Αποχώρηση με αιχμές Κοκοτσάκη από την «Ελπίδα Δημοκρατίας»

Την αποχώρησή του από το πολιτικό εγχείρημα «Ελπίδα Δημοκρατίας» ανακοίνωσε ο Βασίλης Κοκοτσάκης, με μια δήλωση που έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, όχι μόνο για όσα αναφέρει, αλλά και για όσα αποφεύγει να πει.

Ο τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών απευθύνεται προσωπικά στους πολίτες που, όπως σημειώνει, τον εμπιστεύθηκαν και επηρεάστηκαν από τη δική του στάση να στηρίξει το συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα. Στην ανακοίνωσή του ζητά συγγνώμη από όσους πίστεψαν, μέσα από τη δική του δημόσια παρουσία, ότι δημιουργούνταν ένας διαφορετικός πολιτικός φορέας, με χαρακτηριστικά «Κινήματος Πολιτών», συμμετοχής, συλλογικότητας, δημοκρατίας και διαφάνειας.

Το πιο ηχηρό σημείο της ανακοίνωσης, ωστόσο, είναι η πλήρης απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στη Μαρία Καρυστιανού. Ο Κοκοτσάκης δεν την κατονομάζει ούτε μία φορά. Δεν κάνει προσωπική επίθεση, δεν ανοίγει ευθεία σύγκρουση, δεν μιλά για ρήξη μαζί της. Όμως η σιωπή αυτή, μέσα σε ένα τόσο φορτισμένο πολιτικό κείμενο, λειτουργεί από μόνη της ως μήνυμα.

Ο ίδιος αναφέρει ότι στήριξε τη δημιουργία του φορέα πιστεύοντας πως επιχειρείται να οικοδομηθεί «κάτι διαφορετικό». Όπως τονίζει, αυτό πίστεψε, αυτό υποστήριξε και αυτό μετέφερε στους ανθρώπους που τον ακολουθούσαν στον αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών. Σήμερα, όμως, δηλώνει ότι ύστερα από μήνες προσπαθειών, προτάσεων, παρεμβάσεων και αναμονής, κατέληξε στο συμπέρασμα πως το εγχείρημα «ακολούθησε διαφορετικό δρόμο» από εκείνον που είχε οραματιστεί.

Η διατύπωση είναι προσεκτική, αλλά σαφής. Ο Κοκοτσάκης δεν μιλά για απλή διαφωνία. Μιλά για διάσταση ανάμεσα στην αρχική υπόσχεση και την τελική πορεία του εγχειρήματος. Ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι η εικόνα που μετέφερε στους πολίτες δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη.

Για τον λόγο αυτό, όπως γράφει, αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη. Όχι επειδή ενήργησε με σκοπιμότητα ή επειδή παραπλάνησε συνειδητά τους πολίτες, αλλά επειδή τους κάλεσε να πιστέψουν σε μια προοπτική που «τελικά δεν εξελίχθηκε όπως όλοι ελπίζαμε».

Πρόκειται για μια πολιτική δήλωση ανάληψης ευθύνης, με προσωπικό χαρακτήρα. Ο Κοκοτσάκης επιχειρεί να διαχωρίσει τη δική του στάση από την πορεία του φορέα, αλλά και να προστατεύσει τη σχέση εμπιστοσύνης που είχε χτίσει με πολίτες και οικογένειες μέσα από την υπόθεση των Τεμπών.

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι η αποχώρησή του δεν σημαίνει απομάκρυνση από τον αγώνα για την αλήθεια και τη Δικαιοσύνη. Όπως αναφέρει, παραμένει δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών, μαζί με την τεχνική του ομάδα, «όποτε και αν μας χρειαστούν». Επιμένει, επίσης, ότι δεν μετανιώνει για τον αγώνα, ούτε για την πίστη του πως οι πολίτες μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.

«Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι οι αξίες μου, αλλά η πολιτική μου επιλογή», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η φράση αυτή αποτελεί και τον πυρήνα της ανακοίνωσης. Ο Κοκοτσάκης προσπαθεί να πει ότι δεν εγκαταλείπει το αίτημα για Δικαιοσύνη, ούτε το κοινωνικό ρεύμα που γεννήθηκε μέσα από την τραγωδία των Τεμπών. Εγκαταλείπει, όμως, το συγκεκριμένο πολιτικό σχήμα, κρίνοντας ότι δεν ανταποκρίθηκε στις αρχικές του προσδοκίες.

Η επιλογή του να μην αναφερθεί ονομαστικά στη Μαρία Καρυστιανού προσδίδει στην ανακοίνωση ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Διότι αποφεύγοντας την προσωπική στοχοποίηση, αφήνει το βάρος να πέσει στο ίδιο το πολιτικό εγχείρημα και στον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε. Δεν προσωποποιεί τη ρήξη, αλλά ούτε και την αθωώνει πολιτικά.

Με την ανακοίνωσή του, ο Βασίλης Κοκοτσάκης στέλνει μήνυμα προς τρεις κατευθύνσεις: προς όσους τον εμπιστεύθηκαν, προς τον χώρο της «Ελπίδας Δημοκρατίας» και προς την κοινωνία που παρακολουθεί με καχυποψία κάθε προσπάθεια πολιτικής αξιοποίησης της υπόθεσης των Τεμπών.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο! Ο Κοκοτσάκης αποχωρεί, ζητά συγγνώμη από τον κόσμο που τον ακολούθησε σε αυτήν την επιλογή και δηλώνει ότι επιστρέφει εκεί όπου θεωρεί πως βρισκόταν εξαρχής — στον αγώνα για αλήθεια, Δικαιοσύνη και ενεργούς πολίτες, μακριά από «θέσεις, τίτλους ή πολιτική σκοπιμότητα».

Η αποχώρησή του δεν είναι μια απλή οργανωτική απώλεια. Είναι πολιτικό ρήγμα. Και η σιωπή του για την Καρυστιανού ίσως λέει περισσότερα από οποιαδήποτε ευθεία καταγγελία.

Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωση:

ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ & ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΩ,

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΑΝ

Αισθάνομαι την ανάγκη, μετά τη δημόσια ανακοίνωση της αποχώρησής μου, να απευθυνθώ προσωπικά σε όλους εκείνους τους φίλους, συναγωνιστές και πολίτες που επηρεάστηκαν από τη δική μου στάση και επιλογή να στηρίξω το συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα.

Πολλοί από εσάς δεν γνωρίσατε το εγχείρημα αυτό μέσα από κομματικούς μηχανισμούς ή δημόσιες καμπάνιες. Το γνωρίσατε μέσα από εμένα, μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις μου.

Μέσα από την προσωπική σχέση εμπιστοσύνης που χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια στον κοινό αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών. Γι’ αυτό θεωρώ ότι σας οφείλω μια καθαρή κουβέντα.

Όταν στήριξα τη δημιουργία αυτού του φορέα, το έκανα πιστεύοντας ειλικρινά ότι επιχειρούσαμε να οικοδομήσουμε κάτι διαφορετικό: Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών. Έναν χώρο συμμετοχής, συλλογικότητας, δημοκρατίας και διαφάνειας.

Αυτό πίστεψα. Αυτό υποστήριξα. Αυτό σας μετέφερα.

Σήμερα, μετά από μήνες προσπαθειών, προτάσεων, παρεμβάσεων και αναμονής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το εγχείρημα ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από εκείνον που οραματίστηκα και για τον οποίο ζήτησα τη δική σας εμπιστοσύνη.

Για τον λόγο αυτό αισθάνομαι ότι οφείλω να σας ζητήσω συγγνώμη.

Όχι γιατί ενήργησα με σκοπιμότητα ή γιατί σας παραπλάνησα συνειδητά. Αλλά γιατί σας κάλεσα να πιστέψετε σε μια προοπτική που τελικά δεν εξελίχθηκε όπως όλοι ελπίζαμε.

Η συγγνώμη αυτή είναι για μένα πράξη ευθύνης. Στη ζωή μας δεν κρινόμαστε μόνο από τις επιτυχίες μας, κρινόμαστε και από την ειλικρίνεια με την οποία αναγνωρίζουμε τις λανθασμένες εκτιμήσεις μας.

Θέλω όμως να γνωρίζετε και κάτι ακόμη: Δεν μετανιώνω για τον αγώνα, δεν μετανιώνω για την προσπάθεια, δεν μετανιώνω για την πίστη ότι οι πολίτες μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι οι αξίες μου, αλλά η πολιτική μου επιλογή.

Παραμένω εκεί όπου βρισκόμουν από την πρώτη ημέρα.

Δίπλα στην αλήθεια, δίπλα στη Δικαιοσύνη, δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών με την τεχνική μας ομάδα, όποτε και αν μας χρειαστούν. Δίπλα, όμως, και στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι η Δημοκρατία δεν είναι υπόθεση αρχηγών αλλά ενεργών πολιτών.

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε όλα αυτά τα χρόνια.

Και σας υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να λέω την αλήθεια όπως τη βλέπω, ακόμη κι όταν αυτή η αλήθεια είναι δύσκολη ή έχει προσωπικό κόστος. Γιατί, τελικά, η εμπιστοσύνη των ανθρώπων αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε θέση, τίτλο ή πολιτική σκοπιμότητα.