Ένα κεφάλι πράσινο κι ένα κεφάλι κόκκινο;

Στον α’ γύρο οι ολυμπιακοί λέγανε ότι έκατσε κι έχασε ο δικέφαλος από τον Παναθηναϊκό, ενώ τώρα το ίδιο κάνουν από την ανάποδη οι παναθηναϊκοί για το κυριακάτικο ντέρμπι της Τούμπας με τον Ολυμπιακό.

Μήπως, όμως, τα πράγματα είναι απλούστερα; Κατ’ αρχήν, ο ΠΑΟΚ είναι μια μεγάλη ομάδα με πολύ και φανατικό κόσμο. Τι είναι ο δικέφαλος; Καμία ομαδίτσα να ανοίγει τα πόδια στον καθένα; Τον υποτιμούν πολύ κάποιοι.

Αγωνιστικά, όμως, είναι οφθαλμοφανέστατο ότι ο Παναθηναϊκός έχει προβλήματα κι έτσι βρίσκεται πολλές φορές να χάνει, αφού δεν μπορεί σε όλα τα ματς να είναι ανταγωνιστικός.

Δεύτερον, ο Παναθηναϊκός όταν ανέβηκε στην Τούμπα και κέρδισε 3-1 ήταν σε φοβερή φόρμα. Παρά το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ τότε είχε ακόμα τον Βιερίνια και τον Κοντρέρας, η ομάδα του Φερέιρα έκανε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της στο πρωτάθλημα και πήρε πανάξια το διπλό.

Μήπως, όμως, ο Ολυμπιακός δεν μπήκε ταύρος στην Τούμπα; Από το πρώτο λεπτό έδειξε ποιος είναι ο καλύτερος στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ, άλλωστε, είναι αποδυναμωμένος, ενώ του τύχανε και τόσες αναποδιές με τραυματισμούς στο ματς. Κι έτσι οι ερυθρόλευκοι με δυο γρήγορα γκολ καθάρισαν το ματς όμορφα κι ωραία. Το γεγονός ότι ο δικέφαλος ήθελε κάτι παραπάνω από το παιχνίδι φάνηκε κι από το δοκάρι του Γκαρσία που αν εκεί μείωνε θα μπορούσε να διεκδικήσει κάτι καλύτερο, αλλά και από το πόσο σκληρά έπαιξε στο β’ μέρος. Φιλικές κλωτσιές δεν υπάρχουν, δηλαδή.

Αν, λοιπόν, κάποιος ακούει τι λέγεται στα ραδιόφωνα ή διαβάζει τα πρωτοσέλιδα και τα φόρουμ των οπαδών, τότε μπορεί να και να πιστέψει ότι ο ΠΑΟΚ έκατσε κι έχασε δυο παιχνίδια στα οποία, όμως, ήταν εμφανώς κατώτερος κι ανέτοιμος. Ούτε γίνεται να υποτιμάται έτσι ένας μεγάλος σύλλογος, όπως αυτός της Θεσσαλονίκης. Με λίγα λόγια, ο ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να κτυπήσει τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Δεν είναι ότι δεν ήθελε, δηλαδή. Αυτό φάνηκε απ’ όποιον είδε πραγματικά τα ματς και όχι όσα ήθελε να δει.