Η χώρα ζει σήμερα μία απίστευτη και μία άνευ προηγουμένου στην ιστορία της τραγωδία, καθώς κινδυνεύει σοβαρά με φυσικό αφανισμό. Ο πληθυσμός έπεσε κάτω από τα 10 εκατομμύρια και γερνάει συνεχώς καθώς η διάμεση ηλικία από 25 έτη το 1950 έφτασε τα 47,2 το 2025 και αυξάνεται γοργά. Το 2025 οι γεννήσεις κατέρρευσαν στις 66.322, ο δείκτης γονιμότητας, αντί για 2,1, είναι κολλημένος στα 1,2 παιδιά ανά γυναίκα και οι πολυμελείς οικογένειες είναι πλέον ελάχιστες. Η επαρχία έχει ερημώσει και σειρά παίρνουν οι πόλεις.

Μία μελέτη του ευρωπαϊκού πανεπιστημίου της Λευκωσίας αναφέρει πως το 2100 θα είμαστε 6 εκ., οι γεννήσεις θα ανέλθουν στις 22.000 ενώ ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί μεταξύ των ετών 2135 και 2148. Η τελευταία έκθεση της Eurostat έχει χειρότερες προβλέψεις, καθώς αναγράφει πως το 2100 ο πληθυσμός με μετανάστες θα περιοριστεί στα 7,25 εκ. ενώ χωρίς μετανάστες στα 5,13 εκ. Ποτέ όμως δεν θα φτάσουμε στο έτος 2100. Με αυτούς τους ρυθμούς σε 30 χρόνια από τώρα, η διάμεση ηλικία θα προσεγγίσει ή και θα ξεπεράσει τα 60 έτη, κάτι πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία. Μπαίνουμε σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά ενώ ο εξωτερικός κίνδυνος εναντίον μίας γερασμένης χώρας θα καραδοκεί.

Το δημογραφικό ήδη έχει απλωθεί στη χώρα σαν μεταστατικός καρκίνος και επηρεάζει αρνητικά όλες τις λειτουργίες της. Η οικονομία παραμένει στάσιμη, το ΑΕΠ συρρικνώνεται και παρουσιάζονται ελλείψεις σε όλους τους τομείς (υγεία, παιδεία, ένοπλες δυνάμεις, πρωτογενής τομέας κ.λπ.). Στο ασφαλιστικό σύστημα η αναλογία εργαζομένων-συνταξιούχων μετά το 2045 θα προσεγγίσει το 1/1 και καθίσταται μαθηματικά μη βιώσιμη. Στην υγεία παρουσιάζονται σοβαρές ελλείψεις και το σύστημα θα λυγίσει με την επικράτηση της γεροντοκρατίας. Στην παιδεία, το κλείσιμο των σχολείων σηματοδοτεί και τον μαρασμό της μόρφωσης. Η βία κερδίζει έδαφος, καθώς τα παιδιά ανατρέφονται στην απομόνωση του ψηφιακού κόσμου, στερούμενα την επαφή με την πραγματική ζωή. Στην εθνική άμυνα η δραματική μείωση του έμψυχου δυναμικού θέτει σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία και τη διπλωματική ισχύ της χώρας.

Για να καταπολεμηθεί ο καρκίνος απαιτούνται δημογραφικά μέτρα σοκ και όχι μέτρα ασπιρίνες. Απέναντι σε αυτό το σκηνικό κατάρρευσης, οι πολιτικές έχουν αποτύχει και απαιτείται μια ριζική στροφή 180 μοιρών. Θα αναφερθούν ορισμένα ενδεικτικά. Χορήγηση επιδόματος τέκνου για όλους στην υψηλότερη κλίμακα χωρίς εισοδηματικά κριτήρια και αύξηση στα 200€ για κάθε νέο παιδί, και επιδόματος γέννας ύψους 6.000€. Χορήγηση 2 πλασματικών χρόνων στις μητέρες για κάθε ένα από τα δύο πρώτα παιδιά και 3 χρόνια για κάθε ένα από τα επόμενα. Επαναφορά ισόβιας σύνταξης για κάθε τρίτεκνη και πολύτεκνη μητέρα. Πλήρης απαλλαγή από τη φορολογία εισοδήματος και από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τις πολύτεκνες οικογένειες και για τις τρίτεκνες μέχρι ατομικό εισόδημα 50.000€. Εξασφάλιση στέγης με την επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας. Χορήγηση χαμηλότοκων δανείων για οικογένειες με 2 και 3 παιδιά, άτοκων με 4, ενώ με 5 ή και περισσότερα θα παρέχεται κρατική ενίσχυση για την αποπληρωμή. Πρόσληψη στο δημόσιο 1 τέκνου από κάθε οικογένεια με 4 και περισσότερα παιδιά. Επαναφορά πρόσληψης πολύτεκνων εκπαιδευτικών. Με τα εν λόγω μέτρα είναι σίγουρο πως θα δοθεί μία αρχική δυνατή ώθηση στις γεννήσεις.

Τα μέτρα πρέπει να συνδυαστούν με μία γενικότερη πολιτική υποστήριξης του δημογραφικού, όπως η προστασία της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας και του αγέννητου παιδιού, η οικονομική ανάπτυξη, η ανάπτυξη της περιφέρειας, η ορθή διαχείριση του μεταναστευτικού, η επιστροφή των Ελλήνων που έφυγαν μετά το 2010 και η αξιοποίηση της ελληνικής ομογένειας.

Όλα τα παραπάνω περιλαμβάνονται στο δημογραφικό πρόγραμμα του κινήματος ενώ και η χρηματοδότηση μπορεί να εξασφαλιστεί με μέτρα που έχουν επίσης δημοσιευθεί. Το ζήτημα άπτεται της πολιτικής βούλησης για τη σωτηρία του έθνους και μόνο.

ΠΗΓΗ: Geopolitico.gr

Δημογραφικό LIFE Ελλάδα