Ας μην γελιόμαστε. Τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού δεν επρόκειτο να είχαν πρόβλημα εφέτος από τη στιγμή που ο Λέτο, ο μοναδικός παίκτης – «βεντέτα» της ομάδας, την έχει… δει διαφορετικά, ο Καραγκούνης έχει ηρεμήσει και ο Κατσουράνης παίζει συσπειρωτικό ρόλο γιατί έχει καλές σχέσεις και με τους ξένους και με τους Ελληνες.

 

Η ατμόσφαιρα είχε χαλάσει λόγω των αποτελεσμάτων και φτιάχνει πάρα πολύ λόγω των επιτυχιών, αλλά η χημεία δεν ήταν κακή εξ’ αρχής. Οι απώλειες και οι απουσίες υποχρέωσαν τον Φερέιρα να αλλάξει στυλ στην ομάδα και να δώσει λεπτά συμμετοχής σχεδόν σε όλους. Τα θετικά αποτελέσματα, σε συνδυασμό με την καλή απόδοση έχει αυξήσει κατακόρυφα τον ανταγωνισμό. Εκτός όλων αυτών, όμως, έχει προκύψει και μια καταπληκτική η συγκυρία: η συντριπτική πλειονότητα των παικτών έχει ένα επιπλέον ατομικό κίνητρο, πέρα και πάνω από το συνολικό όφελος της ομάδας. Και εξηγούμαι:

Καπίνο: Προφανές, δεν χρειάζεται ανάλυση.

Κοτσόλης: Βρέθηκε από το «πουθενά» ανταγωνιστής και μάλιστα σοβαρός. Εχει την καλύτερη επίδοση στα σουτ εντός εστίας από όλους τους γκολκίπερς του πρωταθλήματος (1 γκολ/7 σουτ), αλλά πλέον, παρότι είχε ήδη ισχυρότατο ερέθισμα (βασικός και αναντικατάστατος για πρώτη φορά στον Παναθηναϊκό και επιστροφή στην εθνική Ελλάδας μέχρι και το Euro), υπάρχει έξτρα κίνητρο.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο leoforos.gr