Αν τον πιστεύουν, ας τον στηρίξουν έμπρακτα

Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν εξελίξεις στο (κακόγουστο) αραβικό σίριαλ με τον βαθύπλουτο πρίγκιπα και τον Βλάση Τσάκα και εν αναμονή της… βαλίτσας με τα 20 εκατ. ευρώ για αρχή, αφού απείλησε με κατάθεση μετρητών, ας ασχοληθούμε με κάτι περισσότερο ποδοσφαιρικό.

Αν και με αυτό το αστείο πρωτάθλημα που είμαστε (χρόνια τώρα) μπλεγμένοι, θα ξεχάσουμε τελείως την μπάλα, αφού το ποδόσφαιρο έχει μεταφερθεί για τα καλά στις δικαστικές αίθουσες. Και επιμένουν κάποιοι να μιλούν για αξιοπιστία. Χαίρονται μάλιστα που συμμετέχουν ή που διοργανώνουν μια Λίγκα 16 ομάδων στην οποία τελικά παίζουν 14 και σχεδόν οι μισοί είναι μπλεγμένοι στις δικογραφίες για τα στημένα. Για γέλια και για κλάματα…

Στο θέμα μας όμως… Με αφορμή τις πληροφορίες και τα δημοσιεύματα που ήθελαν τους διοικούντες και την τεχνική ηγεσία του Τριφυλλιού να ψάχνονται για την περίπτωση του γκολκίπερ Γιακούποβιτς από τον Ολυμπιακό Βόλου, θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα να γίνει ένα ξεκαθάρισμα ως προς το τι ζητά και τι πορεία θέλει να ακολουθήσει μελλοντικά ο Παναθηναϊκός.

Και έχω την αίσθηση ότι τα πράγματα είναι απλά, αρκεί να υπάρχει η πραγματική βούληση και όχι μόνο λόγια. Μολονότι, λοιπόν, όλοι νιώθουν υπερήφανοι για τις ακαδημίες της Παιανίας, όταν έρθει η ώρα να χρησιμοποιηθούν ως βασικοί παιδιά από αυτές, υπάρχει ένας δισταγμός, ένας προβληματισμός και ένα απότομο… φρενάρισμα.

Με εξαίρεση τον Βίκτορ Μουνιόθ που έριξε τον Σωτήρη Νίνη με τη μία στα βαθιά, τα τελευταία χρόνια κανείς άλλος δεν πήρε ένα αντίστοιχο ρίσκο. Ακόμη και ο Τεν Κάτε που μιλούσε με καλά λόγια για τους πιτσιρικάδες ή ο Νιόπλιας, ο οποίος είχε… κόλλημα με τους μικρούς, δεν τόλμησαν. Δεν το συζητάω καν για τους Πεσέιρο, Μπάκε, Μαλεζάνι και Σουμ. Και δεν μιλάω για μια ή δύο συμμετοχές αλλά για συστηματική χρησιμοποίηση.

Μπορεί βεβαίως να πει κάποιος ότι δεν υπήρχε ή δεν υπάρχει στις ακαδημίες όλα αυτά τα χρόνια αντίστοιχο ταλέντο με τον Νίνη. Παρ’ όλα αυτά, μπορώ να αριθμήσω αρκετούς επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που κατά το ίδιο διάστημα, μολονότι πέρασαν την πύλη της Παιανίας ως μεταγραφή, δεν θα έπρεπε να τους επιτραπεί καν να περνούν έξω από το προπονητικό. Αμφιβάλω λοιπόν αν η ομάδα θα πήγαινε χειρότερα, εφόσον στη θέση τους στο ρόστερ υπήρχαν ταλεντάκια από τα «φυτώρια». Μάλλον περισσότερο κερδισμένος θα είχε βγει ο Παναθηναϊκός (και αγωνιστικά και οικονομικά).

Η λογική είναι απλή και η συνταγή δοκιμασμένη, όχι στην Ελλάδα, αλλά στο εξωτερικό. Από το να αποκτήσεις έναν αμφιβόλου αξίας παίκτη, τον οποίο και θα πληρώνεις περισσότερα και επί της ουσίας δεν θα σε καλύπτει ποδοσφαιρικά, είναι προτιμότερο να συμπληρώσεις το ρόστερ σου με παίκτες νεαρούς, ταλαντούχους και διψασμένους για μπάλα. Κάτι περισσότερο θα αποκομίσεις…

Γιατί λοιπόν πρέπει σώνει και καλά ο Παναθηναϊκός να αγοράσει έναν… Γιακούποβιτς, ο οποίος δεδομένα δεν θα κάνει τη διαφορά στην ομάδα και να μην εμπιστευτεί το δικό του παιδί που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Στέφανος Καπίνο; Προσέξτε, δεν λέω όχι σε μια μεταγραφή τύπου Βάντσικ, ο οποίος ήρθε και κατέβασε τα ρολά για μια δεκαετία, αλλά σίγουρα αρνούμαι να δεχτώ αγορές τύπου Γκαλίνοβιτς, Εμπέντε, Μάλαρτζ και Φερνάντεζ…

Αν λοιπόν πράγματι στον Παναθηναϊκό πιστεύουν στον Καπίνο τόσο πολύ και θεωρούν ότι είναι ικανός να αφήσει εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ας τον στηρίξουν έμπρακτα και όχι στα λόγια. Ας αφήσουν τις μεταγραφές α λα Γιακούποβιτς, ας τον καθιερώσουν ως δεύτερο και ας τον «ψήσουν» για ένα χρόνο δίνοντάς του συμμετοχές σε παιχνίδια πρωταθλήματος και κυπέλλου. Και ας τον προετοιμάσουν (και ψυχολογικά) ώστε από του χρόνου να είναι βασικός και αναντικατάστατος. Αν μάλιστα τον θεωρούν τόσο έτοιμο, ας τον ρίξουν από τώρα στα βαθιά…

Αλλωστε, πόσο περισσότερο μπορεί να… ματώσει η ομάδα στο τέρμα συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια; Μήπως όλοι όσοι πήραν τη φανέλα με το νούμερο 1 από το 2005 και έπειτα είχαν κατεβάσει τα ρολά και δεν το καταλάβαμε; Από το να ματώνουμε λοιπόν με τους (δήθεν) έμπειρους, ας ρίξουμε στη μάχη ένα πιτσιρικά, ο οποίος όμως μπορεί να δώσει λύση για μια δεκαετία…

Πηγή: leoforos.gr