Είδα αρκετά όμορφα αφιερώματα και διάβασα πολλά καλά για τον έναν χρόνο παρουσίας του Ζεσουάλδο Φερέιρα στον Παναθηναϊκό. Πράγματι, θα συμφωνήσω με τα περισσότερα. Ο Πορτογάλος έχει κατορθώσει να αναμορφώσει αγωνιστικά το Τριφύλλι. Επιθετικό στυλ, παραγωγική επίθεση, πολλά τρεξίματα, γρήγορες εναλλαγές της μπάλας, απλό και ωραίο ποδόσφαιρο που συνδυάζεται (πάνω από όλα) με τα καλά αποτελέσματα. Διότι καλή η όμορφη μπαλίτσα, οι τακουνιές και οι ντρίμπλες, αλλά ως γνωστόν, τα γκολ και οι νίκες χαρίζουν βαθμούς και τίτλους…

Και όλα αυτά με απώλεια των σούπερ σταρ και υπερπολύτιμων τα τελευταία χρόνια Σισέ και Ζιλμπέρτο, δίχως μεταγραφές πολυτελείας και με ένα μεταγραφικό μπάτζετ σχεδόν ανύπαρκτο, αφού δεν δόθηκε περισσότερο από ένα εκατ. ευρώ για τις αγορές και τους δανεισμούς των Ζέκα, Κουίνσι, Τοτσέ, Βιτόλο και Ρούντολφ.

Επειδή όμως διαπίστωσα μια ξαφνική και μεγάλη αγάπη προς τον προπονητή του Παναθηναϊκού, θα σας πω τι γνώμη έχω αποκομίσει εγώ διαβάζοντας εδώ και έναν χρόνο την πλειονότητα του ελληνικού Τύπου, μέχρι και τους δύο ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς, αρχικά από την Οντένσε στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και εν συνεχεία από την Μακάμπι Τελ Αβίβ στα πλέι οφ του Γιουρόπα.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο leoforos.gr