Το κωδικό όνομα αυτού του ανθρώπου ήταν Κάπτεν Κραντς, από τη γνωστή μάρκα δημητριακών. Την εποχή εκείνη η εταιρεία των δημητριακών είχε μέσα στα κουτιά της και μια μικρή σφυρίχτρα σαν δώρο.

Ο Κάπτεν Κραντς, έπειτα από υπόδειξη ενός τυφλού φίλου του με οξυμμένη ακοή, κατάφερε, φράζοντας με κόλλα την τρίτη τρύπα της σφυρίχτρας, να βγάλει και να σταμπιλάρει έναν ήχο με συχνότητα 2600Hz, κατάλληλο για υπεραστικά τηλεφωνήματα. Η συχνότητα αυτή ξεκλείδωνε τα τηλεφωνικά συστήματα της «Bell», επιτρέποντας του την πρόσβαση στις άγνωστες μέχρι τότε περιοχές των πολλαπλών συχνοτήτων. Το άρθρο αυτό έγινε η αιτία ώστε δύο φοιτητές του Στάνφορντ, ο Στίβεν Βόσνιακ και ο Στίβεν Τζομπς, να διαρρήξουν την απόρρητη τεχνολογική βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, ψάχνοντας κάποια έγγραφα που αφορούσαν τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα πολλαπλών συχνοτήτων.

Τελικά, κατάφεραν και βρήκαν ένα έγγραφο με τις συχνότητες που περιέγραφε το άρθρο του περιοδικού. Αυτό θα τους βοηθούσε να φτιάξουν ένα «blue box» με το οποίο θα έμπαιναν στο σύστημα της τηλεφωνίας, το κεντρικό νευρικό σύστημα της παγκόσμιος ηλεκτρονικής. Κάποια στιγμή κατάφεραν και έκαναν το πρώτο τηλεφώνημα. Ο Στίβεν Τζομπς τρέμοντας από συγκίνηση είπε, σχεδόν φωνάζοντας, στον άνθρωπο που απάντησε στο τηλέφωνο: «Έχουμε ένα «blue box» και τηλεφωνούμε από την Καλιφόρνια. Εσείς πού βρίσκεστε;» Ο άνθρωπος στην άλλη άκρη της γραμμής απάντησε, φωνάζοντας κι αυτός: «Είμαι στο Λος Άντζελες!».

Το τηλεφώνημα δεν είχε πάει πολύ μακριά, αλλά οι δύο φίλοι ήταν ενθουσιασμένοι. Πρώτον, είχαν αποδείξει ότι αυτά που έγραφε το άρθρο δεν ήταν επιστημονική φαντασία, αλλά πραγματικότητα. Δεύτερον, αφού όλα αυτά ήταν πραγματικότητα, τότε έπρεπε και ο Κάπτεν Κραντς να είναι υπαρκτό πρόσωπο. Οι δύο φίλοι αξιοποίησαν όσες γνωριμίες είχαν με την εναλλακτική σκηνή του Σαν Φρανσίσκο, αφήνοντας το μήνυμα ότι ήθελαν να έλθουν σε επαφή μαζί του. Διαβάστε το υπόλοιπο θέμα στο mixanitouxronou.gr