Τελικά ακούει κανείς;

Οσο βαριά και αν είναι η φανέλα, αν δεν υπάρχουν τα χρήματα για να πληρωθούν τα συμβόλαια και να καλυφθούν βασικές ανάγκες, δύσκολα θα ρισκάρει ο οποιοσδήποτε να συνεχίσει την καριέρα του σε μια ομάδα δίχως μέλλον. Οσο βαρύ και αν ακούγεται, τούτη την ώρα αυτό είναι ο Παναθηναϊκός…

Νεαροί, ταλαντούχοι και με μεταπωλητική αξία ποδοσφαιριστές που έχουν ανδρωθεί ποδοσφαιρικά στον Παναθηναϊκό και που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έμεναν στην Παιανία, είναι σε mood όπου φύγει-φύγει. Και δυστυχώς θα ακολουθήσουν και άλλοι. Αυτό είναι το κλίμα που επικρατεί στα αποδυτήρια της ομάδας και είναι κοινό μυστικό. Απαντες ψάχνονται και έχουν στείλει μήνυμα στους μάνατζέρ τους για να τους βρουν την επόμενη ποδοσφαιρική στέγη τους.

Και εδώ που τα λέμε, εσείς τι θα κάνατε αν ήσασταν στις θέσεις τους; Οταν είναι απλήρωτοι τόσους μήνες και ζητούν από κάποιον μέτοχο να εμφανιστεί μπροστά τους για να τους πει κάτι, να τους δώσει μια ελπίδα, και τελικά εμφανίζεται ο… κανένας, από πού και ως πού οι παίκτες μπορούν να ελπίζουν σε κάτι; Και για ποιο λόγο να κάνουν υπομονή; Και που συνεχίζουν να αγωνίζονται αξιοπρεπώς, κάνοντας καλές εμφανίσεις που συνδυάζονται με νίκες, και πολύ είναι με όσα συμβαίνουν στην ομάδα.

Αν μη τι άλλο, για τη δική μου λογική, αυτοί οι ποδοσφαιριστές και αυτός ο προπονητής, είναι παλικάρια, πρώτον, γιατί έδωσαν μια μεγάλη και τίμια μάχη για να κατακτήσουν ένα «σημαδεμένο» πρωτάθλημα και δεύτερον γιατί σε αυτή την προσπάθεια ήταν απελπιστικά μόνοι, αφημένοι στο έλεος ενός σάπιου ποδοσφαιρικού κατεστημένου. Υπάρχει και καλός προπονητής και καλό ρόστερ και καρδιά νικητή και μεγάλη ψυχή. Αμφιβάλει κανείς ότι με ισχυρή διοίκηση και μια-δυο μεταγραφές τον περασμένο Γενάρη αυτή η ομάδα τώρα θα έκανε φιέστα;

Ο Παναθηναϊκός κύριοι ψυχορραγεί αλλά παραμένει ζωντανός. Αν κάποιος πονάει το Τριφύλλι και νιώθει την καρδιά του να αργοσβήνει, ας του δώσει τώρα το φιλί της ζωής. Προτού να είναι αργά…

Πηγή: leoforos.gr