Απόρροια της πολιτικής ανωμαλίας και της αθρόας αύξησης των κρουσμάτων κατάχρησης δημοσίου χρήματος που μάστιζε τη μεταπολεμική Ελλάδα του '50, είναι ο περιβόητος νόμος 1608 «περί καταχραστών του δημοσίου», βάσει του οποίου η 53χρονη καθαρίστρια από το Βόλο καταδικάστηκε πρόσφατα σε 10ετή κάθειρξη επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο Δημοτικού της, ώστε να μην χάσει τη δουλειά της!

Μάλιστα, λόγω ακριβώς της τότε πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης (η χώρα πάλευε να σταθεί ρημαγμένη από B΄ παγκόσμιο πόλεμο, τον εμφύλιο και την οικονομική κρίση) ο νόμος 1608/ 50 είχε «έκτακτο χαρακτήρα». Τα χρόνια εκείνα οι εμπνευστές του νόμου σκοπό είχαν να επιβάλουν δρακόντειες ποινές σε όσους ζημίωναν το ελληνικό δημόσιο. Έτσι, δεν νομοθέτησαν νέα αδικήματα που στρέφονταν κατά του δημοσίου αλλά αύξησαν κατά πολύ τα όρια των ποινών για τα ήδη προβλεπόμενα. Κριτήριο, δε, υπαγωγής των κατηγορουμένων στις διατάξεις του νόμου ήταν και είναι το «όφελος» που εκείνος επεδίωκε με αντίστοιχη βλάβη του Δημοσίου.

Σήμερα, 68 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου 1608, η υπόθεση της 53χρονης καθαρίστριας και η βαριά καταδίκη της, βάσει του συγκεκριμένου νομοθετήματος, προκαλεί «θύελλα» αντιδράσεων. Πολλοί μίλησαν για ανάλγητους δικαστές και κάποιοι άλλοι για Δικαιοσύνη «δυο ταχυτήτων» που εξαντλεί την αυστηρότητά της σε αδύναμους κοινωνικά πολίτες και παρέχει απλόχερα την επιείκεια στους «μεγαλοκαταχραστές» του Δημοσίου.

Διαβάστε περισσότερα στο lawandorder.gr