Δεν είναι μακριά η μέρα που θα μας πετάξουν έξω με τις κλωτσιές. Ο μηχανισμός είναι έτοιμος: Οι αδειοδοτήσεις! Είναι κάποια μικρά -αλλά τόσο σημαντικά- που μας κάνουν να αντιλαμβανόμαστε πόσο μακριά είμαστε σε νοοτροπία και ποδοσφαιρική παιδεία από την υπόλοιπη Ευρώπη. Πόσο πίσω είμαστε.

Στη Λευκωσία την περασμένη Τρίτη, στο 82', για όσους θλίβονται για τη νοοτροπία μας μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο, έγινε μια χαρακτηριστική φάση: Ο Μαρσέλο της Ρεάλ μπήκε στην περιοχή του ΑΠΟΕΛ. Δέχθηκε αντικανονικό μαρκάρισμα και έχασε την ισορροπία του. Αντί όμως να ολοκληρώσει την πτώση του και να πάρει το σίγουρο πέναλτι, προτίμησε να κάνει κάτι πολύ πιο έντιμο και πιο ποδοσφαιρικό: Να βγάλει μια εντυπωσιακή ασίστ, που την αξιοποίησε ο Κακά (0-2). Στην Ελλάδα ο παίχτης θα έπεφτε στο χορτάρι σαν κεραυνόπληκτος.

Οι υπόλοιποι συμπαίχτες του θα έπεφταν πάνω στον διαιτητή. Και η εξέδρα θα ωρυόταν. Και όταν δινόταν το πέναλτι, θα ζητούσε κόκκινη και... εκτέλεση δι΄ απαγχονισμού του παραβάτη! Γιατί; Μα γιατί εμείς πάμε στα γήπεδά μας για να το παίξουμε αδικημένοι. Και σαν αδικημένοι να εκτονώσουμε τη βία που φωλιάζει μέσα μας. Αυτό το έχουμε μπολιάσει και στη σκέψη των παιχτών. Ετσι, παίζουν για τον διαιτητή και όχι για το θέαμα.

Πηγή: Εθνοσπόρ

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο SPORTS