«Δεν έχω λεφτά ούτε για βενζίνα στο αυτοκίνητο.
* Εγώ δεν ήθελα να κλείσει ο “Αδέσμευτος”. Αυτοί (σ.σ. οι εργαζόμενοι) και οι συνδικαλιστάδες την έκλεισαν.
* Εγω είχα βρει 300 με 400 χιλιάδες ευρώ για να τους πληρώσω τα δεδουλευμένα. Τότε ήταν γύρω στις 3, 5 μηνες απλήρωτοι.
* Είχα βρει τρόπο να μην κλείσει ο “Αδέσμευτος”. Ολα αυτά βέβαια αν απέσυραν τις αγωγές. Και επίσης θα έπρεπε να διώξω πολλούς για να βγαίνει η εφημεριδα και θα τους έδινα το 40% των αποζημιώσεων...»
* Υπέφερα και υποφέρω περισσότερο από τους ίδιους τους απλήρωτους δημοσιογράφους. Γιατί και εγώ δεν έχω λεφτά ούτε για βενζίνη στο αυτοκίνητο μου. Μάλιστα ενώ είχε γίνει η πτώχευση της εφημερίδας, δεν μπορούσα να νοιώθω ότι θα ερχόντουσαν γιορτές και δεν θα είχαν ευρώ στην τσέπη τους. Οπότε τους έδωσα όλο το δώρο. 104.000 ευρώ. Ήταν τα τελευταία λεφτά που δανείστηκα από συγγενείς και φίλους και τα πήραν ως δώρο. Τώρα δεν έχω ούτε ευρώ»

Με αυτό το νέο παραλήρημα ο αρθρογράφος, πια, του «Ελεύθερου Τύπου» εμφανίστηκε στον αποτυχημένο και νεόπτωχο εκδότη. Συζήτησαν τα προβλήματά τους, προμοτάρισαν τα βιβλία τους και σε κάποια στιγμή και οι δύο ένιωσαν τον πόνο του άλλου...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

Αγανακτισμένοι οι εργαζόμενοι του Αδέσμευτου Τύπου για τα όσα είπε στην εκπομπή του Κωστόπουλου ο Ρίζος, εξέδωσαν σχετική ανακοίνωση!

«Εμείς οι εργαζόμενοι του Αδέσμευτου Τύπου, δεν εκπλαγήκαμε καθόλου από το ρεσιτάλ ψεμάτων του Δημήτρη Ρίζου στην εκπομπή «Βράδυ» που μεταδόθηκε την Πέμπτη (24/01). Άλλωστε επί 1,5 χρόνο χορτάσαμε από ψέματα. Αυτό όμως δε σημαίνει, πως θα επιτρέψουμε να μείνουν αναπάντητα.

Ούτε λίγο – ούτε πολύ, ο Δημήτρης Ρίζος στην τηλεοπτική του εμφάνιση επιχείρησε να εμφανίσει τους εργαζομένους σαν ιδανικούς παράφρονες αυτόχειρες.
Μας …εκλιπαρούσε να πάρουμε τα δεδουλευμένα μας, αλλά εμείς προτιμήσαμε να μείνουμε απλήρωτοι. Μας… εκλιπαρούσε να διατηρήσουμε τις θέσεις εργασίας μας, αντ’ αυτού, εμείς επιλέξαμε την ανεργία.

Ας επιστρέψουμε όμως στην πραγματικότητα:

- ΨΕΜΑ1ο : Είπε ο Δ. Ρίζος: «Ήμουν ο τελευταίος που ήθελε να κλείσει η εφημερίδα και γι αυτό έκανα συγκέντρωση εργαζομένων».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως η συγκέντρωση των εργαζομένων έγινε, με αφορμή τη δημόσια δήλωση του πως «κατά 90% έχω αποφασίσει να πτωχεύσω την εφημερίδα».

- ΨΕΜΑ 2ο : Είπε ο Δ. Ρίζος: «Η συγκέντρωση έγινε όταν τους χρωστούσα 3-3,5 μήνες».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως η συγκεκριμένη συγκέντρωση έγινε στα τέλη του Νοέμβρη του 2012, όταν ήδη οι οφειλές είχαν φτάσει στους 5 μήνες.

- ΨΕΜΑ 3ο: Είπε ο Δ. Ρίζος: «Τους πρότεινα σ’ αυτή τη συγκέντρωση, να πάρουν τα δεδουλευμένα τους με μοναδικό όρο να αποσύρουν τις αγωγές τους. Δεν το δέχθηκαν».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως η «πρόταση», όπως την χαρακτήρισε ο Δ. Ρίζος ήταν ένας πρωτοφανής εκβιασμός. Μας ζητούσε να δηλώσουμε παραίτηση από την δουλειά μας, χωρίς καμία άλλη απαίτηση (τις αποζημιώσεις για παράδειγμα) προκειμένου να μας δώσει τα δεδουλευμένα μας και μόνο (ή μέρος αυτών, όπως έλεγε χαρακτηριστικά). Την «πρόταση» αυτή μάλιστα την είχε ονομάσει… Εθελουσία. «Αλλιώς θα την κλείσω και δεν θα πάρετε ούτε δεκάρα» είχε πει χαρακτηριστικά τότε. Όσο για τις αγωγές, εκείνη την εποχή δεν ήταν περισσότερες από τρεις.

- ΨΕΜΑ 4ο: Είπε ο Δ. Ρίζος: «Ήθελα να μειώσω το προσωπικό, δίνοντας το 40% των αποζημιώσεων»
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως αυτό που χαρακτηριστικά διατυμπάνιζε ήταν «Ξεχάστε τις αποζημιώσεις, τελείωσαν αυτά». Αρνήθηκε να δώσει ακόμα και τα δεδουλευμένα, όσων εξώθησε σε παραίτηση με τη συστηματική του άρνηση να καταβάλει τους μισθούς.

Είναι προφανές ότι ο Δ. Ρίζος έχει αποφασίσει να μην αφήσει την αλήθεια να του χαλάσει μια ωραία ιστορία. Στη δική μας περίπτωση -όφειλε ήδη να έχει καταλάβει- χτύπησε λάθος πόρτα.

Δεν διέφυγε τέλος της προσοχής μας η πόρτα που επέλεξε να χτυπήσει για να βρει βήμα και να αρθρώσει και πάλι μια σειρά από ψευδη και ανυπόστατα «κατηγορώ» κατά των εργαζομένων του. Όλοι θυμόμαστε τις περιπέτειες των συναδέλφων από τις εκδοτικές επιχειρήσεις του Πέτρου Κωστόπουλου, με τα αιφνίδια λουκέτα σε αυτές. Αναρωτιόμαστε τελικά κατά πόσο ο κ. Κωστόπουλος εννοούσε το περίφημο δημόσιο «συγγνώμη» προς τους εργαζόμενούς του, όταν προβάλλει εργοδότες που ασελγούν ακόμη και στα στοιχειώδη εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα, όπως ο Δ. Ρίζος».
 

Τα Μέσα στην Pressa