Γράφει ο Νίκος Κατσαρός.

Είναι φανερό ότι από τη στιγμή που δεν έχει ολοκληρωθεί η δικαστική έρευνα για όσα αποκάλυψε το πόρισμα της εισαγγελέως κ. Παπανδρέου, αλλά και με ισχυρή την πιθανότητα να συνεχιστεί η... τροφοδότηση από την UEFA με στοιχεία και πληροφορίες και για άλλους ύποπτους αγώνες, οι εκκρεμότητες ως προς το πόσες και ποιες ομάδες νομιμοποιούνται να αγωνίζονται και στις τρεις (!) επαγγελματικές κατηγορίες παραμένουν.

Για το πρωτοφανές στα... παγκόσμια ποδοσφαιρικά χρονικά μπέρδεμα που έχει δημιουργηθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο η αλήθεια είναι ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί άκρη. Οι «καραμπόλες» που προκύπτουν μετά την έκδοση κάθε απόφασης και οι οποίες δημιουργούν δικαιώματα και αξιώσεις όσων θίγονται από αυτές είναι τόσες που θα μπορούσαν να χρειαστούν ακόμη και χρόνια για να ξεμπλέξει η κατάσταση.

Είναι πλέον φανερό ότι όποια και αν είναι η κατάληξη αυτής της ιστορίας στο τέλος θα υπάρχουν αδικημένοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Σαφώς και δεν θέλει κανείς να νεκρώσει η ποδοσφαιρική ζωή της χώρας, όμως δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν πρωταθλήματα χωρίς τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις αξιοπιστίας, διαφάνειας και γνησιότητας. Σε καταστάσεις σαν αυτή στην οποία έχει περιέλθει το ποδόσφαιρό μας η μόνη λύση που υπάρχει πλέον είναι αυτή του γόρδιου δεσμού.

Μια τέτοια θα ήταν, π.χ., να κλείσει άμεσα και αμετάκλητα η πόρτα της προσφυγής στα πολιτικά δικαστήρια, έστω κι αν -κακώς- επωφελήθηκαν και την πέρασαν κάποιες ομάδες. Οπως επίσης θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό το κάτι σαν πρωτάθλημα με τις δεκατρείς ομάδες που ξεκίνησαν, αφού για όλες όσες διεκδικούν τις υπόλοιπες τρεις -και δεν είναι λίγες- θέσεις στη Super League υπάρχουν λόγοι για τους οποίους τις δικαιούνται, αλλά και άλλοι που συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου.

Ολες αυτές είναι αυθαίρετες και ακραίες σκέψεις, αλλά ειλικρινά δεν βλέπω πώς αλλιώς μπορούμε να βγούμε από αυτό το απόλυτο αδιέξοδο.

Πηγή: Goal