Πάθος... Για το αν ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος ή ο ΠΑΟ, αν ο Τζίγγερ ήταν χρήσιμος στον ΠΑΟ, αν ο Aρης έκανε καλά που επένδυσε στον Καστίγιο, αν ευνοήθηκε πιο πολύ ο Ολυμπιακός ή ο ΠΑΟ από το παρασκήνιο... Ακραίο μίσος... Για τη διαιτησία Καλόπουλου, την επιστροφή και αποχώρησή του, τους εντός και εκτός φυλακής, τον αφανισμό ομάδων, τα ραντεβού θανάτου!

Η καθημερινότητά μας σε τίτλους. Πάει αυτή μπροστά και το κοπάδι από πίσω, σαν υπνωτισμένο. Μέχρι που πέφτει μια βόμβα, ώστε με κρότο να μας βγάλει από τον απαίσιο λήθαργο (πριν καταβυθιστούμε στον επόμενο...): Ο Φαίδωνας έχασε το κοριτσάκι του, την Eλλη του! Ο,τι πιο βαρύ πλήγμα για έναν γονιό. Ανήμερα Πρωτοχρονιάς! Η πιο αποκρουστική πλευρά της ζωής. Η κακία της φύσης. Η αδικία! Και τότε ξυπνάμε, έστω και πρόσκαιρα.

Αναλογιζόμαστε πόσο ηλίθιοι είμαστε. Πόσο στραβά έχουμε πάρει τη ζωή, να ασχολούμαστε με κάθε λογής ανοησία, ενώ στη γωνία παραμονεύει όλους μας η συντριβή. Χωρίς να ξέρουμε αν και πότε θα μας πέσει το κατάμαυρο «λαχείο». Αυτά τα καραγκιοζιλίκια έβλεπε η Eλλη και πήρε την απόφαση για το μεγάλο ταξίδι. Για να βρει τη γαλήνη. Εμείς, εδώ τι κάνουμε;... Δάσκαλε Φαίδωνα, κουράγιο...

Πηγή: Εθνοσπόρ

Κοινωνία LIFE