Εχασε λοιπόν ο Παναθηναϊκός και ήταν και χάλια. Ε κάποια στιγμή θα το βλέπαμε και το ένα και το άλλο. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο, ο αθλητισμός γενικότερα. Και οι νίκες και οι ήττες μέσα στο πρόγραμμα είναι. Μόνο ο Ολυμπιακός ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να χάσει όταν έχουν σφίξει τα γάλατα. Σκάνε μύτη τα δεκανίκια και τον παίρνουν από το χεράκι. Χρόνια τώρα... Τίποτα δεν είναι τυχαίο απ' όλα αυτά που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες. Ήταν να μην πάει στο -5 η διαφορά και να μην πιάσει το... κρύο. Από εκεί άρχισαν όλα.

Τη μία φέρνουν πίσω τον Καλόπουλο για να τον τιμήσουν και να φύγει με... ψηλά το κεφάλι. Την άλλη τρώνε τον Κύρκο επειδή τόλμησε να παίξει 50-50 στην Τρίπολη. Επιστρέφουν παράλληλα στο προσκήνιο ένα τύπο που δεδομένα θα έτρωγε πόρτα από τα Παρατράγουδα της Αννίτας και δίνει καθημερινό σόου στα ραδιόφωνα με ατάκες που κάνουν τον Αλέφαντο να μοιάζει τέρας σοβαρότητας. Εξαφανίζουν τους δύο αθλητικούς εισαγγελείς, βαράνε τον Μπιτσαξή, χτυπάνε τον Βασσάρα, ξεσκίζουν τον Πιλάβιο. Με ντου από παντού, όχι μόνο από τις οπαδικές εφημερίδες που αν θέλετε τη γνώμη μου δεν με ενοχλούν κιόλας, διότι είναι ξεκάθαρες σε αυτό που πρεσβεύουν.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός SPORTS