Λίγο πριν την μεταγραφική περίοδο  του Ιανουαρίου, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται περισσότερο σε θέση άμυνας παρά επίθεσης. Τέτοιες μέρες άλλες εποχές, είχε ήδη αρχίσει ο βομβαρδισμός ονομάτων. Έπιανες στα χέρια σου εφημερίδα και χόρταινε το μάτι σου, άσχετα αν στην πορεία γίνονταν ελάχιστα σε σχέση μ' αυτά που υπόσχονταν τα πρωτοσέλιδα. Ο Γενάρης είναι περίεργος μήνας και οι μετακινήσεις δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση όσο το καλοκαίρι. Όπως και να 'χει όμως, η ονοματολογία έριχνε λιγάκι αλατοπίπερο στη ζωή μας κι ας έβγαιναν στο τέλος άσφαιρες οι τουφεκιές.

Ονοματολογία υπάρχει και τώρα, μόνο που έχει ανάποδη φορά. Αντί να μιλάμε για παίκτες που είναι να έλθουν στον Παναθηναϊκό, μιλάμε μόνο γι' αυτούς που κοιτάνε την πόρτα της εξόδου. Και δεν αναφερόμαστε, βέβαια, σε παίκτες που έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχουν τόσο καιρό που έχουμε να τους δούμε, όπως ο Γιούρκας, ο Πλεσί ή ο Μελίσσης. Μιλάμε για βασικούς παίκτες της ομάδας, μιας και αυτή την περίοδο ευημερεί η μπάλα αντί να ευημερούν μόνο οι αριθμοί.

Ο Παναθηναϊκός δεν κερδίζει απλώς. Παίζει και καλή μπαλίτσα. Αναδεικνύει πρωταγωνιστές, παίκτες που έχουν μπει για τα καλά στο μάτι των ξένων. Ο Λέτο είναι μια καυτή περίπτωση και τον παρακολουθούν πολλοί. Η Ίντερ φέρεται διατεθειμένη να δώσει δύο εκατ. ευρώ για τον Καπίνο, η Πάρμα και η Μπενφίκα έχουν ρίξει δίκτυα για τον Νίνη, η Νάπολι φλερτάρει τον Κουίνσι, ο Μπουμσόνγκ κάθε τρεις και λίγο απασχολεί μια γαλλική, γερμανική ή αγγλική ομάδα, ο Σιμάο έχει καβάντζα μερικές καλές προτάσεις. Κι αν ο Νίνης είναι από μόνος του ξεχωριστή περίπτωση γιατί έχει παίξει ελάχιστα, οι υπόλοιποι εξαργυρώνουν, σε επίπεδο ενδιαφέροντος τουλάχιστον, τις καλές εμφανίσεις τους. Η αγορά έχει μάτι και παρακολουθεί.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο leoforos.gr

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός SPORTS