Μετά από την αποτυχημένη επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, ο Αδόλφος Χίτλερ αποφάσισε να επιτεθεί εκ νέου , τον Ιούλιο του 1942, στην Σοβιετική Ένωση.

Ο Στρατηγός Φρίντριχ Πάουλους, διοικητής της 6ης Στρατιάς, διατάχθηκε να καταλάβει το Στάλινγκραντ, την πόλη η οποία έλεγχε την σιδηροδρομική επικοινωνία όλης της Νότιας Ρωσίας.

Το καλοκαίρι του 1942 ο στρατηγός Πάουλους προχώρησε προς το Στάλινγκραντ με 250.000 άνδρες, 500 άρματα μάχης και κανόνια μεγάλου βεληνεκούς, και 25.000 άλογα.

 

Το Στάλινγκραντ ήταν η πόλη του ίδιου του Στάλιν. Είχε πάρει το όνομά της από τον ίδιο, μετά τα τέλος του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Οι ιστορικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πέρα των στρατηγικών πλεονεκτημάτων που προσφέρει η πόλη, έχει και συμβολικό χαρακτήρα, κάτι που ο Στάλιν και ο Χίτλερ υπολόγιζαν. Η ουσία όμως ήταν ότι αν το Στάλινγκραντ έπεφτε στα χέρια των Ναζί, τότε ο δρόμος προς την Μόσχα θα ήταν προσπελάσιμος.

Για το λόγο αυτό, ο στρατηγός Γκόργκι Ζουκόφ τέθηκε επικεφαλής για την άμυνα της πόλης του Στάλινγκραντ. Στη διάθεσή του είχε πάνω από 1.000.000 ρώσους στρατιώτες, χιλιάδες άρματα μάχης και εκατοντάδες κανόνια. Η ρώσικη πλευρά υπερτερούσε σε αριθμούς, αλλά η Γερμανική Βέρμαχτ είχε σαφώς ανώτερη τεχνολογία και πολεμική ικανότητα.

Στο πλευρό της 6ης στρατιάς θα προσχωρούσε και η 14η μεραρχία αρμάτων μάχης ( «Πάντσερ») και η « Λουφτβάφε».

Οι μάχες που διαδραματίστηκαν στην πόλη , έμειναν στην ιστορία ως οι πλέον αιματηρές. Εκτιμάται ότι την περίοδο όπου διήρκησε η μάχη του Στάλινγκραντ, από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 1942 έχασαν την ζωή τους πάνω από 1.250.000 άνθρωποι.

Μέχρι τις αρχές του Νοεμβρίου 1942 η Γερμανική 6η στρατιά είχε προχωρήσει στην κατάληψη του 90% της πόλης. Είχε όμως πρόβλημα ανεφοδιασμού σε καύσιμα και τρόφιμα.


Στις 19 Νοεμβρίου 1942, οι Σοβιετικοί εκδήλωσαν αντεπίθεση με την κωδική ονομασία «Ουρανός». Το σχέδιο είχε εκπονηθεί από τους στρατηγούς Γκιόργκι Ζούκοφ και Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι και προέβλεπε την προσβολή των εφεδρικών δυνάμεων της 6ης Στρατιάς, που τη συγκροτούσαν κακοεκπαιδευμένοι στρατιώτες των συμμαχικών χωρών των Άξονα (Ιταλοί, Κροάτες, Ρουμάνοι, Ούγγροι, αλλά και ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών).

Η σοβιετική αντεπίθεση εκδηλώθηκε με τρεις στρατιές υπό τον στρατηγό Νικολάι Βατούτιν και σημείωσε απόλυτη επιτυχία. Οι Γερμανοί σύντομα εγκλωβίστηκαν και μέσα σε μια περιοχή ολίγων τετραγωνικών χιλιομέτρων βρέθηκαν περικυκλωμένοι 250.000 στρατιώτες.

Οι Σοβιετικοί ζήτησαν από τους Γερμανούς να παραδοθούν, προσφέροντάς τους ευνοϊκούς όρους. Όμως η διαταγή του Χίτλερ ήταν επίθεση μέχρις εσχάτων. Μια αερογέφυρα που στήθηκε για τον ανεφοδιασμό των εγκλωβισμένων γερμανικών δυνάμεων κατέληξε σε οικτρά αποτυχία. Η σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε 490 αεροπλάνα της «Λουφτβάφε».

Συνολικά, οι απώλειες για τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους ανήλθαν σε 800.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι Σοβιετικοί από την πλευρά τους είχαν ασυγκρίτως μεγαλύτερες απώλειες: 478.741 νεκρούς και 650.000 τραυματίες, στρατιώτες και πολίτες. H Μάχη του Στάλινγκραντ αποτέλεσε σημείο καμπής στην πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Εξολόθρευσε πολύτιμες στρατιωτικές δυνάμεις για τον Χίτλερ και ταπείνωσε τη γερμανική πολεμική μηχανή.

ΠΗΓΗ: Sday.gr

Κόσμος LIFE