Σπαρακτικός ο επικήδειος του Δέλλα για Μαστροκώστα - Συγκίνησε η κόρη της

Με σπασμένη φωνή, προσπαθώντας πολλές φορές να συγκρατήσει τα δάκρυά του, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής αποχαιρέτησε τη γυναίκα που στάθηκε δίπλα του για περισσότερα από είκοσι χρόνια, τη μητέρα του παιδιού του, τον άνθρωπο που – όπως είπε – ήταν τελικά ο πραγματικός του «άγγελος».

«Αγγελέ μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες. Έτσι με αποκαλούσες πάντοτε. Ο φύλακας άγγελός μου. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια, όταν έμενα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα», είπε στην αρχή του επικήδειού του για την Γωγώ Μαστροκώστα ο Τραϊανός Δέλλας.

Ο Δέλλας μίλησε για τη δύναμη ψυχής της, για την υπομονή και την αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπισε όλα όσα πέρασε αυτά τα χρόνια.

«Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν», ανέφερε συγκλονισμένος.

Μάλιστα, παραδέχτηκε πως μόνο μέσα στις δύσκολες στιγμές του νοσοκομείου κατάφερε να καταλάβει πραγματικά ποια ήταν η γυναίκα που είχε δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια.

«Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου, για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες», είπε και ξέσπασε σε λυγμούς.

«Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου”, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω», είπε.

Συγκλονιστική ήταν η στιγμή που αναφέρθηκε στην κόρη τους, Βικτώρια, και στη ζωή που δημιούργησαν μαζί.

«Η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω», ανέφερε με τρεμάμενη φωνή. «Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα. Δε σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητά μου», είπε συγκινώντας τους πάντες.

Τα λόγια του για τη μάχη της με την ασθένεια έκαναν όλη την εκκλησία να ξεσπάσει σε δάκρυα.

«Κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “Μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε στον ωκεανό», είπε σπαρακτικά.

Και συνέχισε: «Σου είπα “Μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα”. Και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου».

Η φωνή του «έσπασε» όταν της ζήτησε να ξεκουραστεί μετά από τόσα χρόνια μάχης.

«Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ. Και πέτα ψηλά. Μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου», είπε.

Τέλος, μίλησε με περηφάνια για τη γυναίκα που στάθηκε πρότυπο δύναμης και αξιοπρέπειας για τόσο κόσμο.

«Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια. Δε λύγισε ποτέ. Αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της. Άφησε πίσω έναν καταπληκτικό άνθρωπο, μια καταπληκτική ψυχή», είπε για την κόρη τους Βικτώρια.

Κλείνοντας τον επικήδειό του, αποχαιρέτησε τη μεγάλη του αγάπη με λόγια που θα μείνουν χαραγμένα στις καρδιές όλων όσοι βρέθηκαν εκεί.

«Δε θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δε θα φύγεις ποτέ από μέσα μου, από μέσα μας, από όλους. Ευχαριστώ πολύ για όλα».

Βικτώρια Δέλλα: «Σ' αγαπώ, μαμά. Θα είσαι για πάντα μέσα μου»

Με συγκινητικά λόγια αποχαιρέτησε η Βικτώρια Δέλλα τη μητέρα της, Γωγώ Μαστροκώστα. Αν και, όπως είπε στον επικήδειο, δε της λέει «αντίο», γιατί θα είναι «για πάντα μέσα της».

«Αρχικά, θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που ήρθατε σήμερα να τιμήσετε τη μαμά μου και να σταθείτε δίπλα στην οικογένειά μου. Ξέρω πως σήμερα είναι μια μέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι, όμως μέσα μου νιώθω πως δε θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. ώστα/ NDP

Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μια στοργική κόρη και μια δυνατή αδερφή και πάνω απ' όλα μια μοναδική μαμά.

Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά, μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη, να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. 

Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου, και αυτό το φρόντισες εσύ.

Στον γάμο σου, είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά, και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. “Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική”. 

Σ' αγαπώ, μαμά. Δε σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».