπο τολμούσε να κατεβάσει τέτοιου είδους νομοθετήματα στη Βουλή, θα είχε φύγει το επόμενο πρωί.
Μπορεί να τον έδιωχναν τα τανκς, μπορεί να τον έπνιγαν οι αγανακτισμένοι σε μια πισίνα από γιαούρτι, αλλά καθαρή αποκλείεται να την έβγαζε. Από τη στιγμή, όμως, που μπαίνει μπροστά ένας ξένος παράγοντας, ο Ελληνας πάει πάσο…

Πάμε σε κάτι άλλο πριν επιστρέψουμε στην αρχική μας σκέψη. Είναι δεδομένο ότι το βασικό μέλημα των αρχόντων του ποδοσφαίρου στα μέρη μας είναι μην τυχόν και καθυστερήσει η έναρξη του νέου πρωταθλήματος εξαιτίας των όσων έχουν συμβεί τον τελευταίο μήνα με τα στημένα παιχνίδια. Την ίδια στιγμή οι γείτονές μας, οι Τούρκοι, αποφάσισαν την αναβολή του δικού τους πρωταθλήματος ποδοσφαίρου για τουλάχιστον ένα μήνα, ώστε να προχωρήσουν οι έρευνες για ανάλογα σκάνδαλα και να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Το πρωτάθλημα στην Τουρκία ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει στις 7 Αυγούστου, αλλά η εισαγγελική έρευνα για 19 παιχνίδια όπου υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι στήθηκαν ήταν αρκετός λόγος για να μετατεθεί η έναρξη της σεζόν για τις 9 και 10 Σεπτεμβρίου στην Α' και Β' Εθνική αντίστοιχα. Είναι γνωστό ότι έχουν ήδη φυλακιστεί 30 άτομα, ανάμεσά τους και ο πρόεδρος της Φενέρμπαχτσε, ενώ έχουν προφυλακιστεί παράγοντες της Μπεσίκτας και της Τράμπζονσπορ. Οι τουρκικές ποδοσφαιρικές αρχές προς το παρόν δεν έχουν τιμωρήσει τις ομάδες που εμπλέκονται και αποφάσισαν να αφήσουν την υπόθεση να προχωρήσει σε ποινικό επίπεδο και μετά να αποφανθεί η αθλητική Δικαιοσύνη.

Εμείς δυστυχώς δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε μόνοι μας ούτε το αυτονόητο που έπραξαν οι Τούρκοι. Περιμένουμε να καθαρίσει την μπουγάδα ο Παπανδρέου και ο Πλατινί. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να επιβάλλει η ίδια κανένα μέτρο και σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την UEFA σε ρόλο ΔΝΤ μπας και αλλάξει κάτι.

Ακούγεται, όμως, αδιανόητο στ’ αυτιά του μέσου πολίτη το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στον Πλατινί τις απόψεις και τις προτάσεις της για την εξυγίανση και την αξιοπιστία του ελληνικού (!) ποδοσφαίρου, όπως και το ότι τον ενημέρωσε για το πώς προχωράει η υπόθεση των στημένων αγώνων τόσο στην ποινική όσο και αθλητική Δικαιοσύνη. Βάζουμε τον Μισέλ όχι απλώς διαιτητή, αλλά δικαστή για όσα συμβαίνουν μέσα στο ίδιο μας το σπίτι…

Εννοείται ότι για τα χάλια μας, για το γεγονός ότι μόνοι μας ποδοπατούμε την αξιοπρέπειά μας, για το ότι είμαστε ανίκανοι να βάλουμε σε μια τάξη τα του οίκου μας, βρίσκουμε χίλιες δικαιολογίες. Το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου, ο μπαμπούλας της ΟΥΕΦΑ που θα αποκλείσει τις ομάδες μας από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, οι διαφωνίες που υπάρχουν (ανάμεσα στην πολιτεία και τα σωματεία) για το πώς θ’ αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η βία στα γήπεδα είναι οι αφορμές που έχουν κρατήσει εδώ και χρόνια το κάρο κολλημένο στη λάσπη.

Το παράδειγμα της Τουρκίας, όμως, αποδεικνύει ότι εμείς όχι μόνο δεν μπορούμε, αλλά και δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε. Ισως διότι υπάρχουν προδότες των εθνικών συμφερόντων σε θέσεις-κλειδιά, ίσως γιατί είμαστε τόσο άρρωστοι ο καθένας με τον εαυτούλη του, ώστε να μην κοιτάζουμε ποτέ ποιο είναι το κοινό καλό, αλλά όπως και να έχει το πράγμα ένα είναι βέβαιο: Δεν είμαστε σε θέση να πάρουμε καμία επώδυνη απόφαση που να μας αφορά. Στην καλύτερη περίπτωση, βάζουμε κάποιον άλλον να το κάνει για λογαριασμό μας…

Πηγή: Eξέδρα