Τι γίνεται με το αγγελιόσημο;

Το θέμα είναι σε γνώση του πρωθυπουργού και της Γραμματείας του προσωπικού του γραφείου, αλλά και του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος δεν ορθώνει το ανάστημά του στην Τρόικα για τη διατήρηση εσαεί του φόρου αυτού υπέρ τρίτων.

Στις συναντήσεις των Ενώσεων Συντακτών και της Ομοσπονδίας Ενώσεων, δίνονται υποσχέσεις για διατήρηση του αγγελιοσήμου με ημερομηνία λήξεως μικρότερη από ένα χρόνο.

Είναι γνωστή η διαρκής προσπάθεια της ΕΔΕΕ να πείσει τους εκάστοτε αρμόδιους υπουργούςνα αλλάξουν τη διάταξη του Ν.2328/1995 που υποχρεώνει τις διαφημιστικές να αποδίδουν αγγελιόσημο, τις περισσότερες φορές πριν το εισπράξουν από τους πελάτες τους (κυρίως του φορείς του δημοσίου). Απαντες συμφωνούν - σιωπηρά - ότι έχει «μεταλλαχθεί» προ πολλού το πνεύμα του άρθρου 12 του Ν.2328/95 που υποτίθεται ότι θεσπίστηκε δια χειρός Ε. Βενιζέλου, για να «προστατεύσει τα συμφέροντα του κράτους αλλά και τα ΜΜΕ περιορίζοντας τον μεταξύ τους ανταγωνισμό».

Ούτε λίγο ούτε πολύ οι διαφημιστικές θεωρούν ότι έχουν γίνει «χρηματοδότες» του Δημοσίου, με τις ρυθμίσεις για την απόδοση του Αγγελιοσήμου και πρεσβεύουν ότι το φόρο αυτό (20% για τον Τύπο και 21,5 για την Τηλεόραση και το Ραδιόφωνο) πρέπει να καταβάλλουν απευθείας τα ΜΜΕ.

Σημειώνεται ότι υπόχρεος για την απόδοση του αγγελιοσήμου είναι ο διαφημιζόμενος ή ο διαφημιστής ενώ για δημοσιεύσεις (ισολογισμούς, προκηρύξεις κλπ) το ίδιο το Μέσον. Το πρόβλημα έχει οξυνθεί μετά και τη δραματική μείωση των τιμολογίων των καναλιών (εκπτώσεις) καθώς το αγγελιόσημο καταβάλλεται επί της τιμής τιμοκαταλόγου και όχι μετά την έκπτωση ή την ειδική μεταχείριση του καλού πελάτη.

Για την... ιστορία, το αγγελιόσημο επιβλήθηκε με τον αναγκαστικό χουντικό νόμο 238/1967 στον οποίο αναφέρεται ότι επιβάλλεται αγγελιόσημο 20% επί του τμήματος κάθε διαφήμισης ή παντός επί πληρωμή δημοσιεύματος.

Έκτοτε, έχουν εκδοθεί πολλές νομοθετικές ρυθμίσεις, με τις οποίες αφενός επεκτάθηκε η υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου για τις διαφημίσεις, δημοσιεύσεις και καταχωρήσεις σε μη ημερήσιες εφημερίδες, αλλά και στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αφετέρου προσδιορίζεται και καθορίζεται εκάστοτε το ύψος του αγγελιοσήμου (ως ποσοστό επί των διαφημίσεων), οι υπόχρεοι καταβολής, καθώς και ο τρόπος είσπραξης, απόδοσης και κατανομής του στα οικεία ταμεία και στις επαγγελματικές ενώσεις των εργαζόμενων στον τύπο και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα.